Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Θέματα - ΠΟΙΟΣ

Σελίδες: [1] 2 3 4 ... 11
1


ΜΟΝΟ ΜΙΑ

Και του λογγου το αερακι

το καντηλι θα της σβησει

και ο γλαρος της Τσουρουνας

τα ματακια θα της κλεισει



ενας αγγελος μες στα ασπρα

θα την παρει απ'το χερι

που πεθυμησε για να'βρει

το χαμενο της το ταιρι



Πισω μεινανε να ανοιξουν

επτασφραγιστο κιταπι

για να μαθουν που να ψαξουν

τοση που εδινε αγαπη



Ποια αγκαλη ποιανου χαδι

ποιο φιλι μεσα την εχει

ποιος οσο μακριά και αν παει

θα ειναι εκει να τους προσεχει



Μα το μαθαν και το  ξερουν

και παρηγορια καμία

οσα οι αλλοι και αν τους δωσουν

Μανα ειναι μονο μία

Α.Π.

2
υπαρχει καποιο παιδι να μου κανει αυτο το τραγουδι ...τραγουδι?....ευχαριστω εκ των προτερων

3
Σκεψεις σκορπιες
Εγω δεν ημουνα ποτέ το Καλοκαιρι
να σου στεγνωσει την ψυχη που ειχε μουσκεψει
ουτε της πιατσας το παμπονηρο ξεφτερι
που με δυό ψεματα τους φοβους σου θα κλεψει
Εγω που ημουνα μιά αδειανη σελιδα
γιατι βαρεθηκαν τα γραμματα και φυγαν
και εσυ σε ενα πεφταστερι θρυαλλιδα
να αναρωτιεσαι οι ουρανοι σου που να πηγαν
Μεσα στου μαγου το καπελο δυό πιτσουνια
μα ο μαγος γερος και το κολπο εχει ξεχασει
εσυ σε ξενα μονοπατια απο κουνια
και γω σε αδιαβατη λεωφορο να ειμαι σταση
Μα οταν ο φοβος σε αγκαλια μεσα σε κλεισει
και η μοναξια σου ψαξει σωμα να φοραει
στην τελευταια την ελπιδα μου πριν σβησει
κι'αλλο ενα ψεμα θα της πω να μην ποναει
Α,Π,

4
Σκιες
Δεν το ειχε δει
πως μια μαυρη σκια
πιο μεγαλη απ'την νυχτα
στο κατοπι συνεχεια την εχει
Οσπου πισω απ΄την πλατη της νιωθει
να ανασαινουνε χιλιες σιωπες
και γυριζει και βλεπει
...της σκιας της πως ειναι η ...σκια
η μια νεα και η αλλη γρια
πανικοβλητη αρχιζει
με οση δυναμη εχει να τρεχει
Μα ο αερας καθως
τα ξανθα της μαλλιά ξεχτενιζει
σιγανα μες στο αυτι της
οπως τρεχουνε της ψιθυριζει
''Οι σκιες που σου φερνουνε τρομο
διπλα σου ητανε σε ολο το δρομο
και η σκια που σε σενανε μοιαζει
ειναι αυτη που πιο πολυ σε τρομαζει''
Α.Π.

5
ΤΑΙΝΙΑ ΤΡΟΜΟΥ
Σε ανεμιστηρα θα ριξω την φρικη
αιμα θα βρασω να πιω μες στο μπρικι
με τα αντερα μου κρεμαλες θα πλεξω
και την ψυχη μου με κωνειο θα βρεξω

την κολασμενη κραυγη μου να βγαλω
προτου ανθρωπακι μικρο ξεπροβαλλω
και πριν χορεψω στον ρυθμο του αρκουδιαρη
θα γινω ο θυτης το θυμα το φτυαρι

Μες στην πλατεια σε οθονη μεγαλη
μιά ασπρομαυρη μηχανη θα προβαλει
ολα εκεινα που δεν εχω γινει
μα που για εκεινα ο κοσμος με κρινει

και θεατης με τους αλλους κι'εγω
με το ποπ κορν μου προτου να πνιγω
θα σηκωθω την αυλαια να ριξω
και οπου προλαβω τα δοντια θα μπηξω

Α.Π.

6
Καιαδας
Στις υπερφλιαρες απουσιες , στις άδειες σκιες
στις μετεωρες σκεψεις , στους αντιλάλους του χθες
στις ενοχές που τρυπανε σαν αγκαθι στην φτερνα
και το χθες που αλυχτάει μες στου φοβου την πένα

βαλε φως βαλε χρωμα
δωσε προσωπο,σωμα
για να δεις τι σε καιει
ποιος ο αθωος ,ποιος φταιει

θρηνησε οτι εχεις χασει
μα οτι σε εχει ξεχασει
παρε γομα και σβηστο
και στο τιποτα κλείστο

Τις αξημερωτες σιωπες ,τους κωφαλαλους ηχους
τις οθονες των τοιχων ,τους αγραμματους στιχους
τις σελιδες τις άδειες, τις μουτζουρες του νου
τις αναπηρες λεξεις , τις φυλακές του κενου

βάλτα ολα αραδα
σε μιά ασπρη φυλλαδα
και απο ενα Καιαδα
πετα τη την ρημαδα

Α,Π,

7
Εκειά που τραγουδω
Του βραχου οστρακα και αχινοί στα φύκια
σπηλιες που χασκετε στα πόδια μου απο κατω
βοτσαλα λούστρινα και ασπριδερά χαλίκια
καβούρι που ερχεσαι και χανεσαι τρεχάτο

των στεναγμών μου τα κρυφά μην μου τα μαρτυρησετε
και στου Αύγουστου τα κύματα μεσα να τα σκορπισετε
και οταν θα ερθω σαν σκιά μολις θα σουρουπωσει
το μονοπατι καψτε το κανεις να μην ζυγωσει


γιατι εκειά που τραγουδω απ'την ψυχη μου βγηκαν
και καλοκαιρια κι' Αύγουστοι στους στιχους μου καηκαν
και εγω Χειμωνας που εγινα την φλογα της να σβησω
εγω που η Ανοιξη ημουνα τοτες πριν την γνωρισω

Α.Π.

8
Δικαστης

Αν δεις την απουσια μου
και  κατσει απεναντι σου
και στη μπουνατσα της σιωπης
γινει το καραντί σου

αν ερθουνε οι σκεψεις μου
κι' ακουσεις την μιλιά μου
αν βρεις κατι στον παγκο σου
απ'την αφέλειά μου

Αν θα σου λειψει η δροσια
στην παγωμενη μπυρα
κι'αν βρεις να λειπει εν' 'α'ντε γεια''
στην αλλην 'ε τη γυρα

θα ειναι η πρωτη η φορά
που θα με δεις νομιζω
κ'ισως ακουσεις τοτε νες
πως στα βουβά γαυγιζω

Μα αν θα δεις στη θεση μου
αλλον που θα μου μοιαζει
λυπαμαι μα δεν ειμαι εγω
αυτος που σε δικαζει
Α.Π.

9



[/size][/color]

....
.........
Και η καταιγιδα η πυρινη
η της φωτιας η λαιλαπα
πηρε τη σταχτη ολης της γης
και τους καπνους της κολασης
και σκεπασε οσα εκαψε
γιατι να δει δεν αντεχε
της λυσσας της τα θυματα.
Και ο λυγμος καποιου σκυλιου
που εψαχνε τον κοσμο του
στα αποκαιδια εσβησε
Σειρηνες γυρω ουρλιαζαν
για να σκεπασουν τις φωνες
που απαντηση γυρευανε
απο οσους πιά χαθηκανε
Μα πιο πολυ η θαλασσα
ειναι εκεινη που θρηνει
Γιατι δεν εκανε γιαλους
με μανιασμενα κυματα
τους τοσους βραχους και γκρεμους?
Και δεν μπορεσαν πιο πολλοι
στην αγκαλια της να βρεθουν
και στις φωτιες τους εχασε?
Α.Π.
[/size][/size][/font][/color]
[/t][/t]
[/td][/tr][/table]

10


ΔΥΣΗ
Κοιταξες και ειδες
σταχτες και αδεια πακετα απο τσιγαρα
βρωμικα και αδεια στρωματα
και στο πατωμα δυό σωματα
που καποτε νομιζω τα φορουσαμε
Με μισησες που σε εφερα ξανα
στην καμαρα που πεταξες τα νιατα σου
στη θαλασσα που εσβησε το κυμα σου
στην αμμο που εχαραξε το σχημα σου
που σε εκανε ο χρονος να τρομαξεις
Σε μισησα που ακομη σ'αγαπω
που εγερασα κι'ακομα να στο πω
που σ'ανασταινω μεσα στα ονειρα μου
Με κοιταξες ξανα
Μες σε ενα των ματιων σου ανοιγοκλεισμα
τριαντα χρονια περασαν
τα παντα γυρω γερασαν
και ενοχο βιαστηκες να φτιαξεις
Και εφυγα προτου σκουρια να δεις
πριν γινω το γυαλι που θα κοπεις
προτου σκοτωσουμε οσα ειχαμε ζησει
Και αφου μονο με ματια εσυ κοιτας
κι'αφου τυφλά ειν'τα ματια της καρδιας
λυπαμαι μα ειναι το δικιο σου διπλο...
δεν ειναι η ανατολη ποτέ στη δυση
Α.Π.

11






Η ΜΟΙΡΑ

Στην ακρη του δρομου στο τελος της νυχτας
την ειδα την μοιρα ξανθια ειχε την κομη
το βλεμμα στο χωμα και λαμψη απ'τα αστερια
πως με ελιωσε τοτε...πως λιωνω ακομη

Αν δεις μια νεραιδα που μοιαζει με εκεινη που στα ονειρα ερχεται
μακρια της αμεσως να τρεξεις
πληγωμενο ειναι αγριμι καταιγιδα διωγμενη και του αδίκου το δακρυ
των βιβλιων οι αγραφες λεξεις

μα αν στην ματιά της σε κλεισει
η μοιρα σου θα ειναι ...χαλαλι
νιωσε ολη τη θερμη πιες ολο τον φοβο
μεχρι να σ'αφησει
σπασμενο ξεραδι και χάλι

Στην ακρη του δρομου στο τελος της νυχτας
εκει που τα παθη νικανε
οι αληθειες που λενε μονο ψευτικα λογια
σκυφτες μιά αλλη μοιρα ζητανε

Α.Π.


12
ΠΑΡΑΜ ΠΑΡΑΜ ΠΑΡΑΜ
Και του αστεριου η φλογα χαθηκε
πρωτη φορα ειδα τη νυχτα σκοτεινη
κι'αντικριστα ξενη σκια ηρθε και σταθηκε
σαν δικαστης με το σφυρι και την ποινη
Του κλοουν τα ρουχα απ'τα καγκελα τα κρεμασαν
στεγνωσε η θλιψη πανω στα πικρα τα αστεια
οι φιλοι με ειδαν μα για αλλονε με περασαν
και οι συγγενεις με κοιταγαν με δυσπιστια
Που εγω τραγουδαγα παράμ..παράμ...παρέρο
παραράμ
και τη ζωη σου πως την εκανες βρε γερο
γης Μαδιάμ
Ο ακροβατης και ο κλοουν ποσο μου έλειψαν
τα αλματα και τα σχοινια ισορροπιας
ποσο αγαπώ οσους το διχτυ επαρελειψαν
και οσους θυματα ειναι μιάς χρεοκοπιας
Του ακροβατη τα σχοινια μενουν δεμενα
και πανω τους ισορροπουν τα αδεια χρονια
ομωςς καμιά φορά θα βλεπετε και μενα
που απ'το σχοινι γκρεμοτσακιζομαι αιώνια
και τραγουδω παράμ..παράμ..παράμ παρερο
παραράμ
και τη ζωη σου πως την εκανες βρε γερο
γης Μαδιάμ
Α.Π.

13
ενιωσα  την αναγκη να μοιραστω μαζι σας αυτο το τραγουδι μου εχοντας το γνωθι σ αυτον για το ποσο κακοφτιαγμενο ειναι


! No longer available

14
ΣΤΟ ΛΟΓΓΟ
Και οσα νομιζες δικα σου ,γεννημα σου
ητανε μεσα στην πραματεια που πουλουσες για να ζησεις
και οτι αγορασες με το υστερημα σου
προσαναμα ηταν στις φωτιες που τοσο πασχιζες να σβησεις

Στων τουριστων το περασμα
το γελιο σου βιτρινα
δυό ανασες και ενα κερασμα
σε μιά ρηχή πισινα

Για ποια Ιθακη λες πως παλι θα κινησεις?
τα ταξιδιαρικα πουλια θελουν κοπαδι
για ποια βασιλισσα μνηστηρες θα νικησεις?
αφου αιωνια το παλατι ηταν ρημαδι

Πανω στον Λογγο πνιγεσαι
και στα ανοιχτα κοιταζεις
στα ψεματα τυλιγεσαι
ψευτικος να μη μοιαζεις
Α.Π.

15




Η ΑΓΚΥΡΑ


Βυθισμενη
μια αγκυρα μενει
κανενας δεν την ποντισε
κανεις δεν την ανελκυσε
]και ποτε της δεν ειδε καραβι

και η καημενη
σκουριασμενη
εκει ταχα πως βρεθηκε
και απο ποιους να'αφεθηκε
παλευει μηπως και το καταλαβει

Μα η αγκυρα για να΄ναι ποντισμενη
ενα καραβι πρεπει να βασταει
και σαν στην πλωρη του ειναι ανεβασμενη
να βλεπει πρεπει μες στο κυμα το καραβι να γλιστραει

Μα εκεινη σαν τον βραχο
τον ερμο τον μοναχο

εκει ηταν χθες εκει κι'αυριο θα'ναι

Και αφου ποτε της με κανενα δεν μιλαει
και απ'το βυθο αφου ποτέ δε ξεκολλαει
Μα αφου ποτε δεν ειδε ουρανο
στον πατο στον βαθυ ωκεανο

πως ξερει για τους γλαρους που πετανε?

Α.Π.


16
ΠΟΙΟΣ
Δεν ειμαι ο καποιος δεν ειμαι ο αλλος
μα ουτε εκεινος ουτε αυτος
ουτε ο μικρουλης ουτε ο μεγαλος
μα ουτε ειμαι εγω...ποιος να'μαι?ποιος?

Δεν ειμαι ξενος δεν ειμαι φιλος
δεν ειμαι εξυπνος ουτε κουτος
και αφου γαυγιζω οπως ο σκυλος
για δε δαγκωνω?ποιος ξερει?ποιος?

Δεν ξερω τεχνες ουτε σπουδαζω
και του πατερα μου ειμαι ο γιος
μεσα στους στιχους μου οταν κοιταζω
βλεπω ενα αγνωστο,ποιος να΄ναι ποιος?

εχω βουλιαξει μα να προσεχεις
μην με πατησεις ειμαι αχινιος
και αν τα ναυαγια δεν τα αντεχεις
απλα προσπερασε σαν βλεπεις ''ποιος''

μες στα ονειρα μου βουταω και  γδυνομαι
και ονειρευομαι πως ειμαι αλλιως
και ο εαυτος μου για λιγο γινομαι
μα δεν μου μοιαζω...ποιος να'μαι ποιος?

πισω απ΄τις λεξεις θα δεις να κρυβομαι
ερασιτεχνης βροχοποιος
πεταω σαν γλαρος μα παντα πνιγομαι
αν δεν με ξερεις  ειμαι ο ποιος

λιθο αν μου ριξεις δικο σου λαθος
κατω απ΄την πετρα ειναι ο σκορπιος
δεν με ενδιαφερεις μα κατα βαθος
χωρις εσενα δεν ειμαι ο ΠΟΙΟΣ

Α.Π

17



ΑΝΑΠΗΡΗ ΣΤΙΓΜΗ

Σταγονα που ξεχασε στο συνεφο η μπορα
σκια που παγωσε στο πρωτο της αγαπης βημα
μαγος που εχασε πριν βρει την φατνη ολα τα δωρα
πλοιο που τσακισε στο πρωτο της φουρτουνας κυμα

και μια αναπηρη στιγμη που ολες του κοσμου τις στιγμες χωραει
και η σιωπη μες στην σιωπη που ολα του κοσμου τα γιατι ρωταει
σκυλι που γαβγιζε μηπως τον φοβο του τρομαξει
βαζο κρυσταλλινο με ανθη ξερα και φυλλα σαπια
σκαρι που μπαταρε και η λησμονια το'χει ρημαξει
χαρτες που διπλωσαν και ξεχαστήκαν στα ντουλαπια

και μια αναπηρη στιγμη που  ο ηλιος λαμπει στο μαχαιρι
ποιος ειναι αθωος να σωθει και ποιος ο φταιχτης ποιος να ξερει
Α.Π.

18
ΕΚΕΙΝΟ
]εχει κρυμμενη μες στα λογια του μια δυση
και μες τα αστεια το ταξιδι του προβαρει
βαθια στα ματια του ενα κοπαδι γλαροι
και ενας γκρεμος και ενα βημα πριν πηδησει

και ενα ενα τα κομματια του ξηλωνει
σκουρια γεματα σαν τα αγγιζει θρυμματιζουν
μα οπως αλλαζουν οι σκιες θεριό θυμιζουν
που αγριεμενο ολο λυσα τον δαγκωνει

ενα θεριο ...να δεις πως μοιαζει !!!
βλεπω στα ματια του σαν με κοιταζει

κατι απο σενα
λιγο απο μενα
φρενα λυμενα
φτερα σπασμενα
πανια ανοιγμενα
σχοινια κομμενα
χιλια ναυάγια
μαγισσες,μάγια

και στροβιλιζει
φευγει γυριζει
μες στο ιδιο σωμα
μες στο ιδιο δωμα
Α.Π.

19






Μηνυμα
μες στην οθονη του διαβαζει οσα εχει γραψει
μία προς μία τις προτασεις του τσεκαρει
ψαχνει φωτια κι'αλλο τσιγαρο για να αναψει
κι'οσο μπορει πριν πιέσει ''εντερ'' το τρεναρει

Αντιο ,στελνει ,σ'αγαπαω,να προσεχεις
και μια συγνωμη που εγινα οσα δεν αντεχεις

γιατι αλλαζουν οι ανθρώποι γινονται αλλοι
γιατι το παθος μια φωτια ειναι που σβηνει
γιατι η αγαπη τα καλα της οταν βγαλει
με τα παλιορουχα του χρονου πια θα μεινει

Αντιο, στελνει ,δεν θα σε ξαναενοχλησω
και αν το θελεις και απο ''φιλο'' θα σε σβησω
Α.Π

20
οσοι μετρουν τους αετους βρισκουν εναν λιγοτερο....οσοι μετρουν τους ηρωες βρισκουν εναν παραπανω
Α.Π.

21
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ
χιλια λουλουδια μα ενα ξεχωρισα
αυτο που η ανοιξη δεν το'χε αγγιξει
στα σκορπια του νουφαρα ομως ειδα κι'απορησα
τον ηλιο και τ'αστρα πως ειχαν ρουφηξει

η αγαπη μου ετρεξε νερο και το ποτιζε
η αγκαλη μου εγινε στις ριζες του χωμα
ποτε ομως δεν νικησα αυτο που το σκοτιζε
που μου το ξεριζωσε μεσ' άπο το σωμα

οι μπορες στα συνεφα πισω γυρισανε
οι λασπες στεγνωσανε στο μονοπατι
οι σιωπες βρηκαν λογια κι'επιτελους μιλησανε
εγω ομως δε βρηκα να σου πω παλι κατι

οι μερες περασανε και'η σκονη εκαθησε
ο δρομος μπροστα μου ξεκαθαρος μοιαζει
η λογικη στην καρδια να εξηγησει προσπαθησε
μα εμενα το ψεμα μονο δεν με τρομαζει

χιλια λουλουδια μα ομως ενα μαραθηκε
εκεινο που το ονειρο δεν του εδωσε ελπιδα
στο μισχο του  εγειρε και ωιμε μου ξεραθηκε
και γυρω μου η ανοιξη μια μαυρη κηλιδα
Α.Π.

22




ΑΓΙΟ ΦΩΣ

τα τζαμια μου να κλεισω
τα φωτα μου να σβησω
ειμαι απων
το κινητο στο αμαξι
κανεις δεν θα με ψαξει
και λοιπον?
καποιες μουτζουρες κανω
κι'αφηνω σκεψεις πανω
στο χαρτι
δωδεκα πηγε η ωρα
θα'χει αρχίσει τωρα
η γιορτη

πανω στην κλειστη μου τηλεοραση
ξαναβρηκα την οραση
ο τυφλος
με λαμπαδες Αναστασιμες η γειτονια φωτιζεται
στο γυαλι καθρεφτιζεται
το Αγιο Φως

το τζαμι μου ανοιγω
εχει γλυκανει λιγο
ο καιρος
το Φως δεν με τρομαζει
και αποψε ο κοσμος μοιαζει
θαλερός

Χριστος Ανεστη ενας διαβατης καπου ευχηθηκε
κι'εκεινος του αποκριθηκε
αληθως
οι πληγες μου αποψε λες και γιατρεφτηκανε
και τα σκοταδια πλυθηκανε
στο Αγιο Φως
Α.Π.


23
ΠΡΟΔΟΣΙΑ
ποσες μπορες με τα δαχτυλα σκουπισες
ποση νυχτα μες στα ρουχα σου ξεχασες
ποσα λογια στη σιωπη τα παρατησες
ποσα χρονια δεν σου ανοίξαν τις πορτες τους

ποση αγαπη δεν εβρήκε ενα σωμα
ποσα πνίγηκαν ''σ'αγαπω'' μες στο στομα

ποιοι ουρανοι ειχαν αστρα κωφαλαλα
ποιος Θεος να τον σωσεις σου ζητησε
ποιος Σταυρός που δεν σ'αντεχε βογκαγε
ποια Λαμπρή για το φως της ντρεποτανε

ποιος Ιουδας μην σε φιλησει εκρυφτηκε
με ποσα αργύρια η προδοσια σου αμειφτηκε

Α.Π.

24



ΑΡΓΑ ΠΗΓΕ
Μες στις φλογες τα λογια πυρωνουν
καταραχτες σιωπης που αφριζουν
τα δαιμόνια στα ματια γυαλιζουν

Ο Θεος πανταχου και ολο λειπει
ψιθυριζεις αντι να φωναξεις
η κουβερτα τα τειχη και οι επαλξεις

Να διαλεξεις και αποψε τις σκεψεις
και τους φοβους να δεσεις
αντε...ωρα να πεσεις

Και οταν μπεις στο βαθυ το σκοταδι
οποιο θελεις λαχταρισε χαδι
το λαθραιο ταξιδι να κανεις
και αγγιξε οσα στο μποι δεν φτανεις

και ας την μερα τα Μαγια να λυσει
και τις πορτες του ονείρου να κλεισει
το σκυλι της προτου σε  μυρισει
Α.Π.

25
ΚΡΥΦΤΟΥΛΙ
ανεγγιχτη και απροσιτη γιορτη
παλευω να σε σε φερω στο χαρτι
στο Σιγμα και στο Μι στο αλφα στο ωμεγα
θα φτιαξω τον μικρο κοσμο ...το μεγα
μες στα χαρτιά μου μπες και μην αργησεις
το ψεμα μου το τελειο με αληθειες να γεμισεις
να ανακατεψεις του βυθου με του ουρανου το χρωμα
για να αγκαλιασω το άυλο και διαφανο της σωμα
Αμολυντο δημιουργημα του νου
καθάργιο μες στην νυχτα φως
υπεροχη οπτασια του κενου
ποιημα αγραφο σαν ερωτας κρυφος
μες στο ονειρο μου μπες και μην αργησεις
το ψεμα μου το τελειο με αληθειες να γεμισεις
να ανακατεψεις του βυθου με του ουρανου το χρωμα
για να αγκαλιασω το άυλο και διαφανο της σωμα
Α.Π.

Σελίδες: [1] 2 3 4 ... 11