Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - ΠΟΙΟΣ

Σελίδες: [1] 2 3 4 ... 16
1
ΣΤΗΝ ΒΡΟΧΗ

Πρωτη φορα που την φωνη της δεν εχεις
πρωτη φορα που σε κεινη δεν μοιαζεις
μονο εχεις μπει στην ψυχη και με βρεχεις
και απ'τα μάτια μου αρχιζεις να σταζεις

Βροχη με την κρυα την γλωσσα
γιά την αγαπη που μου'λεγες τοσα

Πρωτη φορα που δεν μου'πες για κεινη
χωρις κουβεντα κυλανε οι σταγονες
καθως η θυελλα φευγει και σβηνει
θαρρώ πως εβρεξες μεσα μου αιωνες

Βροχη που ο χειμωνας σε ριχνει
μη σβησεις εκεινης τα ιχνη

Α.Π.

2
Σε αυτη τη χωρα που η αληθεια εχει νικηθει απο το ψεμα,που η ελπιδα εχει πεθανει πρωτη,που τους ηρωες τους γενναει το συμφερον της καθε ειδους εξουσιας ,που το ψωμι το μοιραζουν στα συσσιτια, που η παιδεια ειναι καμμενη απο μολοτοφ και κλειδωμενη με λουκετα, που η ελευθερια ειναι δουλος των τραπεζων του κοσμου,κοιταω την ζωη μου και προσπαθω να βρω ποιος εχει κλεψει το δικιο μου...
Και απ ενα κομματι βλεπω οτι εχουν κλεψει ολοι...δεξιοι, αριστεροι ,κεντρωοι,φασιστες,αναρχικοι,παπαδες,..ολοι..Και ξερω το γιατι...Γιατι το δίκιο ειναι δικο σου μονο οταν μπορεις να το περιφρουρισεις...

3
ΖΩΟΛΟΓΙΑ

μιά ασπρη γατουλα γλυκιά και χαδιαρα
στα διχρωμα μάτια της του βαθιά σ'εχει κλεισει
μα γυρω κοιταζει γιατι ειναι ζηλιαρα
κι'αν βρει το καλυτερο ευθύς θα σ'αφησει

κρυμμενο παλευει το φιδι να μεινει
γιατι σε φοβαται και δεν θα σου ορμησει
θα ζησει ομως πονο τρομαρα κι' οδυνη
αν κανει το λαθος καποιος και το πατησει

η αγαπη το δενει και θα 'ναι μαζι σου
στο κρυο στην φτωχεια στον δυσκολο χρονο
μπορει ολοι να φυγουν μα ποτέ το σκυλι σου
και για ολα τα πλουτη δεν θα σ΄αφηνε μονο

Ανθρωπολογια

η γατα μου αποψε δεν γυρισε σπιτι
στους δρομους στα παρκα παντου την γυρευω
για κεινη ρωταω τον καθε αλητη
πως μ'εχει αφησει ακομα δεν το πιστευω

μονάχο ο σκυλος μου και έρμο με βρισκει
να ερπω σαν φιδι στα δοντια φαρμακι
καπνο να βρωμαω απλυσιά και ουισκι

''φυγε πριν σε δαγκωσω φτωχο μου ζωακι''
Α.Π.

4
ΣΤΟ ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ

Σε κεινο το κρυφο σχολειό των αστεριων
να βλεπω εμαθα το φως μες στο σκοταδι
να ακουσω μπορεσα τον θρηνο των σβησμενων των κεριων
και μες στους στιχους μου να βρισκει η μοναξια τους ενα χαδι

Μα αποψε ...θαλασσα ειναι η νυχτα... πουθενα στερια
σβησμενοι ολοι οι φαροι τα πανια σκισμενα
και γερνει το καραβι που εμπασε νερα
και στο χαρτί τα λογια μισοβυθισμενα

και θελω αυτο το βραδυ τοσο να σε δω
και πριν πνιγω το χερι σου γερά να αρπαξω
ομως και αποψε εσυ ξανα δεν εισαι δω
και στους βυθους μου παλι μεσα θα βουλιαξω

Σε κεινο το κρυφο των αστεριων σχολείο
που εμαθα πως τις σκιες το φως ειναι που τις γενναει
κατι που ειχα χαραξει στο ξυλινο μου το θρανειο
που εσυ ποτέ δεν το ειδες ...ποσο με ποναει
Α.Π.

5
ΣΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ
Σαν αλογο ορθιο στα δυό του ποδια
μπροστα απ’τον βραχο το κυμα αφριζει
Λες να πηδηξει ζηταει τα εμποδια
μα νικημενο παντου σκορπιζει

Μεσα στον ανεμο θα ανεμισει
λαμπει και φλεγεται προτου να σβησει

Πανω απ’τα κυματα οι γλαροι αραδα
Περα απ’την θαλασσα η μερα γέρνει
Σκονη κουβαλησε η σοροκαδα
Κοκκινα συννεφα ο αερας φερνει

Στο ακρωτηρι το φως του φαρου
Πορεια χαραξα να παω σε κεινη
Φτερα δανειζομαι κεινου του γλαρου
μα στροβιλιζομαι μες στο μπουρινι

Βραχοι και κυματα ,σκονη και αερι
ανταρα και σιωπη εγιναν ταιρι
Α.Π.

6
ΓΥΜΝΟ ΠΟΥΛΙ
Γυμνο πουλι χωρις λαλιά
μες στο κλουβι του μοναχό ονειρα κανει
Ο ουρανος του μιά σταλια
μα γιά να αγγιξει τον Θεο τού φτανει

Μεσα στις αρρωστες νυχτιές
χυδαια φαναρια που παρίσταναν τ'αστερια
γιόμισαν την ψυχη σκιές
γι αυτο βασταει μες στο ραμφος του μαχαιρια

Γυμνο πουλι χωρις φτερα
μες στο κλουβι του σχεδιαζει ενα ταξιδι
να παει σε δεντρα λυγερα
να δει τι απεγινε το μηλο και το φιδι

Μεσα σε μερες θλιβερες
ηρθανε μπορες που παρίσταναν λιακαδες
μα ηταν υγρες και βρωμερες
και οι λασπες που'εκρυψαν την μοιρα του, οκαδες

Γυμνο πουλι χωρις φωλιά
μες στο κλουβι του εβαρεθηκε κρυμμενο
και ετοιμαζει διαολιά
να βγει να σκισει οποιο εχει πεπρωμενο

Αν δειτε ενα πουλι γυμνο να σας κοιτα
στο χιονι
προσεχτε...εχθρους σας βλεπει και εχθρους
σκοτωνει

Α.Π.

7
Φυσα μαιστρο
τραβα το κλειστρο
και απ'το Λιβαδι
βαλε σημαδι
και σ'οτι αγαπας
κατα ριπας
βαρα στις σκεψεις
να σακατεψεις
με μιά δεσμιδα
καθε ελπιδα
πως θα γυρισει
που με εχει αφήσει.
Του Αινου υψη
τουτη την θλιψη
καντε τη χιονι
και οπως θα λειωνει
ρεμα να γινει
σε μιά αγρια δινη
μαζι να παρει
και το ''μακαρι''
Και συ Σεπτεμβρη
οταν θα μ'εβρει
ξανα η σκεψη
πως θα επιστρεψει
συννεφο στιψε
και μπορα ριξε
να με ξεπλυνει
μη βρω γαληνη
Μα αν στο αιμα
με αλλο ενα ψεμα
μπαινει εκεινη
...σαν ηρωινη..
με ενα ξυραφι
κι'ας παω στραφι
πληγες θα ανοιξω
δοντια θα μπηξω
το αιμα να βγεί
απ'την πληγη
μεχρι να αδειασει
σ'ολη την Λασση
Α.Π.

8
Σ΄ ευχαριστώ ΠΟΙΟΣ ...  :) ... μεταξύ μας, μια σχιζοφρένεια την έχει νομίζω !  ;D
/Πέτροc  8)
μη σου πω και δυο τις εχει

9
Δεν περιμένω

Δεν περιμένω σύνεση παρά απ’ τους εφήβους
ούτε και προβληματισμό παρά απ’ τη χαρά
ούτε του όχλου απόφαση μα μόνο από τους λίγους
ούτε στυγνό αυταρχισμό μα απ’ την Αριστερά
ούτε ειλικρίνεια μα απ’ αυτόν που θέλει το κακό μου
ούτε γαλήνη εκτός αυτού πού έχει ζήσει πόνο
ούτε και ταπεινότητα παρά απ’ τον εαυτό μου
και πόθο δεν προσμένω πια παρά από ‘σένα μόνο

Δεν περιμένω έπαρση παρά απ’ το νικημένο
και δικαιοσύνη δε φρονώ παρά απ’ το νικητή
ούτ΄ επανάσταση σωστή μα από τον βολεμένο
Αριστοφάνη σάτιρα μόνο απ’ το δικαστή
ίσως μόνο ο νεόπλουτος ήθος να με διδάξει
ούτε κι αυτοσυγκράτηση ‘τός πού ’χει κάνει φόνο
ούτε κι αξιοπρέπεια μα ‘κείνος που ’χει κλάψει
κι αγάπη δεν προσμένω πια παρά από ‘σένα μόνο

Δεν περιμένω διαφθορά μα απ’ του σκακιού το πούλι
ή σκέψη βαθυστόχαστη παρά απ’ το λαό
ούτε ποτάμια αίματος παρά απ’ το θεούλη
ούτ’ άσπιλη αθωότητα μα απ’ τον πολιτικό
ούτ’ ασωτία και χλιδή παρά απ’ το μετανάστη
ούτε και κατανόηση ‘πό μάτια πού ‘χουν φθόνο
σιγή τε και γαλήνεψη μα απ’ το κλεινόν μας Άστυ
και ευτυχία αληθινή παρά από ‘σένα μόνο 

Ποτέ δεν τα περίμενα αυτά όλα από ‘μένα
έκανα υπερπροσπάθεια και ξεγελώ εαυτόν
τόση χαρά όμως μου ‘δωσε να γράφω στα χαμένα
ραμμένος για τα μέτρα μου ο Φρανσουά Βιγιόν ;
ολα λοιπόν τα σκάρωσα γιατί αυτόν το χρόνο
cταυρώθηκε η ελπίδα μου πάνω σε ‘σένα μόνο

Πέτροc / Νοεμβριος 2017
ομορφο μελανχολικο σαν το ηλιοβασιλεμα....το διαβασα και το ξαναδιαβασα...και παντα ηταν αλλιωτικο

10
απλά ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!

αλλά έχω μια απορία, ποιο χαμένο ταίρι να βρει?
το χαμενο της ταιρι ειναι ο αντρας της που πεθανε πριν απο εκεινη

11


ΜΟΝΟ ΜΙΑ

Και του λογγου το αερακι

το καντηλι θα της σβησει

και ο γλαρος της Τσουρουνας

τα ματακια θα της κλεισει



ενας αγγελος μες στα ασπρα

θα την παρει απ'το χερι

που πεθυμησε για να'βρει

το χαμενο της το ταιρι



Πισω μεινανε να ανοιξουν

επτασφραγιστο κιταπι

για να μαθουν που να ψαξουν

τοση που εδινε αγαπη



Ποια αγκαλη ποιανου χαδι

ποιο φιλι μεσα την εχει

ποιος οσο μακριά και αν παει

θα ειναι εκει να τους προσεχει



Μα το μαθαν και το  ξερουν

και παρηγορια καμία

οσα οι αλλοι και αν τους δωσουν

Μανα ειναι μονο μία

Α.Π.

12
Πώς γίνεται να έχεις τόσο δίκιο; ''ασταθής'', ήταν στο πρωτότυπο.
Σ' ευχαριστώ.
   ναι ...τωρα εχω την εικονα και το συναισθημα

13
Η άβουλη παρουσία μου, στο άχρωμο, αυθαίρετο δώμα της ταράτσας,
διέκοψε, ανεξήγητα, την δίχως προορισμό, βουβή πτήση του μαύρου γλάρου.
Γύρω, στήσαν ιπτάμενο χορό, κόκινα χελιδόνια,
σαν πολεμικό τελετουργικό, πυγμαίων στρατιωτών,
πριν ξεκινήσουν για την μάχη, στα δύσβατα ρουμάνια,
της χωρίς όρια πατρίδας.
Εκείνης της πατρίδας, που είχε σαν στόχο του,
το ανιαρό ταξίδι των γέρων πελαργών.
Απέναντι, ακίνητος εγώ,
με την καρδιά μου ανοιχτή πληγή,
να προσπαθώ, απαθής,
να τερματίσω την πυώδη διαροή


πως εισαι απαθης ενω προσπαθεις?   στην προσπαθεια δεν υπαρχει απαθεια νομιζω...ισως να κανω αι λαθος


14
υπαρχει καποιο παιδι να μου κανει αυτο το τραγουδι ...τραγουδι?....ευχαριστω εκ των προτερων

15
Σκεψεις σκορπιες
Εγω δεν ημουνα ποτέ το Καλοκαιρι
να σου στεγνωσει την ψυχη που ειχε μουσκεψει
ουτε της πιατσας το παμπονηρο ξεφτερι
που με δυό ψεματα τους φοβους σου θα κλεψει
Εγω που ημουνα μιά αδειανη σελιδα
γιατι βαρεθηκαν τα γραμματα και φυγαν
και εσυ σε ενα πεφταστερι θρυαλλιδα
να αναρωτιεσαι οι ουρανοι σου που να πηγαν
Μεσα στου μαγου το καπελο δυό πιτσουνια
μα ο μαγος γερος και το κολπο εχει ξεχασει
εσυ σε ξενα μονοπατια απο κουνια
και γω σε αδιαβατη λεωφορο να ειμαι σταση
Μα οταν ο φοβος σε αγκαλια μεσα σε κλεισει
και η μοναξια σου ψαξει σωμα να φοραει
στην τελευταια την ελπιδα μου πριν σβησει
κι'αλλο ενα ψεμα θα της πω να μην ποναει
Α,Π,

16
Σκιες
Δεν το ειχε δει
πως μια μαυρη σκια
πιο μεγαλη απ'την νυχτα
στο κατοπι συνεχεια την εχει
Οσπου πισω απ΄την πλατη της νιωθει
να ανασαινουνε χιλιες σιωπες
και γυριζει και βλεπει
...της σκιας της πως ειναι η ...σκια
η μια νεα και η αλλη γρια
πανικοβλητη αρχιζει
με οση δυναμη εχει να τρεχει
Μα ο αερας καθως
τα ξανθα της μαλλιά ξεχτενιζει
σιγανα μες στο αυτι της
οπως τρεχουνε της ψιθυριζει
''Οι σκιες που σου φερνουνε τρομο
διπλα σου ητανε σε ολο το δρομο
και η σκια που σε σενανε μοιαζει
ειναι αυτη που πιο πολυ σε τρομαζει''
Α.Π.

17
Πολύ καλό! Αν επιτρέπεις θα δοκίμαζα να του φτιάξω μουσικούλα.
    ανυπομονω φιλε

18
ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ
Σε ανεμιστηρα θα ριξω την φρικη
αιμα θα βρασω να πιω μες στο μπρικι
με τα αντερα μου κρεμαλες θα πλεξω
και την ψυχη μου με κωνειο θα βρεξω

την κολασμενη κραυγη μου να βγαλω
προτου ανθρωπακι μικρο ξεπροβαλλω
και πριν χορεψω στον ρυθμο του αρκουδιαρη
θα γινω ο θυτης το θυμα το φτυαρι

Μες στην πλατεια σε οθονη μεγαλη
μιά ασπρομαυρη μηχανη θα προβαλει
ολα εκεινα που δεν εχω γινει
μα που για εκεινα ο κοσμος με κρινει

και θεατης με τους αλλους κι'εγω
με το ποπ κορν μου προτου να πνιγω
θα σηκωθω την αυλαια να ριξω
και οπου προλαβω τα δοντια θα μπηξω

Α.Π.

19
να σαι καλα φιλε μου

20
Καιαδας
Στις υπερφλιαρες απουσιες , στις άδειες σκιες
στις μετεωρες σκεψεις , στους αντιλάλους του χθες
στις ενοχές που τρυπανε σαν αγκαθι στην φτερνα
και το χθες που αλυχτάει μες στου φοβου την πένα

βαλε φως βαλε χρωμα
δωσε προσωπο,σωμα
για να δεις τι σε καιει
ποιος ο αθωος ,ποιος φταιει

θρηνησε οτι εχεις χασει
μα οτι σε εχει ξεχασει
παρε γομα και σβηστο
και στο τιποτα κλείστο

Τις αξημερωτες σιωπες ,τους κωφαλαλους ηχους
τις οθονες των τοιχων ,τους αγραμματους στιχους
τις σελιδες τις άδειες, τις μουτζουρες του νου
τις αναπηρες λεξεις , τις φυλακές του κενου

βάλτα ολα αραδα
σε μιά ασπρη φυλλαδα
και απο ενα Καιαδα
πετα τη την ρημαδα

Α,Π,

21

Εκειά που τραγουδω
Του βραχου οστρακα και αχινοί στα φύκια
σπηλιες που χασκετε στα πόδια μου απο κατω
βοτσαλα λούστρινα και ασπριδερά χαλίκια
καβούρι που ερχεσαι και χανεσαι τρεχάτο

των στεναγμών μου τα κρυφά μην μου τα μαρτυρησετε

και στου Αύγουστου τα κύματα μεσα να τα σκορπισετε
και οταν θα ερθω σαν σκιά μολις θα σουρουπωσει
το μονοπατι καψτε το κανεις να μην ζυγωσει


γιατι εκειά που τραγουδω απ'την ψυχη μου βγηκαν
και καλοκαιρια κι' Αύγουστοι στους στιχους μου καηκαν
και εγω Χειμωνας που εγινα την φλογα της να σβησω
εγω που η Ανοιξη ημουνα τοτες πριν την γνωρισω

Α.Π.

22
Εκειά που τραγουδω
Του βραχου οστρακα και αχινοί στα φύκια
σπηλιες που χασκετε στα πόδια μου απο κατω
βοτσαλα λούστρινα και ασπριδερά χαλίκια
καβούρι που ερχεσαι και χανεσαι τρεχάτο

των στεναγμών μου τα κρυφά μην μου τα μαρτυρησετε
και στου Αύγουστου τα κύματα μεσα να τα σκορπισετε
και οταν θα ερθω σαν σκιά μολις θα σουρουπωσει
το μονοπατι καψτε το κανεις να μην ζυγωσει


γιατι εκειά που τραγουδω απ'την ψυχη μου βγηκαν
και καλοκαιρια κι' Αύγουστοι στους στιχους μου καηκαν
και εγω Χειμωνας που εγινα την φλογα της να σβησω
εγω που η Ανοιξη ημουνα τοτες πριν την γνωρισω

Α.Π.

23
Δικαστης

Αν δεις την απουσια μου
και  κατσει απεναντι σου
και στη μπουνατσα της σιωπης
γινει το καραντί σου

αν ερθουνε οι σκεψεις μου
κι' ακουσεις την μιλιά μου
αν βρεις κατι στον παγκο σου
απ'την αφέλειά μου

Αν θα σου λειψει η δροσια
στην παγωμενη μπυρα
κι'αν βρεις να λειπει εν' 'α'ντε γεια''
στην αλλην 'ε τη γυρα

θα ειναι η πρωτη η φορά
που θα με δεις νομιζω
κ'ισως ακουσεις τοτε νες
πως στα βουβά γαυγιζω

Μα αν θα δεις στη θεση μου
αλλον που θα μου μοιαζει
λυπαμαι μα δεν ειμαι εγω
αυτος που σε δικαζει
Α.Π.

24



[/size][/color]

....
.........
Και η καταιγιδα η πυρινη
η της φωτιας η λαιλαπα
πηρε τη σταχτη ολης της γης
και τους καπνους της κολασης
και σκεπασε οσα εκαψε
γιατι να δει δεν αντεχε
της λυσσας της τα θυματα.
Και ο λυγμος καποιου σκυλιου
που εψαχνε τον κοσμο του
στα αποκαιδια εσβησε
Σειρηνες γυρω ουρλιαζαν
για να σκεπασουν τις φωνες
που απαντηση γυρευανε
απο οσους πιά χαθηκανε
Μα πιο πολυ η θαλασσα
ειναι εκεινη που θρηνει
Γιατι δεν εκανε γιαλους
με μανιασμενα κυματα
τους τοσους βραχους και γκρεμους?
Και δεν μπορεσαν πιο πολλοι
στην αγκαλια της να βρεθουν
και στις φωτιες τους εχασε?
Α.Π.
[/size][/size][/font][/color]
[/t][/t]
[/td][/tr][/table]

25
Λοιπά / Απ: πυρκαγιές
« στις: 24/07/18, 23:22 »
που ΞΑΝΑσυνεβη........απυθμενη λυπη οργη και φοβο  γιατι αυριο μπορει να ειναι ο γειτωνας μου η ο φιλος μου η εγω...οργη για ολλα αυτα τα ανθρωπακια με τα αξιωματα και φοβο γιατι ειναι ξεκαθαρο οτι ειμαστε μια ανοχυρωτη χωρα...και λυπη για το προφανες

Σελίδες: [1] 2 3 4 ... 16