Εμφάνιση μηνυμάτων

Αυτό το τμήμα σας επιτρέπει να δείτε όλα τα μηνύματα που στάλθηκαν από αυτόν τον χρήστη. Σημειώστε ότι μπορείτε να δείτε μόνο μηνύματα που στάλθηκαν σε περιοχές που αυτήν την στιγμή έχετε πρόσβαση.


Μηνύματα - pimami

Σελίδες: 1 2 [3] 4 5 6 ... 31
51
Σε ποίηση Κ. Καρυωτάκη

52
Κάθε συμμετέχοντας στον διαγωνισμό, είναι λογικό να πιστεύει πως η δική του συμμετοχή είναι η καλύτερη. Αν δε συνέβαινε κάτι τέτοιο δε θα υπήρχε άλλωστε λόγος να συμμετέχει στη διαδικασία του διαγωνισμού. Η προσωπική σχέση του κάθε διαγωνιζομένου με τη συμμετοχή του, άλλωστε, δε μας αφήνει να έχουμε αντικειμενική κρίση στο σύνολο των συμμετοχών. Κι εδώ αρχίζει η δουλειά της κριτικής επιτροπής της οποίας την αντικειμενικότητα ζητούμε. Οφείλουμε ένα ευχαριστώ σ' αυτούς που άκουσαν και έκριναν τις δημιουργίες μας κι ένα ακόμα μεγαλύτερο στους διοργανωτές αυτού του μουσικού στίβου στον οποίο λάβαμε μέρος. Όλα τα υπόλοιπα περισσεύουν και γι αυτό τις όποιες ενστάσεις και αντιρρήσεις σχετικά με τα αποτελέσματα τις κρατώ για τον εαυτό μου ακριβώς γιατί η όποια αντικειμενικότητά μου ως συμμετέχων ελέγχεται και αμφισβητείται (ή τουλάχιστον έτσι θα έπρεπε) πρωτίστως από εμένα τον ίδιο!
Χαίρετε και πάντα τέτοια!

53
Έχεις δίκιο Αρέθα.. και σ αυτό το "θα ήθελα" στο τέλος κρύβονται αυτά που λες.. Μ άλλα λόγια μια τέτοια παρτίδα που στα μάτια σου τα ίδια θα μπορούσε να σε κάνει ήρωα, έχει τους συμβατικούς εκείνους κινδύνους που δρουν αποτρεπτικά στο να ακολουθήσει κανείς έναν τέτοιο δρόμο.

54
και αυτά τα κεφαλαία τι σημαίνουν; αυτή η απάντησή σου δε με καλύπτει γιατί εδώ διαβάζουμε, δεν ακούμε! κι επειδή όντως σ αυτή τη χώρα ξεχάσαμε να διαβάζουμε από τότε που μάθαμε να ακούμε και να "βλέπουμε", νιώθω πως πρέπει να εκφράσω αυτές μου τις σκέψεις μου πάνω στην ανάρτησή σου! Από εμένα έχεις κόκκινο και το δημοσιοποιώ εξίσου φωναχτά με την δική σου αγενέστατη απάντηση! ΔΕ Μ ΑΡΕΣΕΙ , λοιπόν κι ας ήθελα να εκφράσω τη θετική εντύπωση που έκανε η ροή του λόγου σου στο κείμενο που δημοσίευσες!

55
οι πεζόδρομοι των ανθρώπων
διάδρομοι απογείωσης
φτερά σπαρμένα στις πλάκες
ζωές που καρπίζουν
παρασιτούν η μία στην άλλη

Φτιαγμένοι από λέξεις
ανακατεύω το γυάλινο δοχείο να τραβήξω τον κλήρο
με τη διάφανη τύχη στο μάτι
ήρθε το αδειανό χαρτάκι στα χέρια μου
Έχω τον πολυτιμότερο μπαλαντέρ και την πιο ιδιοτελή συμπάθεια
για τους συμπαίκτες
Μοιράζω περσόνες
έχω ένα όνομα για τον καθένα
είμαι η μάνα
που γκρεμοτσακίζεται στα απόνερα της πτήσης τους
Λέξεις εδάφους-εδάφους για όλους
ψάχνουν στόχο

Δε θέλω την παρέα σας
η σκληρότερη παρτίδα έχει έναν παίκτη
και θα ήθελα να κερδίσω πολλά ή να τα χάσω
όλα

θα ήθελα 

56
Εφέ / Απ: Τι ειναι το τρεμολο
« στις: 18/05/10, 08:09 »
και φυσικά στην κλασική κιθάρα το τρέμολο είναι αυτό:


57
Στιχουργική δεξιοτεχνία! Όσο για τη θεματολογία του, υπάρχει άραγε κανείς που να μην τον διαπερνά ρεύμα διαβάζοντάς το; Καλά εντάξει.. όλο και κάποιος.. :P Αυτός ο διάλογος του "ζόμπι" με την τηλεόραση στα "μικρά" τετράστιχα είναι τουλάχιστον ανατριχιαστικός..!

"σε σβήνω σε διατάζω"... κι έπειτα σε "θέλω σ' αγκαλιάζω" ....
Τι να πω Ρακένδυτε... Έγραψες!

58
Άσε τις υποκλίσεις βρε Γεωργία και έλα να πούμε κανένα τραγούδι να ενώσουμε τον κόσμο (που λέει κι ο ποιητής).. :) Να σαι καλά βρε κορίτσι!

59
Σας ευχαριστώ για τη θερμή υποδοχή των "λαικών ζωγραφιών"..  Ναι, Γιάννη επιβεβαιώνω την υποψία σου!

60
Στις πέτρες κλειέται η βοή και η φωνή της νύχτας
κι εκείνου που την έστιψε αίμα κυλάει στο χέρι

κι εκειός με το γαρύφαλλο στο χέρι του που ανθίζει
συνάζει στην παλάμη του το δάκρυ όλου του κόσμου

                       -

Φτάσαν πουλιά στα χέρια μου μέλισσες στα μαλλιά μου
το βήμα μου τριαντάφυλλα κι οχιές τρικλοποδίζουν

αν πέσω στα τριαντάφυλλα θα θρέψω το μελίσσι
κι αν πέσω πάνω στις οχιές θα σκιάξω το θεό μου

                       -

στα χτήματα που σπείρανε τα ματωμένα χέρια
περπάτησε ο θεριστής με αδειανό σακούλι

στα πόδια του είναι η σπορά κι ορθός σαν είναι στάζει
το κόκκινο που πότισε το γέννημα του τόπου

                      -

βουνά έχει στα χέρια του στα μάτια τους νεκρούς του
ένα τραγούδι άνθισε στο στεγνωμένο αχείλι

τα εγγόνια ρίχνουν στη φωτιά ξύλα να τον ζεστάνουν
και κάηκαν αντάμα τους του γέροντα τα λόγια 

61
εδώ τραγούδησες Κοέν.. θα κολλήσεις στο άλλο που σου λέω εγώ...; άντε με το καλό!!! Ωραίος και ο Νίκος! Θα προτιμούσα κάτι πιο ακουστικό (ξενέρωτος ,ε;) και μια και είμαστε στον Κοέν, το dance to the end of love ίσως.. Αν και το αγαπημένο μου είναι αυτό που είπατε!!! πολύ καλό!

62
βοήθεια για κουρδίσματα έχω δει... για τεχνικές παιξίματος.. για ακόρντα... πρώτη φορά βλέπω αναζήτηση λέξης που να ομοιοκαταληκτεί με κάποια άλλη! αυτό που ζητάς με αγωνία και απόγνωση, ακόμα κι αν το βρεις εδώ μέσα δε θα ταιριάξει στο "παζλ" σου..

63
Neikos, δεν έχω κάποια διόρθωση να κάνω.. Κόμματα και τελείες όπως βλέπεις δεν υπάρχουν.. Αν αυτό σε εμποδίζει να μετατρέψεις τις λέξεις σε εικόνες μπορείς να βάλεις μόνος σου τα σημεία στίξης που σου ταιριάζουν..

Γιάννη, διακρίνω μια επιφυλακτικότητα ή κάνω λάθος; Θα είμαι και εγώ προσεκτικός στην απάντησή μου και ελπίζω αυτό που πήρες (ψάρεψες) να είναι αστακός (ή κάτι αντάξιό του)... Αν και θα συμφωνήσεις πως και ο σπάρος έχει την αξία του, για να ξέρεις την επόμενη φορά που θα ρίξεις δίχτυα!!!

Σας ευχαριστώ πολύ και τους δυο!

64
Δε βλέπουμε παρά μόνο τις σκιες μας
στα υποδήματα των άλλων
να χορεύουν στο ρυθμό των ανέμων
Κάτι αδέσποτα κουρέλια
που ξεσκονίζουν το χρόνο για να ξαπλώσει το
νιογέννητο πάνω
Βογγούν οι πέτρες τον πόνο τους όταν γεννούν
τους αιώνες
Τα πλουμίδια που βαραίνουν στ' αφτιά
μας σέρνουν την ακοή ως να κυληστεί στη λάσπη
Ρυάκια τα λόγια των ποιητών
του κόσμου το δαχτυλικό αποτύπωμα σχηματίζουν
στο χώμα
Μια βραγιά ποιήματα αρνιέται ο καθένας μας
-ποιος ξεδιψά με αίμα-
και κρεμόμαστε απ τους τοίχους για μια σταγόνα ιδρώτα
ασφαλείς
πως το αποδεικτικό στοιχείο που καταπίνουμε θα αθωώσει
τα διαπραχθέντα εγκλήματα

Είναι άλλο το αίμα που ρουφάνε τα σύννεφα στο
λιόγερμα
κι άλλο αυτό που μοιράζουν οι παλμοί του κόσμου στα
μάτια μας

Παγαπόντηδες αγιογράφοι
αμαρτωλών ανέμων το σφύριγμα σας υπαγορεύει τις ανείπωτες εκπνοές
των πραγμάτων
με τις μυστικές ανθρώπινες μυρωδιές στα
ρουθούνια

65
ακούραστος εργάτης της ρίμας φίλε μου! Η δουλειά σου στην Οδύσσεια το μαρτυρά άλλωστε. Η ομοιοκαταληξία δεν έχει κανένα πρόβλημα (ίσα-ίσα).. Η ιστορία που περιγράφεις ευρηματική σαν παλιό παραμύθι..

66
μια τυφλή παράκληση-προσταγή, (μίλα μου) που ίσως δεν είναι και τόσο τυφλή.. Ο αποδέκτης μπορεί να είναι ένα πρόσωπο, μπορεί να είναι η μούσα, μπορεί να είναι και ο ίδιος ο γράφων.. Και με αυτό τον τρόπο καταγράφεις σε 4 στροφές ένα γλυκό παράπονο για αυτά που πέρασαν, που δεν έγιναν και που δε θα γίνουν. Χωρίς να έχει την ανατροπή σε κάποια απ τις στροφές, κινείται σταθερά στο ίδιο παράπονο και είναι αξιοπρόσεκτο για την υπακοή του στην τεχνική του μέτρου και τις λέξεις-ζωγραφιές του.

67
μ αρέσει η σύνδεση 1ης και 3ης στροφής... τα χέρια κρατούν τα όνειρα... τα χέρια πληγωμένα...

68
sofitia έχεις κάνει μια πολύ σωστή διάγνωση.. Με διαφορά λίγων ωρών είναι γραμμένα και ακριβώς στα σημεία που τα έχεις χωρίσει! Βέβαια το αίνιγμα του τίτλου "γυναίκα", και τη σχέση της με το 1ο πρόσωπο του κειμένου το λύνω κάπως αλλιώς στο μυαλό μου!
Να σαι καλά!

69
πολύ μου άρεσε. Ζητούν επίμονα να γίνουν τραγούδι οι στίχοι σου.. Μοιάζει να κυλά η μουσική μέσα στις λέξεις από μόνη της.. Η τρίτη και η τέταρτη στροφή μπορούν να γίνουν ρεφραίν.. Μεθοδικό και προσεγμένο!

70
ναι, αυτή η σύνδεση με τους ψυχικά πάσχοντες είναι πολύ ενδιαφέρουσα.. απ την άλλη η όποια σουρελιστική διάθεση που έχουν τα κείμενά μου ποιος ξέρει από ποια άγραφα ημερολόγια προκύπτει.. Κι όπως το λέτε κύριε Γιάννη, αλεξικέραυνο, κι όπως το ξαναλέτε, φίλοι σας!

71
εμένα πάλι, αν κάτι με παρέπεμπε στο "κοχλάζουν κενό", αυτό θα ήταν η προηγούμενη ανάρτησή μου, "αγεφύρωτο".. Έχεις τους λόγους σου βέβαια να τα συσχετίζεις και πάνω σ' αυτό μπορεί να γίνει μεγάλη κουβέντα. :)
Πολύ ενδιαφέρον

72
και οι δυο σας αφήνετε ανοιχτό σαν υπόσχεση (όχι σε εμένα) το επόμενο σχόλιό σας.. Ο ένας προσπαθεί να λύσει γρίφο κι ο άλλος να περάσει απέναντι.. Λοιπόν. δεν ξέρω αν μπορώ να βοηθήσω.. Μάλλον όχι..
Βασίλη περιμένω τη λύση σου..
Κύριε Γιάννη θα περάσουμε απέναντι, πείτε όμως σε ποια πλευρά είσαστε..
Σας ευχαριστώ πολύ και τους δυο!

73
Με έναν κουβά θάλασσα
ξεπλένω τον ιδρώτα της νύχτας απ το
κατάστρωμα
Ξημερώνει ανάποδα
Το πιο βαθύ αμπάρι βαστάει την τιμονιέρα του ύπνου
Μπρούμυτα στο ταβάνι
στο στρώμα ανάσκελα
Κι οι πόλεις του κόσμου μπρούμυτα στο σκοτάδι
Δρόμοι παράλληλοι που ερωτεύονται με το φως της
ημέρας και
συναντιώνται σε μυστικά σταυροδρόμια τις νύχτες
Ένας
ποιητής με παίρνει απ το χέρι και
μ' ένα λευκό χαμόγελο
γάλα απ της νύχτας τα βυζιά μου λέει
"πάμε να σου δείξω"

Δε θα του πω
πως όταν κοιμάμαι με τη ντουλάπα ανοιχτή
ένα ζευγάρι μαύρες γόβες που απόκτησα πληρώνοντας ένα πουγκί ύπνου
μου
μαρτυρά τα πάθη των δρόμων που τέμνονται στις
σόλες τους

74
δε θυμάμαι να έχω σχολιάσει ξανά κάτι δικό σου.. Αυτό που διάβασα θα 'ναι η αφορμή να ψάξω.. Είναι κάποιες λεξούλες χρησιμοποιημένες με τρόπο που μου είναι γνώριμος... Εκείνο το "τάχα" για παράδειγμα... Αν όντως υπάρχουν κι άλλα δείγματα της γραφής σου θα επιστρέψω... αλλιώς αναμένω. :)

75
Ευχαριστώ πολύ για τη θερμή υποδοχή που κάνατε στο "αγεφύρωτο"..
Σχετικά με τον Εμπειρίκο που αναφέρεις Xolid. δεν το χω διαβάσει το κείμενο, αν και κάποιες άλλες πρόσφατες αναγνώσεις μου, μπορεί να έπαιξαν κάποιο ρόλο... Οκτάνα λοιπόν... Θα τρέξω...
Να στε καλά!

Σελίδες: 1 2 [3] 4 5 6 ... 31