Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - ΠΟΙΟΣ

Σελίδες: [1] 2 3 4 ... 15
1


ΔΥΣΗ
Κοιταξες και ειδες
σταχτες και αδεια πακετα απο τσιγαρα
βρωμικα και αδεια στρωματα
και στο πατωμα δυό σωματα
που καποτε νομιζω τα φορουσαμε
Με μισησες που σε εφερα ξανα
στην καμαρα που πεταξες τα νιατα σου
στη θαλασσα που εσβησε το κυμα σου
στην αμμο που εχαραξε το σχημα σου
που σε εκανε ο χρονος να τρομαξεις
Σε μισησα που ακομη σ'αγαπω
που εγερασα κι'ακομα να στο πω
που σ'ανασταινω μεσα στα ονειρα μου
Με κοιταξες ξανα
Μες σε ενα των ματιων σου ανοιγοκλεισμα
τριαντα χρονια περασαν
τα παντα γυρω γερασαν
και ενοχο βιαστηκες να φτιαξεις
Και εφυγα προτου σκουρια να δεις
πριν γινω το γυαλι που θα κοπεις
προτου σκοτωσουμε οσα ειχαμε ζησει
Και αφου μονο με ματια εσυ κοιτας
κι'αφου τυφλά ειν'τα ματια της καρδιας
λυπαμαι μα ειναι το δικιο σου διπλο...
δεν ειναι η ανατολη ποτέ στη δυση
Α.Π.

2






Η ΜΟΙΡΑ

Στην ακρη του δρομου στο τελος της νυχτας
την ειδα την μοιρα ξανθια ειχε την κομη
το βλεμμα στο χωμα και λαμψη απ'τα αστερια
πως με ελιωσε τοτε...πως λιωνω ακομη

Αν δεις μια νεραιδα που μοιαζει με εκεινη που στα ονειρα ερχεται
μακρια της αμεσως να τρεξεις
πληγωμενο ειναι αγριμι καταιγιδα διωγμενη και του αδίκου το δακρυ
των βιβλιων οι αγραφες λεξεις

μα αν στην ματιά της σε κλεισει
η μοιρα σου θα ειναι ...χαλαλι
νιωσε ολη τη θερμη πιες ολο τον φοβο
μεχρι να σ'αφησει
σπασμενο ξεραδι και χάλι

Στην ακρη του δρομου στο τελος της νυχτας
εκει που τα παθη νικανε
οι αληθειες που λενε μονο ψευτικα λογια
σκυφτες μιά αλλη μοιρα ζητανε

Α.Π.


3
ΠΑΡΑΜ ΠΑΡΑΜ ΠΑΡΑΜ
Και του αστεριου η φλογα χαθηκε
πρωτη φορα ειδα τη νυχτα σκοτεινη
κι'αντικριστα ξενη σκια ηρθε και σταθηκε
σαν δικαστης με το σφυρι και την ποινη
Του κλοουν τα ρουχα απ'τα καγκελα τα κρεμασαν
στεγνωσε η θλιψη πανω στα πικρα τα αστεια
οι φιλοι με ειδαν μα για αλλονε με περασαν
και οι συγγενεις με κοιταγαν με δυσπιστια
Που εγω τραγουδαγα παράμ..παράμ...παρέρο
παραράμ
και τη ζωη σου πως την εκανες βρε γερο
γης Μαδιάμ
Ο ακροβατης και ο κλοουν ποσο μου έλειψαν
τα αλματα και τα σχοινια ισορροπιας
ποσο αγαπώ οσους το διχτυ επαρελειψαν
και οσους θυματα ειναι μιάς χρεοκοπιας
Του ακροβατη τα σχοινια μενουν δεμενα
και πανω τους ισορροπουν τα αδεια χρονια
ομωςς καμιά φορά θα βλεπετε και μενα
που απ'το σχοινι γκρεμοτσακιζομαι αιώνια
και τραγουδω παράμ..παράμ..παράμ παρερο
παραράμ
και τη ζωη σου πως την εκανες βρε γερο
γης Μαδιάμ
Α.Π.

4
ενιωσα  την αναγκη να μοιραστω μαζι σας αυτο το τραγουδι μου εχοντας το γνωθι σ αυτον για το ποσο κακοφτιαγμενο ειναι


! No longer available

5
ΣΤΟ ΛΟΓΓΟ
Και οσα νομιζες δικα σου ,γεννημα σου
ητανε μεσα στην πραματεια που πουλουσες για να ζησεις
και οτι αγορασες με το υστερημα σου
προσαναμα ηταν στις φωτιες που τοσο πασχιζες να σβησεις

Στων τουριστων το περασμα
το γελιο σου βιτρινα
δυό ανασες και ενα κερασμα
σε μιά ρηχή πισινα

Για ποια Ιθακη λες πως παλι θα κινησεις?
τα ταξιδιαρικα πουλια θελουν κοπαδι
για ποια βασιλισσα μνηστηρες θα νικησεις?
αφου αιωνια το παλατι ηταν ρημαδι

Πανω στον Λογγο πνιγεσαι
και στα ανοιχτα κοιταζεις
στα ψεματα τυλιγεσαι
ψευτικος να μη μοιαζεις
Α.Π.

6




Η ΑΓΚΥΡΑ


Βυθισμενη
μια αγκυρα μενει
κανενας δεν την ποντισε
κανεις δεν την ανελκυσε
]και ποτε της δεν ειδε καραβι

και η καημενη
σκουριασμενη
εκει ταχα πως βρεθηκε
και απο ποιους να'αφεθηκε
παλευει μηπως και το καταλαβει

Μα η αγκυρα για να΄ναι ποντισμενη
ενα καραβι πρεπει να βασταει
και σαν στην πλωρη του ειναι ανεβασμενη
να βλεπει πρεπει μες στο κυμα το καραβι να γλιστραει

Μα εκεινη σαν τον βραχο
τον ερμο τον μοναχο

εκει ηταν χθες εκει κι'αυριο θα'ναι

Και αφου ποτε της με κανενα δεν μιλαει
και απ'το βυθο αφου ποτέ δε ξεκολλαει
Μα αφου ποτε δεν ειδε ουρανο
στον πατο στον βαθυ ωκεανο

πως ξερει για τους γλαρους που πετανε?

Α.Π.


7
αν για να υπαρχεις πρεπει να σε δουν τοτε ολλα καλα....αν υπαρχεις και δεν σε βλεπουν δικο τους προβλημα....hey teacher leave them kids alone

8
ΠΟΙΟΣ
Δεν ειμαι ο καποιος δεν ειμαι ο αλλος
μα ουτε εκεινος ουτε αυτος
ουτε ο μικρουλης ουτε ο μεγαλος
μα ουτε ειμαι εγω...ποιος να'μαι?ποιος?

Δεν ειμαι ξενος δεν ειμαι φιλος
δεν ειμαι εξυπνος ουτε κουτος
και αφου γαυγιζω οπως ο σκυλος
για δε δαγκωνω?ποιος ξερει?ποιος?

Δεν ξερω τεχνες ουτε σπουδαζω
και του πατερα μου ειμαι ο γιος
μεσα στους στιχους μου οταν κοιταζω
βλεπω ενα αγνωστο,ποιος να΄ναι ποιος?

εχω βουλιαξει μα να προσεχεις
μην με πατησεις ειμαι αχινιος
και αν τα ναυαγια δεν τα αντεχεις
απλα προσπερασε σαν βλεπεις ''ποιος''

μες στα ονειρα μου βουταω και  γδυνομαι
και ονειρευομαι πως ειμαι αλλιως
και ο εαυτος μου για λιγο γινομαι
μα δεν μου μοιαζω...ποιος να'μαι ποιος?

πισω απ΄τις λεξεις θα δεις να κρυβομαι
ερασιτεχνης βροχοποιος
πεταω σαν γλαρος μα παντα πνιγομαι
αν δεν με ξερεις  ειμαι ο ποιος

λιθο αν μου ριξεις δικο σου λαθος
κατω απ΄την πετρα ειναι ο σκορπιος
δεν με ενδιαφερεις μα κατα βαθος
χωρις εσενα δεν ειμαι ο ΠΟΙΟΣ

Α.Π

9



ΑΝΑΠΗΡΗ ΣΤΙΓΜΗ

Σταγονα που ξεχασε στο συνεφο η μπορα
σκια που παγωσε στο πρωτο της αγαπης βημα
μαγος που εχασε πριν βρει την φατνη ολα τα δωρα
πλοιο που τσακισε στο πρωτο της φουρτουνας κυμα

και μια αναπηρη στιγμη που ολες του κοσμου τις στιγμες χωραει
και η σιωπη μες στην σιωπη που ολα του κοσμου τα γιατι ρωταει
σκυλι που γαβγιζε μηπως τον φοβο του τρομαξει
βαζο κρυσταλλινο με ανθη ξερα και φυλλα σαπια
σκαρι που μπαταρε και η λησμονια το'χει ρημαξει
χαρτες που διπλωσαν και ξεχαστήκαν στα ντουλαπια

και μια αναπηρη στιγμη που  ο ηλιος λαμπει στο μαχαιρι
ποιος ειναι αθωος να σωθει και ποιος ο φταιχτης ποιος να ξερει
Α.Π.

10
ΕΚΕΙΝΟ
]εχει κρυμμενη μες στα λογια του μια δυση
και μες τα αστεια το ταξιδι του προβαρει
βαθια στα ματια του ενα κοπαδι γλαροι
και ενας γκρεμος και ενα βημα πριν πηδησει

και ενα ενα τα κομματια του ξηλωνει
σκουρια γεματα σαν τα αγγιζει θρυμματιζουν
μα οπως αλλαζουν οι σκιες θεριό θυμιζουν
που αγριεμενο ολο λυσα τον δαγκωνει

ενα θεριο ...να δεις πως μοιαζει !!!
βλεπω στα ματια του σαν με κοιταζει

κατι απο σενα
λιγο απο μενα
φρενα λυμενα
φτερα σπασμενα
πανια ανοιγμενα
σχοινια κομμενα
χιλια ναυάγια
μαγισσες,μάγια

και στροβιλιζει
φευγει γυριζει
μες στο ιδιο σωμα
μες στο ιδιο δωμα
Α.Π.

11






Μηνυμα
μες στην οθονη του διαβαζει οσα εχει γραψει
μία προς μία τις προτασεις του τσεκαρει
ψαχνει φωτια κι'αλλο τσιγαρο για να αναψει
κι'οσο μπορει πριν πιέσει ''εντερ'' το τρεναρει

Αντιο ,στελνει ,σ'αγαπαω,να προσεχεις
και μια συγνωμη που εγινα οσα δεν αντεχεις

γιατι αλλαζουν οι ανθρώποι γινονται αλλοι
γιατι το παθος μια φωτια ειναι που σβηνει
γιατι η αγαπη τα καλα της οταν βγαλει
με τα παλιορουχα του χρονου πια θα μεινει

Αντιο, στελνει ,δεν θα σε ξαναενοχλησω
και αν το θελεις και απο ''φιλο'' θα σε σβησω
Α.Π

12
οσοι μετρουν τους αετους βρισκουν εναν λιγοτερο....οσοι μετρουν τους ηρωες βρισκουν εναν παραπανω
Α.Π.

13
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ
χιλια λουλουδια μα ενα ξεχωρισα
αυτο που η ανοιξη δεν το'χε αγγιξει
στα σκορπια του νουφαρα ομως ειδα κι'απορησα
τον ηλιο και τ'αστρα πως ειχαν ρουφηξει

η αγαπη μου ετρεξε νερο και το ποτιζε
η αγκαλη μου εγινε στις ριζες του χωμα
ποτε ομως δεν νικησα αυτο που το σκοτιζε
που μου το ξεριζωσε μεσ' άπο το σωμα

οι μπορες στα συνεφα πισω γυρισανε
οι λασπες στεγνωσανε στο μονοπατι
οι σιωπες βρηκαν λογια κι'επιτελους μιλησανε
εγω ομως δε βρηκα να σου πω παλι κατι

οι μερες περασανε και'η σκονη εκαθησε
ο δρομος μπροστα μου ξεκαθαρος μοιαζει
η λογικη στην καρδια να εξηγησει προσπαθησε
μα εμενα το ψεμα μονο δεν με τρομαζει

χιλια λουλουδια μα ομως ενα μαραθηκε
εκεινο που το ονειρο δεν του εδωσε ελπιδα
στο μισχο του  εγειρε και ωιμε μου ξεραθηκε
και γυρω μου η ανοιξη μια μαυρη κηλιδα
Α.Π.

14
καλο σου Πασχα


15




ΑΓΙΟ ΦΩΣ

τα τζαμια μου να κλεισω
τα φωτα μου να σβησω
ειμαι απων
το κινητο στο αμαξι
κανεις δεν θα με ψαξει
και λοιπον?
καποιες μουτζουρες κανω
κι'αφηνω σκεψεις πανω
στο χαρτι
δωδεκα πηγε η ωρα
θα'χει αρχίσει τωρα
η γιορτη

πανω στην κλειστη μου τηλεοραση
ξαναβρηκα την οραση
ο τυφλος
με λαμπαδες Αναστασιμες η γειτονια φωτιζεται
στο γυαλι καθρεφτιζεται
το Αγιο Φως

το τζαμι μου ανοιγω
εχει γλυκανει λιγο
ο καιρος
το Φως δεν με τρομαζει
και αποψε ο κοσμος μοιαζει
θαλερός

Χριστος Ανεστη ενας διαβατης καπου ευχηθηκε
κι'εκεινος του αποκριθηκε
αληθως
οι πληγες μου αποψε λες και γιατρεφτηκανε
και τα σκοταδια πλυθηκανε
στο Αγιο Φως
Α.Π.


16
ΠΡΟΔΟΣΙΑ
ποσες μπορες με τα δαχτυλα σκουπισες
ποση νυχτα μες στα ρουχα σου ξεχασες
ποσα λογια στη σιωπη τα παρατησες
ποσα χρονια δεν σου ανοίξαν τις πορτες τους

ποση αγαπη δεν εβρήκε ενα σωμα
ποσα πνίγηκαν ''σ'αγαπω'' μες στο στομα

ποιοι ουρανοι ειχαν αστρα κωφαλαλα
ποιος Θεος να τον σωσεις σου ζητησε
ποιος Σταυρός που δεν σ'αντεχε βογκαγε
ποια Λαμπρή για το φως της ντρεποτανε

ποιος Ιουδας μην σε φιλησει εκρυφτηκε
με ποσα αργύρια η προδοσια σου αμειφτηκε

Α.Π.

17



ΑΡΓΑ ΠΗΓΕ
Μες στις φλογες τα λογια πυρωνουν
καταραχτες σιωπης που αφριζουν
τα δαιμόνια στα ματια γυαλιζουν

Ο Θεος πανταχου και ολο λειπει
ψιθυριζεις αντι να φωναξεις
η κουβερτα τα τειχη και οι επαλξεις

Να διαλεξεις και αποψε τις σκεψεις
και τους φοβους να δεσεις
αντε...ωρα να πεσεις

Και οταν μπεις στο βαθυ το σκοταδι
οποιο θελεις λαχταρισε χαδι
το λαθραιο ταξιδι να κανεις
και αγγιξε οσα στο μποι δεν φτανεις

και ας την μερα τα Μαγια να λυσει
και τις πορτες του ονείρου να κλεισει
το σκυλι της προτου σε  μυρισει
Α.Π.

18
άυλο ...χωρις υλη....ευχαριστω για το καρφι  χαχαχα

19
ΚΡΥΦΤΟΥΛΙ
ανεγγιχτη και απροσιτη γιορτη
παλευω να σε σε φερω στο χαρτι
στο Σιγμα και στο Μι στο αλφα στο ωμεγα
θα φτιαξω τον μικρο κοσμο ...το μεγα
μες στα χαρτιά μου μπες και μην αργησεις
το ψεμα μου το τελειο με αληθειες να γεμισεις
να ανακατεψεις του βυθου με του ουρανου το χρωμα
για να αγκαλιασω το άυλο και διαφανο της σωμα
Αμολυντο δημιουργημα του νου
καθάργιο μες στην νυχτα φως
υπεροχη οπτασια του κενου
ποιημα αγραφο σαν ερωτας κρυφος
μες στο ονειρο μου μπες και μην αργησεις
το ψεμα μου το τελειο με αληθειες να γεμισεις
να ανακατεψεις του βυθου με του ουρανου το χρωμα
για να αγκαλιασω το άυλο και διαφανο της σωμα
Α.Π.

20
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
δεκανικια
τα φθηνα κολλητιλίκια
μαυρες τρυπες
να ρουφηξουνε τις λυπες
εν υπνωσει
και ''ισχυς εν τη ενωσει''
σκαλοπατι
του γυμνοσαλιαγκα η πλατη
και στο θρονο
οποιος ερπει φτανει μονο

έρμη αληθεια
τωρα υπαρχεις μονο μες στα παραμυθια
και εκει κατω
κατακαθι μες στου βαρελιου τον πατο

οποιος ξερει
ειναι καβαλα πανω σ' ενα πεφταστερι
που η φωτια του
εχει καψει το σκοταδι απ'τη ματιά του
και οταν σβησει
σιωπηλα θα αποσυρθει περα στη δυση
A.Π.

21
γιατι η ιστορια θα τελειωσει με το που θα μπαρκαρω για απεναντι..αρα δεν θα'μαι δω για να τη γραψω

22
ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

Ηταν τελος του Δεκεμβρη
και ηρθε το κακο να μέ'βρει
που ημουνα μες στην σπηλιά
στης μανουλας την κοιλια

Ξενα χερια με τραβανε
και στη ζουγκλα με πετανε
το ταξιδι εχει αρχισει
απο Ανατολη σε Δυση

Στο σχολειο με μιά σάκα
ειχε ζορια μα και πλακα
μου εδωσαν μολυβι,γομα
και ενα φερμουαρ στο στομα
μου΄παν πως για να προοδευω
πρεπει να απομνημονευω
απ'εξω και παπαγαλία
οτι γραφουν τα βιβλια''

μα αυτα που αποστηθιζω
ειναι  οσα θελω να γνωριζω
μα ενα ξερω οτι ουδεν οιδα
και ετσι προκοπή δεν ειδα

Τελευταιο θρανιο παντα
τα τσιγαρα μες στην τσαντα
διαγωνισμα ασπρη κολλα
μετεξεταστέος καθ'ολα

Πηγα στη μεγαλη πολη
γιατι εκει πηγαινουν ολοι
μια τεχνη να σπουδασω
πριν τις ευκαιριες χασω

Μου 'παν ''γινε αν θες λιονταρι
η αλλιως βόσκε χορταρι
γινε ο βραχος η το κυμα
γινε ο θυτης η το θυμα

Και περάσαν τρια χρονια
λες και κρατησαν αιωνια
και γυριζω στο νησι μου
που'χα αφησει την ψυχη μου

Μα η πατριδα με προσταζει
και σε μιά στολη με μπαζει
δυο χρονια ηταν και κατι
σε σκουρια μεσα κι'αλατι

Μα εζησα και βραδια ωραια
με τα αστερια για παρεα
κι'ειδα ολο το Αιγαιο
απ'το πηδαλιο το πρυμναιο
Υστερα πισω στο σπιτι
αετος μα και σπουργιτι
πότε ζεστη πότε κρυο
πότε μονος πότε δυο

Μα η ψυχη αγκυρα ριχνει
κι'η πυξιδα λαθος δειχνει
και το σωμα μονο παει
και ο χρονος το νικαει

Κι'η ψυχη κορμι δεν εχει
να κρυφτει τωρα που βρεχει
και γυρευει νά'βρει σωμα
μεσ'το λασπωμενο χωμα

Μιά ιστορια ομως τελειωνει
οταν το καντηλι σωνει
μα εγω δεν θα την γραψω
ουτε θα τη υπογραψω
Α.Π.

23



ΔΙΣΤΑΓΜΟΙ...

Μπροστα στο χάρτη του που εχει απλωμενο
μ'οσα εχει μαθει πρακτικά και θεωρία
μεσα σε πελαγο βαθύ κι'ανταριασμένο
ψαχνει νά'βρει την πιο  καταλληλη  πορεια

Μα μπρος στον χάρτη του ειναι ακομη
και διαβαζει
γιατι δεν ειναι ναυτικος
κι'ολο δισταζει

Κι'ετσι ο αερας και το κυμα αποφασιζει
πως δεν του πρεπει ενα λιμανι μα μιά ξερα
και η φουρτουνα που  βρυχαται και αφριζει
ριχνει στα βραχια και βουλιαζει τη γαλερα

και ενω το κυμα τονε φερνει
και τον παει
αναρωτιεται που εμαθε
να κολυμπαει
Α.Π.

24
ΔΥΟ ΟΝΕΙΡΑ ΕΝΑ ΒΡΑΔΥ
ηρθε ενα κυμα μες στον υπνο μου το βραδυ
και απανω μου εσπασε,με περασε για βραχο
μα δεν καταλαβε που μ'ειδε ετσι μοναχο
πως μου ειχε μεινει μοναχά ενα πετραδι

κόκκο τον κόκκο ,τριμμα το τριμμα
ολουθε σκορπισα και χυμα
μες στο βυθου  τον μαυρο πατο
εδω και εκει και παρακατω

ηρθε ενα πελαγο βαθυ στον υπνο μεσα
ειχε πανια,καταρτια,αγκυρες,πυξιδες
ανέμους ουριους,μερες αλκυονιδες
και καπετανισσα μια ωραια πριγκιπεσα

ταξιδι αρχιζει στην νυχτα μεσα
με εγια μολα και εγια λεσα
γυρω ναυαγια που δεν βουλιαζουν
και φοβοι ανικητοι που δεν τρομαζουν
Α.Π.

25
ΓΙΟΡΤΗ
Γιορτες και πανηγυρια
ανθρωπινα γεφυρια
ως συνηθως
πλατειες θα στολισουν
οι δρομοι θα γεμισουν
με πληθος
Παλι η σιωπη μου θα νικηθει
και το σωμα της θα ντυθει
γιορτινα
παλι η ψυχη μου θα φοβηθει
και στο σωμα θα βυθισθει
ταπεινα
Ψηλα κοιταω το γλαρο
που χρονια τον φλερταρω
ο τρελος
στο τελος του Γεναρη
μπροστα μου μπουνατσαρει
ο γιαλος
Παλι η ψυχη βγηκε ,στολιστηκε
στα νερα καθρεφτιστηκε
με ενα φως
στο αυτι κατι ψιθυρισε
και στο σκοταδι γυρισε
ο βυθος
Στο ιδιο μονοπατι
την ιδια αυταπατη
ζητώ
και αληθεια δεν πειραζει
που το ονειρο μου μοιαζει
κουτο
Α.Π.

No longer available

Σελίδες: [1] 2 3 4 ... 15