Αποστολέας Θέμα: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...  (Αναγνώστηκε 1813 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος mantinada

  • Παλιός
  • ****
  • Μηνύματα: 307
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Αναμνήσεις Μελλοντικών Ονείρων...
    • Προφίλ
    • Αναμνήσεις Μελλοντικών Ονείρων...
Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« στις: 29/01/09, 00:47 »
Των αστεριών τα μονοπάτια αντικρίζω
όταν στα Μάτια σου κοιτάζω Ουρανέ
και δύναμη μου δίνεις να ελπίζω
πως όλα θε' ν' αλλάξουν κάποτε...

Οι μέρες σκοτεινές ξανά δε θα 'ναι
κι οι εφιάλτες μόνο παρελθόν,
στα πέλαγα, καράβι, θ' αρμενίζεις
μακριά απ' τις κατάρες των καιρών...

Ο κόσμος δε θα μοιάζει άλλο ξένος,
παραμυθένια κάθε Σου στιγμή,
ο Λόγος σου πυξίδα στις ερήμους,
ο Δρόμος θέλει Θάρρος και Πυγμή...

Στο βλέμμα μου φυλάω τη Μορφή σου,
στα στήθια μου Αγάπη δυνατή,
ποτέ μου δε θ' αφήσω να Σε πάρουν
του Χρόνου οι Εφιάλτες, οι φρικτοί...

Το δρόμο Σου κι εγώ θ' ακολουθήσω,
προστάτιδα του Ονείρου που ζητάς,
το Χέρι σου σφιχτά θα στο κρατήσω,
Μαζί να φτάσουμε εκεί που λαχταράς...
« Τελευταία τροποποίηση: 29/01/09, 00:56 από mantinada »
"Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει φεύγουμε,
σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα,
παρατάμε τη ζωή στους ανίδεους,
τις γυναίκες στα φιλιά του ανέμου
και στη σκόνη του καιρού.

Σημαίνει πως φοβόμαστε
και η ζωή μας έγινε ξένη,
ο θάνατος βραχνάς"
Γ. ΣΑΡΑΝΤΑ

Αποσυνδεδεμένος Νεφελοβάτης

  • Επισκέπτης
  • **
  • Μηνύματα: 32
  • Φύλο: Άντρας
  • nefelovatis.blogspot.com
    • Προφίλ
Απ: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« Απάντηση #1 στις: 29/01/09, 04:30 »
Στων Αστεριών τα Μονοπάτια, εκεί που ο κόσμος οικείος θα φαίνεται, όταν όλα θα αλλάξουν. Όταν θα υπάρχουνε ευχές που θα σεργιανίζουν στους δρόμους, κι όχι άδικες κατάρες..

Εκεί που οι άνθρωποι, στα μάτια θα κοιτάζονται και θα χαμογελούν απ’ την καρδιά.

Εκεί που η αγάπη φωτοστέφανα θα φτιάχνει που θα φωτίζουν τα σοκάκια του χρόνου.

Εκεί που ο χρόνος φίλος θα είναι και όχι ένας ακάλεστος ξένος.

Εκεί που οι άγγελοι θα κοιτάνε τους ανθρώπους και θα τους νιώθουν ίσους, κι όχι προστατευόμενους.

Εκεί που η μαγεία θα ‘ναι η ίδια η ζωή, και όχι μια ανέλπιδη φαντασία.

Εκεί που θα ανθίζει ότι αξίζει, στα γόνιμα του ονείρου τα νερά.

Εκεί που ο άνθρωπος θα είναι ένα με τον εαυτό του, και κομμάτι του κόσμου του, κι όχι αταίριαστος κυρίαρχος, χαμένος στα ξένα που να κατακτήσει πρέπει..

Εκεί που θα μιλάνε με φρίκη, μέσα σε πανώριες αίθουσες, για τα όργανα των βασανιστηρίων των παλιών, σαν τις τηλεοράσεις, τις πολυκατοικίες, τις λεωφόρους….

Εκεί που οι Πήγασοι ελεύθεροι θα πετάνε, μαζί με κομμάτια από όνειρα παλιά μα και καινούργια, που ούτε να τα φανταστούμε δεν μπορούμε εμείς οι φυλακισμένοι…

Εκεί που τα φεγγάρια παρέα στον ήλιο θα κρατούν, και το στερέωμα ξανά ο Κόσμος, το Κόσμημα που ‘λέγαν οι αρχαίοι ποιητές θα είναι…

Εκεί θάλασσά μου, εκεί θα σε βρω…

Εκεί που σκοτάδια δεν σκιάζουν των ονείρων τη θωριά..

Εκείνο το εκεί, που μέσα μας υπάρχει..

Εκείνο το εκεί, που εδώ να το φέρουμε η ψυχή μας λαχταρά..

Εκεί που τα πάντα Φως και Αγάπη θα ‘ναι..

Εκεί, στων Αστεριών τα Μονοπάτια..


Καλό ξημέρωμα Θάλασσά μου..  Και καλά μας ταξίδια στων αστεριών τα μονοπάτια..
"Ότι μπορεί κανείς να ονειρευτεί δεν είναι ποτέ χαμένο"

Αποσυνδεδεμένος kuiper

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 1073
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
Απ: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« Απάντηση #2 στις: 01/02/09, 21:20 »
Εγώ θα κάνω μια ευχή αντί να σχολιάσω τους όμορφους στίχους σας.
Να είστε πάντα καλά κι’ όταν φανούν τα πρώτα κίτρινα φύλα ακόμα και τα χιόνια να μην ξεχάσετε ποτέ το σ’ αγαπώ.
Θα μου επιτρέψετε να σας χαρίσω τους παρακάτω στίχους μου που γράφτηκαν πάνω σε κίτρινα φύλλα.                       

                   Άσε.

Άσε το χρώμα των ματιών σου να χαϊδέψω
να τρέξω στη πεδιάδα του δικού σου ουρανού
στα σύννεφα τα άλικα του νου
κι’ από του χρόνου τα φτερά να ξεπεζέψω.

Άσε για λίγο την ανάσα σου ν’ αφουγκραστώ
τους χτύπους της καρδιάς σου να μετρήσω
απ’ το τραγούδι το παλιό τους να μεθύσω
στ’ ανάλαφρα τα άληστα φιλιά σου να λουστώ.

Άσε στη θάλασσα της σκέψης σου να βρω αναπολήματα
να ταξιδέψω σ’ ένα όνειρο χαρούμενων στιγμών
καινούργιο θέμα σε μια έκθεση ιδεών
να ξαναγράψω ένα βαλς στου Δούναβη τα κύματα.

Άσε τα μάτια μου στα μάτια σου να μπουν να ταξιδέψουν
απ’ τις ερήμους της θλίψης να ξεφύγουν κι’ απ’ τα χιόνια
μ’ ονειρικά ακόρντα, πρίμο σεκόντο απ’ τ’ αηδόνια
στα χρυσοκίτρινα τα φύλλα του Σεπτέμβρη να χορέψουν.

Άσε το δάκρυ του κορμιού σου να φιλήσω
των φεγγαριών την ανθισμένη γλύκα να γευτώ
σ’ ένα ταγκό στη σιγαλιά της αγκαλιάς σου ν’ αφεθώ
με της χαβάγιας τη γλυκόλαλη πενιά να σου μιλήσω
και να σου πω
εγώ χαρά μου και στα χιόνια σ’ αγαπώ.
 


   

Αποσυνδεδεμένος mantinada

  • Παλιός
  • ****
  • Μηνύματα: 307
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Αναμνήσεις Μελλοντικών Ονείρων...
    • Προφίλ
    • Αναμνήσεις Μελλοντικών Ονείρων...
Απ: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« Απάντηση #3 στις: 05/02/09, 13:05 »
Υπέροχοι οι στίχοι σου Γιάννη...
Πραγματικά, δε νομίζω πως θα μπορούσα να διαβάσω
κάτι άλλο τόσο πανομοιότυπο με τα συναισθήματά μου...

Μακάρι η ευχή σου να πιάσει φιλέ μου.
Μακάρι...

Να είσαι πάντα καλά,
καλό μεσημέρι!
"Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει φεύγουμε,
σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα,
παρατάμε τη ζωή στους ανίδεους,
τις γυναίκες στα φιλιά του ανέμου
και στη σκόνη του καιρού.

Σημαίνει πως φοβόμαστε
και η ζωή μας έγινε ξένη,
ο θάνατος βραχνάς"
Γ. ΣΑΡΑΝΤΑ

Αποσυνδεδεμένος ΧΩΡΙΑΤΗΣ

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 799
  • Φύλο: Άντρας
  • Όλα είναι δρόμος
    • Προφίλ
    • time and enemy
Απ: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« Απάντηση #4 στις: 05/02/09, 13:39 »
ερωτικής αγάπης ποίηση από μάστορες του είδους
μπράβο και στους τρείς

Αποσυνδεδεμένος mantinada

  • Παλιός
  • ****
  • Μηνύματα: 307
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Αναμνήσεις Μελλοντικών Ονείρων...
    • Προφίλ
    • Αναμνήσεις Μελλοντικών Ονείρων...
Απ: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« Απάντηση #5 στις: 10/02/09, 16:16 »
Σαφώς και είναι "μάστορας" του είδους ο Γιάννης,
έχεις απόλυτο δίκιο Παναγιώτη...

Εμείς οι άλλοι συγκαταλεγόμαστε στους "μαθητάδες"
όμως, έχουμε πολλά και καλά να μάθουμε ακόμα...
Ευτυχώς έχουμε άξιο δάσκαλο!

Να είσαι καλά φίλε μου,
καλό απόγευμα...

"Δεν είμαστε ποιητές σημαίνει φεύγουμε,
σημαίνει εγκαταλείπουμε τον αγώνα,
παρατάμε τη ζωή στους ανίδεους,
τις γυναίκες στα φιλιά του ανέμου
και στη σκόνη του καιρού.

Σημαίνει πως φοβόμαστε
και η ζωή μας έγινε ξένη,
ο θάνατος βραχνάς"
Γ. ΣΑΡΑΝΤΑ

Αποσυνδεδεμένος kuiper

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 1073
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
Απ: Των Αστεριών τα Μονοπάτια...
« Απάντηση #6 στις: 10/02/09, 20:14 »
Παιδιά σας ευχαριστώ πολύ.
Μαρία μου, η τέχνη της σύνθεσης λογοτεχνικών έργων σε στίχους είναι και έμφυτο χάρισμα κι’ εσείς το έχετε και με το παραπάνω.

 

Σχετικά θέματα

  Τίτλος / Ξεκίνησε από Απαντήσεις Τελευταίο μήνυμα
6 Απαντήσεις
1907 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 19/01/06, 19:28
από FSL
5 Απαντήσεις
1850 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 30/04/07, 23:37
από noellia
8 Απαντήσεις
2011 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 26/01/09, 01:40
από Νεφελοβάτης
0 Απαντήσεις
1565 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 04/01/18, 13:31
από diji grampsas
0 Απαντήσεις
855 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 06/11/18, 09:33
από ΠΟΙΟΣ