Περι μουσικής > Μουσικά νέα και συζητήσεις
Ερμηνεία στίχων
Viennezos:
Απόλλωνα, σ’ ευχαριστώ πολύ. Κατά τη γνώμη μου, τα εξήγησες όλα τέλεια. :D
Επίτρεψέ μου μια τελευταία ερώτηση για να είμαι σίγουρος για τη θέση εκείνου που μας διηγείται όλα αυτά: Το ότι το ούζο είναι μόνο το άλλοθι, όπως λες, φαίνεται από αυτό το "μα λέω". Δηλαδή: "Το λέω, αλλά ξέρω κι εγώ ο ίδιος ότι αυτή δεν είναι η πραγματική αιτία / ότι πρόκειται μόνο για άλλοθι." Έτσι είναι;
Απόλλων:
--- Παράθεση από: Viennezos στις 11/11/02, 05:15 ---
Επίτρεψέ μου μια τελευταία ερώτηση για να είμαι σίγουρος για τη θέση εκείνου που μας διηγείται όλα αυτά: Το ότι το ούζο είναι μόνο το άλλοθι, όπως λες, φαίνεται από αυτό το "μα λέω". Δηλαδή: "Το λέω, αλλά ξέρω κι εγώ ο ίδιος ότι αυτή δεν είναι η πραγματική αιτία / ότι πρόκειται μόνο για άλλοθι." Έτσι είναι;
--- Τέλος παράθεσης ---
Ναι, έτσι νομίζω. Αυτό εννοούσα όταν μίλησα για άλλοθι. Πιστεύω πως είναι μια εύκολη και βολική εξήγηση που δίνεται για να σκεπάσει τα αληθινά αίτια αυτής της πίκρας, της κακής διάθεσης και τελικά της μη πραγματοποίησης κάποιων ονείρων. Όπως επίσης άλλοθι είναι και ο κόσμος, η ατυχία και όλα τα σχετικά. Εξάλλου αν ο αφηγητής όντως πίστευε πραγματικά ότι όλα αυτά ευθύνονται για την κατάσταση, δεν θα είχε λόγο να χαρακτηρίζει "λιποτάκτες" όσους βρίσκονται στην ίδια μοίρα, συμπεριλαμβανομένου και του ιδίου.
Και όσον αφορά συγκεκριμένα το ούζο που πίνει... η "φωτιά" του οινοπνεύματος δεν χρησιμοποιείται πολύ συχνά ως κατευναστικό μέσο για οποιαδήποτε άλλη "φωτιά" καίει έναν άνθρωπο...;
Viennezos:
S' evxaristw, file Apollwna. :)
Viennezos:
Αναφέρομαι στο παραπάνω τραγούδι "Ο Στρατής" που το "παρουσίασε" ο Τζουράς. Η ερμηνεία του δε μου φαίνεται ιδιαίτερα δύσκολη. Στο τέλος του τραγουδιού το ταξίδι παίρνει προφανώς αλληγορικό χαρακτήρα ("Σαν θα πεθάνω βρε Γιωργή / σαν θα σαλπάρω από τη γη / βάλε στην κάσα μου πανιά / ...). Μέχρι στιγμής δεν ήξερα τους στίχους αλλά διαβάζοντάς τους, αμέσως μου έκανε εντύπωση ότι πρόκειται για άλλο ένα τραγούδι της Σώτιας Τσώτου στο οποίο (σύμφωνα με την ερμηνεία μου) η στιχουργός "συγχαίρει" εκείνους που κατάφεραν να αφήσουν τον κόσμο, δηλαδή να πεθάνουν. Εδώ (στον "Στρατή") λέει:
"Σαν θα πεθάνω βρε Γιωργή
....
πες πως ταξίδεψε κι αυτός
ο τυχερός, ο τυχερός"
Μου φαίνεται πως "τυχερό" τον χαρακτηρίζει τον αφηγητή η Τσώτου όχι (τουλάχιστον όχι μόνο) γιατί κάνει ένα "ταξίδι" (στην ουσία το πρώτο του σύμφωνα με τα προηγούμενα τμήματα των στίχων) αλλά (και) επειδή πρόκειται για "ταξίδι" που τον απομκαρύνει από τον κόσμο / τη ζωή. Σωστή η ερμηνεία μου;
Το δεύτερο τραγούδι της Τσώτου που εννοώ είναι "Ο Νώντας" (σε μουσική του Γιάννη Σπανού). (Το έχω στείλει πριν από μερικές μέρες.) Εκεί λέει (τελευταία στροφή):
"Χρήστο γιατί είσαι λυπημένος
ο Νώντας είναι μια χαρά
Κάτω απ’ τη γη ταμπουρωμένος
όλα τα ρίχνει έναν παρά
Αυτός που ζει είν’ ο χαμένος
πάρ’ το χαμπάρι φουκαρά"
Δεν πρόκειται για παρόμοιο (ή ακόμα και τον ίδιο) τρόπο σκέψης και στα δύο τραγούδια;
Απόλλων:
Προφανώς ο συγκεκριμένος τρόπος σκέψης κυριαρχεί στις δημιουργίες της εν λόγω στιχουργού. Εξάλλου ο διχασμός της ψυχής ανάμεσα στο όνειρο και το συμβιβασμό, την επιθυμία και την πραγματικότητα, υπήρξε πάντα προσφιλές θέμα για τραγουδοποιούς και συγγραφείς...
Πλοήγηση
[0] Λίστα μηνυμάτων
[#] Επόμενη σελίδα
Μετάβαση στην πλήρη έκδοση