Σελίδες:
  • #26 από jagmaster στις 04 Oct 2006
  • Να προσθέσω κι ο ίδιος μια παράμετρο που συναντώ συχνότατα κι με ενοχλεί εξίσου...δεν είμαστε συνήθως ικανοί να διαφοροποιήσουμε αυτό που μας αρέσει, από αυτό που είναι αξιολογότερο ή σημαντικότερο στα μουσικά πράγματα. Γι' αυτό πχ θα βρεις άτομα που θα θεωρήσουν καλύτερο συνθέτη τον Φοίβο από το Χατζιδάκι, διότι από τη στιγμή που τους αρέσει, αυτομάτως ανεβαίνει πρώτος και στην κλίμακα της αξιολογικής ιεραρχίας. Ποιος αλήθεια θέλει να πιστεύει πως του αρέσει το λιγότερο καλό; Ποιος θα παραδεχθεί πως η ψυχούλα του μπορεί και να προτιμά κάτι περισσότερο ευτελές; Άντε μετά να αποδεχθείς πως ο Κατσαρός δεν είναι παγκόσμιας κλάσης, συγκρινόμενος με τον Miles Davis, αν ξημεροβραδιάζεσαι με τα cd του.

    Γενικότερη διαπίστωση που δεν αφορά κάποιον προσωπικά.

    Μα δεν νομιζω οτι τιθεται θεμα ποιοτητας. Αυτο θα ειχε νοημα αν καποιος μιλουσε για τους Oasis (απατηηηηηηη!) και σου τους συνεκρινα με τους Radiohead. Εγω τουλαχιστον κανω τον εξης διαχωρισμο: αυτο που γουσταρω και αυτο που σεβομαι. Ασχετα απο το οτι ηχητικα οι Radiohead δεν μου αρεσουν, δεν μπορω παρα να σεβαστω το ονομα και τον μυθο που εχουν φτιαξει. Αλλα αυτοι που μ' αρεσουν ειναι οι Muse. Δεν νομιζω οτι ειναι κατι το μεμπτο...
  • #27 από Καρχαρίας στις 04 Oct 2006
  • Καλά οι Dream Theater έχουν παίξει/χρησιμοποιήσει/δανειστεί/κλέψει/αντιγράψει/διαφοροποιήσει τα πάντα, γιατί να μην παίξουν και οι Muse? (θα έλεγα και "εμπνευστεί" αλλά δεν θα κολλούσε με το "τα πάντα" που κλείνει την πρόταση)

    Υπερβολικοί στο ότι παραμορφώνουν τα πάντα?? Αυτό νομίζω λέγετε εξέλιξη, δεν λέγαμε παλιότερα ότι το μέλλον της μουσικής δεν είναι πλέον μόνο το παίξιμο αλλά και ο ήχος... μπλα μπλα μπλα μπλα

    Σχετικά με τις επιρροές τους νομίζω ότι έχετε ξεχάσει βασικά πράγματα. Πέρα από τους Radiohaed και το British Pop/Rock αν θέλετε να πείτε ότι κάτι σας θυμίζουν οι Muse, αυτό είναι φυσικά κλασική μουσική. Ο ταλαντούχος Bellamy χρησιμοποιεί συνέχεια κλασικά θέματα στα τραγούδια του, από εκεί και πέρα τα υπόλοιπα είναι απλά επιρροές.

    Mου αρέσει και το όλο trio concept, αν και σιγά μη παράγουν ή προγραμματίζουν Live όλες αυτές τις λούπες και τα εφέ.. Οπότε φαίνεται ψιλοψέμμα, αλλά τα υπόλοιπα οκ.
    Μα καλά.. σου έστειλα 2 DVD και ακόμα δεν πείστηκες για το πως παίζουν live?
  • #28 από schizm στις 04 Oct 2006
  • Ασχετα απο το οτι ηχητικα οι Radiohead δεν μου αρεσουν, δεν μπορω παρα να σεβαστω το ονομα και τον μυθο που εχουν φτιαξει. Αλλα αυτοι που μ' αρεσουν ειναι οι Muse. Δεν νομιζω οτι ειναι κατι το μεμπτο...

    Φυσικά και δεν είναι μεμπτό να σου αρέσει κι ο Φλωρινιώτης. Αυτό έλειπε να σου υποδείξω και τι θα έπρεπε να σου αρέσει. Στάθηκα απλώς σε μια παράμετρο σημαντική. Αλίμονο αν η ιστορική αξιολόγηση της μουσικής, βασιζόταν αποκλειστικά στις προτιμήσεις του εκάστοτε μουσικογραφιά. Πέρα από τα υποκειμενικά κριτήρια, υπάρχουν και αντικειμενικά για να μπορούμε να συμφωνούμε έστω σε 2-3 πράγματα. Η επίδραση, οι αλλαγές που επέφερε, η καινοτόμα παρουσία κοκ είναι στοιχεία που δεν αφορούν απλώς το δίλημμα μ'αρέσει/δε μ'αρέσει. Και είναι στοιχεία που καθορίζουν τη σημαντικότητα του κάθε καλλιτέχνη/συγκροτήματος στο χώρο.
  • #29 από jagmaster στις 04 Oct 2006
  • Ασχετα απο το οτι ηχητικα οι Radiohead δεν μου αρεσουν, δεν μπορω παρα να σεβαστω το ονομα και τον μυθο που εχουν φτιαξει. Αλλα αυτοι που μ' αρεσουν ειναι οι Muse. Δεν νομιζω οτι ειναι κατι το μεμπτο...

    Φυσικά και δεν είναι μεμπτό να σου αρέσει κι ο Φλωρινιώτης. Αυτό έλειπε να σου υποδείξω και τι θα έπρεπε να σου αρέσει. Στάθηκα απλώς σε μια παράμετρο σημαντική. Αλίμονο αν η ιστορική αξιολόγηση της μουσικής, βασιζόταν αποκλειστικά στις προτιμήσεις του εκάστοτε μουσικογραφιά. Πέρα από τα υποκειμενικά κριτήρια, υπάρχουν και αντικειμενικά για να μπορούμε να συμφωνούμε έστω σε 2-3 πράγματα. Η επίδραση, οι αλλαγές που επέφερε, η καινοτόμα παρουσία κοκ είναι στοιχεία που δεν αφορούν απλώς το δίλημμα μ'αρέσει/δε μ'αρέσει. Και είναι στοιχεία που καθορίζουν τη σημαντικότητα του κάθε καλλιτέχνη/συγκροτήματος στο χώρο.

    Αυτα οντως ειναι σημαντικοι παραμετροι, απλως θα ηθελα να κανω μια παρατηρηση: ολες αυτες τις παραμετρους να μην τις συνδεουμε με την χρονικη διαρκεια ενος συγκροτηματος. Διοτι οι Sex Pistols για παραδειγμα μεσα σε 18 μηνες διαλυθηκαν και ομως η μουσικη κληρονομια τους ειναι διαχρονικη.

    PS: Καρχαρια, καλα να παθεις. Αφου δεν τα εστειλες τα DVD σε μενα, που ξερω να τους εκτιμησω τους εστειλες στους Ommadawn... ;D ;D
  • #30 από Ommadawn στις 04 Oct 2006
  • Ρε Κάρχα φυσικά και μου αρέσουν. Απλα δεν μπορώ να τους συγκρίνω και με τους Radiohead που τους γουστάρω περισσοτερο και τους εκτιμώ βαθυτατα. Και πέρα απο το οτι στους Muse θα χαρω με το Συνδρομολογικο η το Υστερικο ριφάκι, στους Radiohead θα σκεφτώ περισσότερο το στίχο και θα πω και wow τι σκέφτηκε η μουσικη ιδιοφυια Yorke πχ στο Life in A Glass House (που ξανα ανεφερα μεν, αλλά δεν πειράζει), που πηρε το ρυθμικο σχήμα του swing και το ανέστρεψε, που έχει τα δυο πνευστά χωρισμενα δεξια-αριστερα μπλαμπλαμπλα...

    +1 για τους D.T :p

    Τα DVD επιασαν τόπο και τα είδα και βρήκα κι αλλα live αμα λάχει. Ακου κει..

    Ρε Καρχα, δες καλα το Glastonbury και πες μου αν είναι οντως completely live αυτό πράγμα. Πολλα εφέ και λούπες και κακο και κανενα σημάδι οτι παράγονται εστω με μια πατουσα του ενος απο τους 3! Τι να πω. Πες μου κι εσύ την αποψή σου. Αν δε θελεις να φορτώνουμε εδώ το θέμα, στειλε πμ.

     
  • #31 από schizm στις 04 Oct 2006
  • Αυτα οντως ειναι σημαντικοι παραμετροι, απλως θα ηθελα να κανω μια παρατηρηση: ολες αυτες τις παραμετρους να μην τις συνδεουμε με την χρονικη διαρκεια ενος συγκροτηματος. Διοτι οι Sex Pistols για παραδειγμα μεσα σε 18 μηνες διαλυθηκαν και ομως η μουσικη κληρονομια τους ειναι διαχρονικη.

    Δεν τις συνδέω με την ηλικία ενός συγκροτήματος, αλλά με τη διαχρονικότητα της δημιουργίας τους. Είπα πως είναι άστοχη προς το παρόν η οποιαδήποτε αξιολογική υπεροχή των Muse, διότι δεν έχουν κατορθώσει ακόμα να αποτελέσουν μια σφαίρα επιρροής, όπως συνέβη με τους Radiohead, χάρη στους οποίους άνοιξε ο δρόμος για να ξεπεταχτούν αρκετά σχετικά συγκροτήματα. Το "Showbiz", που κυκλοφόρησε μάλιστα από τον παραγωγό των Radiohead, πάτησε πάνω στο δρόμο που διαμόρφωσαν τα αρχικά, έστω, πρότυπά τους, εκμεταλλευόμενοι το ρεύμα που άλλοι άνοιξαν. Έτσι συμβαίνει πάντα φυσικά, δεν έχω όμως διαπιστώσει ακόμα ένα τέτοιο άνοιγμα από την πλευρά τους, δεν έχω δει πολλά σχήματα που τους υμνούν ως επιρροή. Ο χρόνος θα δείξει κατά πόσο αυτό τελικά θα συμβεί. Και ξαναλέω πως είναι ανεξάρτητο από το γεγονός πως χαίρομαι ιδιαίτερα τις δουλειές τους...με συνοδεύουν από την πρώτη στιγμή που έκαναν το μπαμ με το Showbiz κι ελπίζω να συνεχιστεί αυτό.
  • #32 από Muselove στις 14 Apr 2017
  • Δε φαίνεται ποιο βίντεο έχεις βάλει, αλλά τρελαίνομαι για τον ντράμερ των Muse,
Σελίδες: