Αποστολέας Θέμα: Ημερολόγιο ενός σκύλου  (Αναγνώστηκε 3783 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος agrammatos

  • Επισκέπτης
  • **
  • Μηνύματα: 83
    • Προφίλ
Ημερολόγιο ενός σκύλου
« στις: 22/03/09, 15:03 »
Μου ήρθε από chain mail, αλλά αξίζει

1η εßδοµάδα. Σήµερα είµαι ηλικίας µιας εßδοµάδας. Τι χαρά να είµαι µέρος αυτού του Κόσµου!

1 µηνός. Η µαµά µου µε φροντίζει πάρα πολύ καλά. Είναι µια εξαιρετική µητέρα.

2 µηνών. Σήµερα µε χώρισαν από τη µητέρα µας. Ήταν πολύ ανήσυχη και µε τα µάτια της µε χαιρετούσε. Ελπίζω η νέα «ανθρώπινη» οικογένειά µου να µε φροντίζει το ίδιο καλά µε τη µαµά µου.

4 µηνών. Έχω µεγαλώσει πολύ γρήγορα, τα πάντα τραßάνε την προσοχή µου. Υπάρχουν µερικά παιδιά στο σπίτι που µου είναι σαν «µικρά αδερφάκια». Παίζουµε πολύ, τραßάνε την ουρά µου κι εγώ τους δίνω µικρές ψεύτικες δαγκωνιές για πλάκα.

5 µηνών. Σήµερα µου φωνάξανε. Η κυρία µου ήταν πολύ αναστατωµένη επειδή ούρησα µέσα στο σπίτι. Όµως δεν µου είπαν ποτέ πού έπρεπε να το κάνω αυτό.. Επίσης, κοιµάµαι στο χωλ. Στεναχωρήθηκα πολύ γι' αυτό!

8 µηνών. Είµαι ένα πολύ χαρούµενο σκυλί! Έχω τη ζεστασιά ενός σπιτιού, αισθάνοµαι τόσο ασφαλής, τόσο προστατευµένος... Νοµίζω ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε αγαπάει. Η αυλή είναι όλη δική µου και, συχνά, ξεπερνάω τον εαυτό µου, σκάßοντας στο χώµα σαν τους προγόνους µου, τους λύκους, για να κρύψω το φαγητό. Ποτέ δεν δοκιµάζουν να µου µάθουν τίποτε. Τότε θα πρέπει όλα να πηγαίνουν καλά, όλα αυτά τα πράγµατα που κάνω να είναι εντάξει!

12 µηνών. Σήµερα έγινα ενός έτους. Είµαι ένας ενήλικος σκύλος. Όµως τα αφεντικά µου λένε ότι µεγάλωσα πολύ περισσότερο από ότι περίµεναν. Πόσο υπερήφανοι πρέπει να είναι για µένα!

13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.

15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος. Η «ανθρώπινη» οικογένειά µου δεν µε θέλει πια. Μερικές φορές ξεχνάνε ότι διψάω και πεινάω. Όταν ßρέχει, δεν έχω µια στέγη πάνω από το κεφάλι µου..

16 µηνών. Σήµερα µε έßγαλαν από τη ßεράντα. Ήµουνα σίγουρος ότι η «ανθρώπινη» οικογένειά µου µε είχε συγχωρέσει. Ήµουν τόσο χαρούµενός που χοροπήδαγα από ενθουσιασµό. Η ουρά µου κουνιόταν σαν τρελή. Επιπλέον, πίστεψα ότι θα µε πήγαιναν ßόλτα! Κατευθυνθήκαµε προς τον αυτοκινητόδροµο, και άξαφνα, σταµάτησαν το αυτοκίνητο, άνοιξαν την πόρτα και εγώ ßγήκα έξω, χαρούµενος, γιατί σκεπτόµουν ότι θα περνάγαµε τη µέρα µας στην εξοχή. Δεν καταλαßαίνω γιατί έκλεισαν την πόρτα κι έφυγαν. «Ακούστε, περιµένετε!» - γάßγισα. Με ξέχασαν... Έτρεξα πίσω από το αυτοκίνητο µε όλη τη δύναµή µου. Η αγωνία µου µεγάλωνε καθώς άρχισα να καταλαßαίνω, ενώ δεν µπορούσα να αναπνεύσω από το λαχάνιασµα και αυτοί δεν σταµατούσαν, ότι µε είχαν εγκαταλείψει!

17 µηνών. Έψαχνα µάταια να ßρω το δρόµο για να γυρίσω σπίτι. Είµαι µόνος και αισθάνοµαι χαµένος. Στις περιπλανήσεις µου, συναντάω µερικούς ανθρώπους µε καλή καρδιά που µε κοιτάνε µε θλίψη και µου δίνουν λίγο φαγητό. Τους ευχαριστώ µε τα µάτια µου, από τα ßάθη της ψυχής µου. Εύχοµαι να µε υιοθετούσαν. Θα ήµουνα τόσο πιστός όσο κανένας άλλος σκύλος! Όµως, αυτοί απλά λένε: «καηµένο σκυλάκι, πρέπει να έχει χαθεί».

18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.

19 µηνών. Είναι απίστευτο. Όταν είχα καλύτερη όψη, οι άνθρωποι µε λυπόντουσαν. Τώρα είµαι πολύ αδύνατος και αδύναµος και η όψη µου είναι απαίσια. Έχω χάσει το ένα µου µάτι και οι άνθρωποι µε διώχνουν µε τις σκούπες όταν προσπαθώ να ξεκουραστώ σε κάποια σκιά.

20 µηνών.. Κινούµαι µε εξαιρετικά µεγάλη δυσκολία. Σήµερα, ενώ προσπαθούσα να περάσω το δρόµο, µε χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Βρισκόµουνα στη ζώνη των πεζών για να περάσω το δρόµο, όµως ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε. Εύχοµαι να µε είχε σκοτώσει! Όµως, απλά µου προκάλεσε εξάρθρωση στα πίσω µου πόδια! Ο πόνος ήταν ανυπόφορος! Τα πόδια µου δεν µε υπακούνε και µόλις µε τεράστια δυσκολία µπόρεσα να συρθώ στο γκαζόν στην άκρη του δρόµου. Επί δέκα µέρες έχω µείνει εκτεθειµένος στον ήλιο που καίει, στη δυνατή ßροχή, στο κρύο, χωρίς φαγητό. Δεν µπορώ πλέον να κουνηθώ. Ο πόνος είναι ανυπόφορος. Βρίσκοµαι σε ένα πολύ υγρό µέρος, και φαίνεται ότι ακόµη και το τρίχωµά µου µαδάει. Κάποιοι περαστικοί ούτε καν µε προσέχουν, άλλοι λένε: «µην πλησιάζεις».
Είµαι σχεδόν αναίσθητος, όµως, µια ελάχιστη δύναµη από τα ßάθη του σώµατός µου µε αναγκάζει να ανοίξω τα µάτια µου.. Η γλυκύτητα στη φωνή της µε έκανε να αντιδράσω. «Καηµένο µου σκυλάκι, κοίτα πώς σε έχουν αφήσει», έλεγε.. Μαζί µε την γυναίκα ήταν ένας άντρας µε λευκή ποδιά που µε ακούµπησε και είπε: «Λυπάµαι, κυρία µου, αλλά αυτός ο σκύλος δεν θα τα καταφέρει. Είναι καλύτερα να τον ßοηθήσουµε να ßγει από αυτόν τον πόνο και τη δυστυχία». Η ευγενική κυρία, µε δάκρυα να τρέχουν ποτάµι στα µάγουλά της, συµφώνησε. Όσο καλύτερα µπορούσα, κούνησα την ουρά µου και την ευχαρίστησα, µε τα µάτια µου, για τη ßοήθειά της να αναπαυθώ ειρηνικά και ήρεµα.

Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».

Αποσυνδεδεμένος master of puppets

  • Ονειροπαρμένος
  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 2872
  • Φύλο: Άντρας
  • γνωστός και ως....master of ΜΠΑΜΠΗΣ....
    • Προφίλ
    • Χάρτινα Όνειρα
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #1 στις: 22/03/09, 15:07 »
ενω σιχαινομαι γενικότερα τα chain mails......το πρώτο πράγμα που εκανα μετα απο την αναγνωση του συγκεκριμένου ήταν να φωναξω τον σκύλο μου και να αριχσω να τον χαιδεύω.....πωωω...κομματια μας εκανες μεσημεριατικα καρντάσι.... :-\

Αποσυνδεδεμένος agrammatos

  • Επισκέπτης
  • **
  • Μηνύματα: 83
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #2 στις: 22/03/09, 15:29 »
Ακριβώς το ίδιο έκανα κι εγω. Απίστευτο συναίσθημα!!!

Αποσυνδεδεμένος vartanis

  • Θαμώνας
  • ***
  • Μηνύματα: 125
  • Φύλο: Άντρας
  • Μεγαλωσα.....
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #3 στις: 22/03/09, 15:30 »
Πραγματικα ηταν πολυ μελο, ολη η ιστορια, αλλα δυστυχως, περιεχει μεγαλες δοσεις αληθειας.Δυστυχως. :-\ :-\
Ανοιξαμε και σας περιμενουμε:
www.myspace.com/vartanis

Αποσυνδεδεμένος ΧΩΡΙΑΤΗΣ

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 794
  • Φύλο: Άντρας
  • Όλα είναι δρόμος
    • Προφίλ
    • time and enemy
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #4 στις: 22/03/09, 15:41 »
Πω πω ρε φίλε τι ήθελα και το διάβασα
δάκρυσα γ**ώτο μου
μας διάλυσες μεσημεριάτικα

Αποσυνδεδεμένος hot_sauce (φλουτσ)

  • Κιθαροσυντονιστής
  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 6360
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #5 στις: 22/03/09, 17:20 »
+1 για όλες τις απαντήσεις!
Λόρυ έλα δω... :(

Αποσυνδεδεμένος morpheas

  • Παλιός
  • ****
  • Μηνύματα: 312
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #6 στις: 22/03/09, 18:47 »
Το δίαβασα κι αλλού, το διάβα στο pc μου, το διβάζω κι εδώ.....
'Ενα εχω να πώ...ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ.. :( :( :(

Αποσυνδεδεμένος gers

  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 2535
  • Φύλο: Άντρας
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #7 στις: 22/03/09, 22:10 »
µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα».

ποτέ δεν θα ξεχάσω το γεµάτο ικανοποίηση ßλέµµα του οδηγού, που έδινε συγχαρητήρια στον εαυτό του που µε πάτησε.
Έλεος, το παράκαναν νομίζω λίγο... ::)

Ωραίο κατά τα άλλα και προσεγγίζει την πραγματικότητα...

Αποσυνδεδεμένος master of puppets

  • Ονειροπαρμένος
  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 2872
  • Φύλο: Άντρας
  • γνωστός και ως....master of ΜΠΑΜΠΗΣ....
    • Προφίλ
    • Χάρτινα Όνειρα
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #8 στις: 22/03/09, 22:12 »
xmmmm....έχω ακούσει  πολλές φορές ατάκες του στυλ "ποιος θα πετύχει τον σκύλο/γάτα.."..ειναι τραγικο.....

Αποσυνδεδεμένος Kiratzoharris

  • Ο παραγωγός
  • Εδώ είναι το σπίτι μου
  • *****
  • Μηνύματα: 2988
  • Φύλο: Άντρας
  • Να, ένας τέντυμπόης!
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #9 στις: 22/03/09, 22:27 »
xmmmm....έχω ακούσει  πολλές φορές ατάκες του στυλ "ποιος θα πετύχει τον σκύλο/γάτα.."..ειναι τραγικο.....
Iσχυειιιι ειδικα για γατες.Υπαρχουν πολλοι καθυστερημενοι εκει εξω.Εννοειται αν δω κατι τετοιο σκασιμο λαστιχου στη καλυτερη.Αναλογα ποσο θα εκνευριστω δηλαδη..
Το κειμενακι αν και φτιαγμενο επιτηδες για να σε συγκινει πετυχαινει το σκοπο του :-\ :(
I am capitalism and you will tremble and cry when your boss tells you that they are downsizing, you will promise to work twice as hard.
TOMATOSE MOVIE

Αποσυνδεδεμένος LILAKI

  • Παλιός
  • ****
  • Μηνύματα: 260
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Study silence to learn the music
    • Προφίλ
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #10 στις: 23/03/09, 23:28 »


13 µηνών. Σήµερα µε έδεσαν. Σχεδόν δεν µπορούσα να κουνηθώ, να ßρεθώ σε λίγο ήλιο όταν κρυώνω, ή να ßρω λίγη σκιά όταν ο ήλιος ανεßαίνει ψηλά στον ουρανό. Λένε ότι θα µε επιτηρούν και ότι είµαι αχάριστος. Δεν καταλαßαίνω τίποτε απ' όσα µου συµßαίνουν.
Τα δένουν υποτίθεται για να γίνουν καλοί φύλακες...Λες και δεν μπορεί ο κλέφτης να τα κοιμήσει με σπρέι.


15 µηνών. Όλα έχουν αλλάξει τώρα... Με κρατάνε συνέχεια κλειδωµένο στη ßεράντα. Αισθάνοµαι πολύ µόνος.

Γι αυτό μετά σου παίρνουν το μαξιλάρι που κοιμάσαι, τα ρούχα απ την καρέκλα, τα σεντόνια... ;D



18 µηνών. Πριν από µερικές ηµέρες, πέρασα από ένα σχολείο και είδα πολλά παιδιά µικρά και µεγαλύτερα σαν τα «µικρά µου αδερφάκια». Πλησίασα περισσότερο και µια οµάδα από τα µικρότερα παιδιά, γελώντας, µου πέταξαν πολλές πέτρες, απλά για να δούνε «ποιος σηµαδεύει καλύτερα». Μια από αυτές τις πέτρες µε χτύπησε στο µάτι και, έκτοτε, δεν µπορώ να δω καθόλου µε αυτό το µάτι.
Ένα τέτοιο κακομαθημένο να πετύχω στο δρόμο και θα πω στον σκύλο μου να τον δαγκώσει απο πίσω...!Και θα του πετάξω και πέτρες!


Ενώ αισθανόµουν το ελαφρύ τσίµπηµα της ßελόνας, πριν από αυτόν τον µακρύ ύπνο, η τελευταία µου σκέψη ήταν: «γιατί έπρεπε να γεννηθώ, αφού δεν µε ήθελε κανείς;».
Σε ήθελε το κάθε παιδάκι που νόμισε ότι το να έχεις σκυλί είναι εύκολο και δε συνεπάγεται ευθύνες και μετά σε παράτησε- βαρέθηκε:
''Μαμάααα δε θέλει να παίξουμε πια.Δεν το θέλω!Να το διώξουμε!Τώρα είπα!''

Καλά,ταξίδεψε με σκύλο βράδυ  σε κατάστρωμα πλοίου και δες αν θα αφήσει κανένα να σε πλησιάσει την ώρα που κοιμάσαι...να δεις πόσο νοιάζεται για το αφεντικό του ;)
Στην ανάγκη και οι  θεοί πείθονται.Εδω ολόκληρο F-117 τεχνολογίας Stealth κατασκευάστηκε....

Αποσυνδεδεμένος Ωρίωνας

  • Θαμώνας
  • ***
  • Μηνύματα: 198
  • Φύλο: Άντρας
  • http://www.e-na.com/mpolitexneio.aspx
    • Προφίλ
    • http://mousikiamilla.blogspot.com/
Απ: Ημερολόγιο ενός σκύλου
« Απάντηση #11 στις: 29/03/09, 10:28 »
Δυστυχώς κάποια στιγμή βρέθηκα να είμαι στο στάδιο 20 που περιγράφει η ιστορία.
Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, περιοχή "Γαλήνης" μια περιοχή γεμάτη πλούσιους σαπιοκοιλιάδες που αποτελούνται απο σκατά και νερό.
Επί πολλές ώρες βρικόταν στην άκρη του δρόμου χτυπημένο σκυλί την ίδια στιγμή που απο δίπλα του περνούσαν οι τζιπάρες των σκατοελλήνων. Ήταν αδύνατο να μετακινήσω το σκυλί, σε κάθε προσπάθειά μου παρά το γεγονός ότι ήταν ανεκτικότατο και φιλήσυχο απο τον πολύ πόνο δεν με άφηνε να το κινήσω.
Τηλεφώνησα στον δήμο Ωραιοκάστρου την πρώτη φορά μου είπαν ότι θα έρθει συνεργείο να κοιτάξει το θέμα. Αφελώς τους πίστεψα. Δύο ώρες μετά ξανατηλεφώνησα. Μου είπαν ορθά κοφτά ότι δεν υπάρχει κανένας που να ασχολείται με τέτοια ζητήματα και μου το έκλεισαν. Τηλεφώνησα σε κτηνίατρους. Κανένας δεν ερχόταν επιτόπου, μου ζητούσαν να τους πάω το σκυλί. Ήταν αδύνατο να το μετακινήσω. Κάποιος φίλος μου έφερε κτηνιατρικά ηρεμιστικά χάπια που είχε απο το δικό του σκυλί. Τα δώσαμε μέσα σε νερό και το σκυλί ναρκώθηκε. Μέσα σε μια ψάθα το μεταφέραμε στον κτηνίατρο. Έπειτα απο ακτινογραφίες το πόρισμα: Σπάσιμο ιερού οστού με πρόκληση μόνιμης αναπηρίας στα πίσω πόδια και ρίξη της ουροδόχου κύστης. Το σκυλί τις επόμενες ώρες θα πέθαινε απο υπερβολική συγκέντρωση ούρων στο σώμα του.

Ο κτηνίατρος έβγαλε ένα μπουκάλι υγρό και γέμισε μια σύριγγα.
Θυμάμαι ότι το όνομα του "φαρμάκου" ήταν κάτι σαν να περιέγραφε "καλός θάνατος" στα αγγλικά, δεν θυμάμαι ακριβώς.

Είδα σε 30 δευτερόλεπτα πως φεύγει η ψυχή μέσα απο το σώμα και ήταν συγκλονιστικό, με στιγμάτισε.

Απο το 2003 έχει ψηφιστεί ο νόμος 3170/03 που ρυθμίζει το πρόβλημα των αδέσποτων. Η συντριπτική πλειοψηφία των δήμων και δημάρχων τον έχει γραμμένο στα αρχ**ια του τον νόμο.
Αν μπορούσα θα επέβαλα την άμεση εφαρμογή του και επίσης θα απαγόρευα το εμπόριο σκύλων. Υπάρχουν τόσα αδέσποτα που θα μπορούσαν να συλλέγονται απο τα pet shop να περιθάλπτονται και να πωλούνται.
Είμαστε λαός κατάντιας...
Έρωτας: Γεννιέται σε μια στιγμή, ζει για μια εποχή και πεθαίνει σε μια μέρα.
Αγάπη: Γεννιέται αργά, μεγαλώνει σιωπηλά και θάνατο ποτέ δεν βρίσκει.

 

Σχετικά θέματα

  Τίτλος / Ξεκίνησε από Απαντήσεις Τελευταίο μήνυμα
17 Απαντήσεις
3357 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 28/11/05, 09:00
από Σ.απ.φώΣ
0 Απαντήσεις
1453 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 15/01/06, 11:28
από Θοδωρής
20 Απαντήσεις
3137 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 11/11/07, 21:20
από VasilisG.J.
4 Απαντήσεις
1345 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 07/11/07, 16:46
από The Seed Of The Desolate
18 Απαντήσεις
4125 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 21/05/11, 13:28
από zepfan
3 Απαντήσεις
2243 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 18/04/13, 09:58
από Aganippi
1 Απαντήσεις
1849 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 23/01/13, 22:33
από Πέτροc
14 Απαντήσεις
6047 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 14/07/14, 16:04
από Kosthrash
0 Απαντήσεις
2265 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 30/08/19, 16:41
από Ioannis Anastassakis
0 Απαντήσεις
232 Εμφανίσεις
Τελευταίο μήνυμα 22/02/20, 22:24
από ΠΟΙΟΣ