Σελίδες:
  • #1 από Wise_One στις 26 Sep 2009
  • Ως αρχάριος, θέλω απλά να πώ δυο λόγια στους υπόλοιπους αρχάριους φίλους/φίλες εδώ μέσα...

    Έχεις πάρει την κιθάρα, έχεις βρει και βίντεο/βιβλίο και ξεκινάς. Φυσικό είναι γι' αρκετό καιρό να μην καταφέρνεις τίποτα ιδιαίτερο, άντε βγαίνει η πρώτη συγχορδία, άντε κι η δεύτερη. Η εναλλαγή όμως μεταξύ τους; Τα δάχτυλα; Δύσκολα προς το παρόν. Βρίσκεις κι ασκήσεις απ' το Ιντερνετ, τις κάνεις. Εντάξει, λογικό να σου φαίνονται βαρετά, δεν κάνεις τίποτα ιδιαίτερο.

    Για την ακρίβεια, δεν κάνεις τίποτα ιδιαίτερο που να μπορείς να το αντιληφθείς! Τα δάχτυλά σου όμως "χτίζονται". Συνέχισε να το κάνεις και σε κάποια φάση που θα γίνει το "μπαμ", θα αισθάνεσαι τόσο χαρούμενος και πραγματικά θα καταλάβεις γιατί έκανες τόσο καιρό αυτές τις ασκήσεις...

    Έτσι κι εγώ. Μετά από ένα μήνα που έχω την κιθάρα, σήμερα μόλις κατάφερα να κάνω σωστή εναλλαγή ανάμεσα στις Am + Dm... Τόσο καιρό έκανα απλά κάποιες ασκήσεις και ψιλοβαριόμουν. Σήμερα όμως έπαθα την πλάκα μου! Εκτός απ' τ' ότι αλλάζω σωστά τα δάχτυλα, δε χάνω το ρυθμό στο strumming κι η πένα βρίσκει τις σωστές χορδές χωρίς να κοιτάω.

    Επομένως, όσοι είστε αρχάριοι σαν και μένα, συνεχίστε να κάνετε ό,τι ασκήσεις έχετε βρει. Συνέχεια. Θα το εκτιμήσετε μετά από αρκετές μέρες. Θα σας φαίνεται χαζό, βαρετό κι εκνευριστικό στην αρχή αλλά μετά θα καταλάβετε. Η αρχή δεν είναι και τόσο ενδιαφέρουσα. Μετά είναι που τα πράγματα "ανάβουν"...

    Καλή συνέχεια σ' όλους...
  • #2 από Lo.Lee.Ta στις 27 Sep 2009
  • Μπράβο φίλε Wise_One! Έτσι όπως τα λες είναι! Μόλις φτάσεις στο στάδιο του ερασιτέχνη, μετά τρώς άλλη μια βεντούζα δυσκολίας, για να προχωρήσεις παραπέρα! και ούτο καθεξής γι αυτούς που θέλουνε να το προχωράνε συνεχώς! Πάντως κάθε αρχή και δύσκολη.
    Αυτό που θα ήθελα να προσθέσω, αν και είμαι αρκετά ερασιτέχνης (πολλά χρόνια δηλαδή) είναι ότι μέσα από την συνεχή εξάσκηση, κάποια στιγμή ξαφνικά, παρουσιάζονται μεγάλα άλματα στη πρόοδο χωρίς οι ίδιοι να τα περιμένουμε. Αυτό γιατί δεν αναπτύσσονται μόνο όσα βλέπουμε πχ τα χέρια μας, η πένα μας, τα δάκτυλά μας.
    Πολύ μεγάλο μέρος, παίζει ο εγκέφαλος, ο οποίος από ότι έχω αντιληφθεί, εξασκείται συντοχρόνο (μουσικά και τεχνικά) και ξαφνικά κάποια πράματα βλέπουμε να συμβαίνουν από "μόνα" τους. Πιστεύω αυτό θα έχει παρατηρηθεί από πολλούς που ασχολούνται με μουσικά όργανα αλλά και επρόκειται να ασχοληθούν. Το θέμα είναι να σου αρέσει, να το πάρεις απόφαση και να αφιερώσεις αρκετό κόπο στην αρχή μέχρι να πάρουν τα χέρια σου! Η πρόοδος μετά, για όποιον ασχολείται κάνα 2ωρο την μέρα, είναι πολύ γρήγορη!

    Καλή συνέχεια με τα ακκόρντα σου φίλε μου!
  • #3 από Wise_One στις 29 Sep 2009
  • Σ' ευχαριστώ πολύ XoLiDoXoS, φαίνεται βελτίωση  :)

    Ακριβώς γι' αυτό το μεγάλο άλμα μιλάω. Εκεί που τη μία μέρα πας απλά καλά, την επόμενη το κάνεις πολλές φορές καλύτερα και μένεις κόκκαλο! Και λες πώς είναι δυνατόν απ' τη μια μέρα στην άλλη; Ε λοιπόν είναι. Κι όπως λες, ο εγκέφαλος παίζει τεράστιο ρόλο αφού αυτός ρυθμίζει το συγχρονισμό (κάτι που δε θέλουμε εδώ) στα δύο χέρια κι επιτέλους πάει στο ένα βήμα παραπάνω....

    Καλή συνέχεια σ' όλους...
  • #4 από k@inourg!a στις 03 Oct 2009
  • Πολύ ενθαρρυντικό!  :)
  • #5 από Αλκιβιαδης στις 01 Jan 2009
  • αγαπητα μελη του site και κυριως εσυ xolidoxos νιωθω οτι οφειλω να εκφρασω
    κι εγω τη γνωμη μου και κυριως επανω σε αυτα που εγραψες .
    Για τον ανθρωπινο εγκεφαλο η κιθαρα ειναι σαν το ποδηλατο :
    το μαθαινεις σιγα-σιγα και μετα σε παει αυτο μονο του .
    Ο εγκεφαλος σου ακολουθει σχεδον αυτοματα αυτα που εχει μαθει .


  • #6 από Μητσάκος στις 01 Jan 2009
  • Ακριβώς έτσι είναι. Τον Ιούλιο που έπιασα κιθάρα πρώτη φορά, το μόνο που έκανα ήταν ασκήσεις για τα δάχτυλα, ανεβοκατέβασμα την ταστιέρα. Ούτε συγχορδίες ούτε τίποτα. Σιγά σιγά, έψαχνα ταμπλατούρες που να μου φαίνονται βατές και προσπαθούσα να τις βγάζω, έστω ως ένα σημείο που μου επέτρεπε η τεχνική μου. Χαρακτηριστικά, η παρεά μου με πείραζε και μου έλεγε "ακόμα άσκηση 1 παίζεις ρε? Στη 2 πότε θα μπείς" και λοιπά χαριτωμένα.

    5 μήνες μετά, βγάζω σχεδόν ολόκληρο το Enter Sandman (χωρίς το σόλο βέβαια) και αρκετά ακόμη riffs από διάφορα κομμάτια, κυρίως Metallica. Τεράστιο ρόλο στην εξέλιξη παίζει η ενασχόληση, η διάθεση να φας στη μάπα τις αγγαρείες σκεπτόμενος το μετά και η αγάπη για τη μουσική. Επίσης, ένας καλός δάσκαλος είναι τρομερά σημαντική υπόθεση.

    Γνώμη μου, κάποια στιγμή όλοι οι αρχάριοι πρέπει να στραφούν σε έναν. Βοηθάει ΑΠΕΙΡΑ, ειδικά σε θέματα ρυθμού και τεχνικής, πχ πώς θα βάλεις το χέρι στο bend ή στο pull-off, πώς θα πιάνεις συγχορδίες, πώς θα κάνεις mute και πολλά ακόμη.

    Τώρα λιώνω στις "ασκήσεις 2 και 3" :Ρ. Ανεβοκατέβασμα πεντατονικές και bend/vibrato...

    Καλά κουράγια σε όλους!
  • #7 από hot_sauce (φλουτσ) στις 02 Jan 2009
  • @mits@kos
    αυτά είναι....πολύς καιρός λιώσιμο σε κάθε άσκηση....
    καλό κουράγιο....
    τουλ θα αποδώσει
  • #8 από sofitia στις 02 Jan 2009
  • Ακριβώς έτσι είναι. Τον Ιούλιο που έπιασα κιθάρα πρώτη φορά, το μόνο που έκανα ήταν ασκήσεις για τα δάχτυλα, ανεβοκατέβασμα την ταστιέρα. Ούτε συγχορδίες ούτε τίποτα. Σιγά σιγά, έψαχνα ταμπλατούρες που να μου φαίνονται βατές και προσπαθούσα να τις βγάζω, έστω ως ένα σημείο που μου επέτρεπε η τεχνική μου. Χαρακτηριστικά, η παρεά μου με πείραζε και μου έλεγε "ακόμα άσκηση 1 παίζεις ρε? Στη 2 πότε θα μπείς" και λοιπά χαριτωμένα.

    5 μήνες μετά, βγάζω σχεδόν ολόκληρο το Enter Sandman (χωρίς το σόλο βέβαια) και αρκετά ακόμη riffs από διάφορα κομμάτια, κυρίως Metallica. Τεράστιο ρόλο στην εξέλιξη παίζει η ενασχόληση, η διάθεση να φας στη μάπα τις αγγαρείες σκεπτόμενος το μετά και η αγάπη για τη μουσική. Επίσης, ένας καλός δάσκαλος είναι τρομερά σημαντική υπόθεση.

    Γνώμη μου, κάποια στιγμή όλοι οι αρχάριοι πρέπει να στραφούν σε έναν. Βοηθάει ΑΠΕΙΡΑ, ειδικά σε θέματα ρυθμού και τεχνικής, πχ πώς θα βάλεις το χέρι στο bend ή στο pull-off, πώς θα πιάνεις συγχορδίες, πώς θα κάνεις mute και πολλά ακόμη.

    Τώρα λιώνω στις "ασκήσεις 2 και 3" :Ρ. Ανεβοκατέβασμα πεντατονικές και bend/vibrato...

    Καλά κουράγια σε όλους!



    Εχεις απόλυτο δίκιο είναι βαρετές οι ασκήσεις αλλα βλέπεις πολύ μεγάλη πρόοδο  κανοντάστες, ακόμα και οι απλές
    1-2-3-4
    1-2-4-3
    1-3-2-4
    1-3-4-2
    1-4-3-2
    1-4-2-3
    2-1-3-4
    2-1-4-3
    κ.λ.π   
     η πιάνοντας (θέση) και ανεβοκατεβάζοντας και στα δώδεκα τάστα. Με διάφορες συγχορδίες. Και έγω είδα βελτίωση  και στην ταχύτητα και στον ήχο. Οπότε  αν το θές πολύ προσπάθησε και πολύ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΗΣ
     :guitar    ;D
  • #9 από Thano-san στις 04 Jan 2010
  • εγω ειχα την τυχη να ξεκινησω κιθαρα μαζι με τρεις φιλους μου που αρχισαν και αυτοι με την σειρα τους κιθαρα, μπασο και ντραμς...
    με βοηθησε πολυ το γεγονος οτι παιζαμε ολοι μαζι και βελτιωνομασταν παραλληλα...η υποστηριξη πηγε συννεφο που λενε :P
    γενικα το προτεινω στον καθε αρχαριο αν εχει καναν φιλαρακο που γουσταρει και αυτος

    ΥΓ ειναι σαν τις πανελληνιες που εχεις να διαβασεις διοικηση και βαριεσαι την ζωη σου αλλα μιλας με τους φιλους και συνειδητοποιεις οτι ειναι και αλλοι που βρισκονται στο ιδιο λουκι... κουραγιο
  • #10 από athws στις 11 Jan 2010
  • παιδιά στην κιθάρα, όπως και σε πολλά άλλα που "χτίζουν" επιδεξιότητα, η πρόοδος δεν πάει γραμμικά αλλά, ας πούμε, με "σκαλοπάτια". Παιδεύεις δηλαδή μιά τεχνική, κάνεις τις ασκήσεις, αλλά τίποτα, δε σου βγαίνει, και ξαφνικά μιά ωραία στιγμή βλέπεις ότι το έχεις, και προχωράς παρακάτω.. Οι χρόνοι είναι διαφορετικοί για τον καθένα, αλλά οπωσδήποτε θάρθει γι αυτό επιμονή και ποτέ απογοήτευση !
  • #11 από ayrton στις 01 Feb 2010
  • Παιδιά κατ'αρχήν καλώς σας βρήκα :) Εγω ξεκίνησα πρίν απο 2 μήνες μόνος μου με μέθοδο βιβλίο και dvd σε ηλικία 35 χρονών! Άρχισα αρκετά μεγάλος ε? :'( Δεν πειράζει όμως αφού το γουστάρω πολύ. Η δυσκολίες σε αυτή την ηλίκια είναι αρκετές επειδή και οι υποχρεώσεις είναι περισσότερες απ'ότι ενός πιο μικρού σε ηλικία, ειδικά και εάν είσαι και παντρεμένος όπως εγώ τότε δυσκολεύουν και άλλο τα πράγματα (γκρίνια γιατί με παραμελείς και ασχολείσε συνέχεια με την κιθάρα και τα σχετικά >:(). Τέλος πάντων, μέσα σε αυτούς τους 2 μήνες λοιπόν έχω μάθει τα chords σε ανοιχτές χορδές, κάποια sus chords , 3 κλίμακες: C, F, G, Bb και τώρα μαθαίνω τα barre chords στην 6η χορδή και όλες της major κλίμακες. Ελπίζω να μην τα παρατήσω και εγώ και εσείς που τώρα ξεκινάτε και να ξεπεράσουμε το πιό κρίσιμο σημείο που νομίζω είναι αυτό που είμαστε τώρα. Η μέθοδος που κάνω είναι χωρίς tab και έτσι δεν μπορώ να παίξω και κανένα γνωστό τραγουδάκι να αναπτερωθεί το ηθικό λίγο, όλο ασκήσεις και μελωδίες είμαι μέχρι τώρα :-\ αλλά δεν πειράζει γιατί νομίζω οτί αυτός είναι ο σωστός τρόπος για να μάθεις μουσική, με νότες και όχι tab. Κουράγιο σε όλους keep on rocking και θά έρθει ίσως κάποια στιγμή που θα παίξούμε το eruption ;) θα έρθει? we will see!
  • #12 από denisgiann στις 02 Feb 2010
  • Παιδιά το μεράκι να υπάρχει και ολα τα υπολοιπα τα βρίσκετε.Αμα λαχταράς να πιασεις την κιθάρα να παιξεις ακομα και αν εισαι εντελως αρχάριος αυτο σου δινει ορεξη να προχωρησεις.Τα υπόλοιπα τα βρίσκετε στην πορεία.Εξάλλου και μονο στο νετ να ψαξετε και σε site οπως στο kithara εχουν πολλες και καλες πληροφορίες για οτιδηποτε προβλημα αντιμετωπιζετε.To παθος ομως για το οργανο δεν μπορει να στο μαθει κανενας...η το χεις η δεν το χεις ;).
  • #13 από Adoni στις 02 Feb 2010
  • Απλα κουραγιο και οποιος εχει ορεξη και υπομονη θα αμειφθει.
    Εγω ξεκινησα -συστηματικα- πριν 2 χρονια περιπου. Εκατσε ετσι η φαση ωστε να μαθαινω μονος μου απο ιντερνετ βιβλια και τα συναφη. Αρχικα κ εγω ελιωνα στις ασκησεις μελωδιας του Στετινα, μετα ειδα ενα βιντεακι με καποιες συγχορδιες... μεχρι τελοσπαντων να ειμαι σε θεση να βγαλω ενα τραγουδακι καλα κ με ρυθμο, περασε λιγος καιρος. Σιγα σιγα εμαθα ολες τις εναλλαγες των ανοιχτων συγχορδιων πολυ καλα. Μετα οταν ειδα να αποκτω ευχερεια, δεν μου εφταναν αυτα που ειχα μαθει για να παιξω κ αλλα τραγουδια που μου αρεσαν, επρεπε να ασχοληθω με μπαρε. Αλλο λουκι κ αυτο μεχρι να το καταφερω, αλλα τελικα με εξασκηση και υπομονη το εμαθα. Τωρα παλι νιωθω να μην καλυπτομαι μονο απο το γκραγκα-γκρουγκα στην ακουστικη, θελω να μαθω κλιμακες -εχω ηδη ξεκινησει και πηγαινει καλα ως τωρα- και να βγαζω αξιοπρεπη σολα/αυτοσχεδιασμους και γιατι οχι δαχτυλισμους... να παιξω κανενα μπλουζακι βρε αδερφε. Κοινως αυτο που θελω να πω ειναι οτι με μερακι, υπομονη και επιμονη και προπαντως οταν ξερει κανεις τι θελει, θα βρει το δρομο του.
    Ξεκινησα να μαθαινω απο αγαπη για το οργανο και για να μπορω να εκφραζομαι μεσα απο τη μουσικη. Απο την αρχη δηλαδη ηθελα να μαθω να παιζω μουσικη, οχι απλα να γρατζουναω στην κιθαρα. Δυστυχως δεν ξεκινησα με δασκαλο και δεν το βλεπω να το κανω συντομα -αν ερθει το πτυχιο το σεπτεμβρη, μετα παω για φανταρος... για λιγους μηνες θεωρω οτι δεν θα κερδισω κατι- αλλα καταλαβαινω οτι ειναι παρα πολυ σημαντικος. Η εμπειρια, η μεθοδικοτητα, το προγραμμα αλλα και το διαφορετικο ρεπερτοριο που μπορει να σου ανοιξει δινουν κινητρο και αποτελεσματα πολυ γρηγορα. Εχω δει φιλους μου που εκαναν μαθημα για 1 χρονο και ειναι στο ιδιο επιπεδο με εμενα, ή και καλυτεροι... Βεβαια πολλοι απο αυτους με το που σταματησαν να κανουν μαθημα για να ασχοληθουν μονοι τους, το παρατησαν. Κοινως ο παρονομαστης ειναι παντα ενας, θεληση για μαθηση και αγαπη για την κιθαρα... ολα τα υπολοιπα θα ερθουν ;)
  • #14 από parantox στις 03 Feb 2010
  • Συμφωνώ με τα όσα έχετε πει μέχρι τώρα.

    Απλά να συμπληρώσω πως, ανεξάρτητα με το πόσο πολύτιμη είναι η βοήθεια του δασκάλου ή του ωδείου, πλέον είναι πολύ ευκολότερο να ασχοληθεί κανείς μόνος του σε σχέση με πριν 10, ακόμα και 5 χρόνια. Το ίντερνετ από μόνο του έχει πολλές πηγές και εργαλεία (αυτό δεν είναι πάντα διευκόλυνση βέβαια), τα οποία δεν υπήρχαν καν πριν τόσο καιρό (π.χ. YouTube).

    Θέλει τρόπο βέβαια (και κάποιο κόπο) αλλά σε τελική ανάλυση αυτό που μετράει είναι το πάθος που έχει κάποιος.

    @ayrton καλώς ήρθες κι από 'μένα. Εγώ γενικώς είμαι της άποψης ότι ποτέ δεν είναι αργά να βάλεις κάτι που σ' αρέσει στη ζωή σου, ιδίως κάτι τόσο δημιουργικό και παραγωγικό και πολλά ακόμα "και", όπως η μουσική. Εκτός αυτού, πάντα θα υπάρχει κάποιος μικρότερος και καλύτερος (καταλαβαίνεις πώς το εννοώ) οπότε ποιός ο λόγος να το σκέφτεσαι;
  • #15 από k0sk0un στις 04 Feb 2010
  • Καλησπέρα παιδιά...Είμαι νέος στο team και πηρα πολύ κουράγιο διαβάζοντας όσα γράφεται... ;)Είμαι 28 χρονών και την κιθάρα την εχω αχτι απο μικρό παιδακι.Για διάφορους λόγους δεν κατάφερα ως τώρα να ασχοληθώ.Πριν καμια 10αρια μέρες εκεί που επινα καφέ με ενα πολυ καλό φιλο(καθηγητή κιθάρας)το εφερε η κουβεντα και μου προτεινε να ξικινήσω μαζί του.Το πηρα πολυ ζεστα το θεμα και την Κυριακη εκανα το πρώτο μου μάθημα.Εχω ανθουσιαστει με την ιδεα και προσπαθω καθε μέρα να παιζω αρκετη ώρα τις ασκήσεις που μου εδειξε για τα δάχτυλα.Δυσκολεύομαι αλλα εχω πραγματικα μεγάλη όρεξη για να μάθω.Το μειονέκτημα ειναι οτι και οι δυο εχουμε περιορισμενο ελευθερο χρονο και μάλλον μάθημα θα γίνεται 1 φορά τη βδομάδα.Ανυπομονώ να παίξω τραγούδια που μου αρέσουν(Μπαλαντες κυρίως , Χατζηγιαννη , πυξ λαξ , αλκινοο κτλ). Τι λέτε , ποσος καιρός θα χρειαστεί??? Αγχώνομαι λίγο γιατι νιώθω οτι καπως μεγάλος το σκέφτηκα να ξεκινήσω ???...Δεν τα παρατάω πάντως...Θα κάνω ότι μπορώ για να μάθω...Να 'σται όλοι καλά και συνεχιστε να δίνετε συμβουλές...
  • #16 από themos στις 05 Feb 2010
  • @k0sk0un:

    Ειδικά για να παίξεις ορισμένα γνωστά τραγούδια του είδους που ανέφερες, όσον αφορά στα ακκόρντα τουλάχιστον, θα μπορείς πολύ σύντομα.
    Αν μελετάς αρκετά μόνος σου, 1 φορά τη βδομάδα μάθημα είναι μια χαρά.

    Καλό κουράγιο σε όλους!
  • #17 από Αλκιβιαδης στις 05 Feb 2010
  • ...Απλα κουραγιο και οποιος εχει ορεξη και υπομονη θα αμειφθει...
    ...O παρονομαστης ειναι παντα ενας, θεληση για μαθηση και αγαπη για την κιθαρα...
       ολα τα υπολοιπα θα ερθουν ;)

    Ε , ναι , τι άλλο ?
  • #18 από Μητσάκος στις 05 Feb 2010
  • Μια φορά την εβδομάδα με δάσκαλο είναι μια χαρά, πίστεψέ με. Εγώ κάνω μισή ώρα ατομικό και μια ώρα ομαδικό μάθημα την εβδομάδα. Το παν είναι να μελετάς σπίτι μόνος σου. Προσπάθησε να ξεκλέβεις όσο χρόνο μπορείς, 2 ώρες την ημέρα είναι πάρα πολύ καλός χρόνος για μελέτη. Ο δάσκαλος θα είναι εκεί για να σου καθορίσει τους βασικούς άξονες της μελέτης σου, να σου δείξει πού υστερείς και να σου μεταδώσει σωστή τεχνική και ρυθμό. Η τελειοποίηση των υποδείξεών του είναι δικό σου θέμα. Εγώ 22 είμαι και είμαι κάπως πιο λάσκα, αλλά και πάλι άνετο από χρόνο δε με λες.

    Πάντως ελληνική μουσική θα μπορείς, όπως είπε και ο Θέμος, να παίζεις σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.
Σελίδες: