Αποστολέας Θέμα: ΕΓΩ  (Αναγνώστηκε 884 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος ΟΛΓΑ

  • Επισκέπτης
  • **
  • Μηνύματα: 53
  • Φύλο: Γυναίκα
    • Προφίλ
ΕΓΩ
« στις: 18/09/07, 15:27 »
Μια ανατολη και οι δρομοι μεσ΄ την ζωη,

φωναζει η μοναξια μου, ακουει κανεις?

να την κρατησω αγκαλια σαν περιστερι

μα ελευθερη σαν ειναι ολο μου φευγει

τα ματια πιο αδεια απο ποτε

χανομαι μεσα σε ενα τουνελ

μοναχα σκιες

να σβησω τον πονο δεν μπορω

μια αγκαλια να της προσφερω

μα δεν με αφηνει ουτε και αυτο

με οδηγει πιο μεσα στα σκοτεινα

το χαος στα ποδια μου κοντα

μα θα αντεξω

δεν με αφηνεις να κοιταξω

πιο μπροστα μοναχα στο χθες

με οδηγεις αργα αργα

και βημα βημα παλινδρομω

ψαχνω κοντα σου πια να ρθω

φωνες ακουω και δυο φιγουρες

ειναι μακρια

γνωριμες φαινονται παω κοντα

αγκαλες ολο και φιλια

μια ζαλη νιωθω

κενο και θολωνω

που πηγαν ολοι?

σε ενα κρεββατι σαν ξυπνω

ενα παιδι πια μοναχο

ενα τροχαιο και πως

να αντεξω

πωπω θεε απεραντη μοναξια

τα πατρια εδαφη ειναι μακρια

πιο αδειανος απο ποτε

ξεχειλιζει αιμα και ολο πληγες

μια καρδια τεμαχισμενη

πως να μην νιωθω ολο πιο ξενη

μαυρα τα παντα και φωτια το μυαλο

ποταμι νερο ψυχη μου

πως να λυτρωθω

θα μεινω εκει εκει

κοντα

να σε ακουσω να σε αγγιξω

στα χερια μου θελω να σε κρατησω

μια τραγωδια και θανατος ψυχικος

σαν το σαρακι με καταστρεφει

πρεπει πιο διπλα σου να ρθω

σαν στηριγμα να ακουμπησεις

ειμαι εδω μην φοβασαι

εγω θα ειμαι παντα εδω

κλαιψε...












Αποσυνδεδεμένος Μ.Π

  • Θαμώνας
  • ***
  • Μηνύματα: 179
  • Φύλο: Άντρας
  • Ένας χρόνος μετά είναι λίγο πιο λίγο απ'το λίγο...
    • Προφίλ
Απ: ΕΓΩ
« Απάντηση #1 στις: 19/09/07, 14:40 »
Περίεργο... Αλλά για κάποιον λόγο μου άρεσε. Πολύ προσωπικό μάλλον... Μου άρεσε ο τρόπος που περιγραφει τόσο έντονα τον πόνο. Και το άλλο διάβασα, και αυτό το ξεχωρίζω. Και θα ήθελα να δω και άλλα δικά σου.
Θέλει, αστέρι μου, ατέλειωτα νυχτέρια
Να γίνει η κάμπια χρυσαλίδα και μετάξι

Αποσυνδεδεμένος Fusalida

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 517
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Πως ο πόνος και η συντριβή γίναν τεχνη στην tv?
    • Προφίλ
Απ: ΕΓΩ
« Απάντηση #2 στις: 23/09/07, 16:13 »

Και μένα μου άρεσε αρκετά...Άμεσο και ειλικρινές νομίζω. Μοιάζει σα να το έγραψες μέσα σε λίγα λεπτάκια και ούτε που το ξαναδιάβασες μετά!Κι αυτή η αίσθηση μ'αρέσει.

Είδα ασπρόμαυρες εικόνες μοναξιάς, από τη δική σου οπτική.

να'σαι καλά.
 
Ποιο θρόνο θέλουν να σου δώσουν, που η Άτροπος δε θα τον πάρει;
Φερνάντο Πεσσόα

www.arrwstherinys.blogspot.com

Αποσυνδεδεμένος Neikos

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 1502
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
    • Deserted Sea
Απ: ΕΓΩ
« Απάντηση #3 στις: 13/11/07, 17:34 »
πολυ προσωπικο....για σενα ,για μενα ,για ολους...