Διάφορα > Κάδος ανακύκλωσης

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ.

(1/15) > >>

kuiper:
Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

Μια μαντινάδα είναι, είναι όμως ποίημα που αποτελείται από δυο στίχους που συνήθως είναι δεκαπεντασύλλαβη σε ομοιοκαταληξία ή και τέσσερα ημιστίχια που δεν ομοιοκαταληκτούν απαραίτητα. Αποτελεί μέσο έκφρασης που αν περάσεις μέσα από τα στενοσόκακα της θα βρεις μια ολόκληρη ιστορία με αρχή και τέλος.

Θέλω να πω δηλαδή πως κι’ εδώ με τους στίχους και τα ποιήματα όλων μας, των ανώνυμων στιχουργών – ποιητών, που χρόνια τώρα σ’ αυτήν εδώ τη ζεστή γωνιά σ’ ένα παιχνίδι συναισθημάτων, γράφουμε τις δικές μας ιστορίες όπως εμείς τις ζούμε στη χαρά και στον πόνο.
Τα πρώτα μας λογοτεχνικά έργα, οι πρώτες μας (φλυαρίες).
Υπάρχουν όμως και φορές λόγια μπερδεμένα, ακαταλαβίστικα, αμπελοφιλοσοφίματα, - γι’ αυτό και το παράδειγμα της μαντινάδας - που αν δεν είναι γραμμές σκόπιμα δοσμένες,  αδυνατούμε να βρούμε περάσματα.
Ε καμιά φορά γράφει μόνη της η ψυχή που κι’ εμείς δεν την πολυκαταλαβαίνομε.

Σ’ αυτή λοιπόν τη γειτονιά που συμβιούν ένοικοι γνωστοί και άγνωστοι, μικροί και μεγάλοι, είναι επόμενο τα γραφόμενα τους να διαφέρουν, οι ασχολίες τους να είναι και διαφορετικές. Μελαγχολικές νοσταλγίες, έρωτας, δημιουργία, φιλοσοφήματα διάφορα.

Να γνωριστούμε λοιπόν μα όχι κι’ έτσι.
Υποκλίσεις, λόγια θαυμασμού, μα και παινέματα παράλογα.
Κουτσομπολιά η γειτονιά με τις ποιητικές παρέες αλληλοθαυμασμού. Καιρός να αλλάξουμε τόπο διαμονής λένε μερικοί και εδώ που τα λέμε δεν έχουν άδικο.
Να σε χαιρετίσω δηλαδή το πρωί για να με χαιρετίσεις εσύ το βράδυ.
Δεν με χαιρέτησες; ε τότε δεν σε χαιρετάω κι’ εγώ. Τι πράγματα είναι αυτά.
Να μείνω για λίγο στην αυλή, έτσι για λίγο καθαρό αέρα, μα πως, σκουπίδια έχει αφήσει ο δίπλα και μυρίζουν. Το πουλάω το ρημάδι.

Τώρα εδώ που τα λέμε που να βρούμε καλύτερα, ας μείνουμε μα να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους. Δηλαδή μετρημένα λόγια και σωστά. 
Τι θα πει Ω ποιητά μου, υποκλίνομαι κι’ ένα σωρό παινέματα.
Ή στα αυριανά δικά μου στιχουργήματα περιμένω τη δική σου υπόκλιση. Μία σου και μία μου δηλαδή έτσι δεν είναι; 
Μα και τα σκόρπια πλατανόφυλλα, κακό κάνουν να προσέχουμε τι γράφουμε.

Στις σελίδες μας με τα εκατοντάδες θέματα βρήκα μαργαριτάρια ζάχαρη, ας γελάσουμε τώρα κι’ ας σοβαρευτούμε μετά.

Φοβερό υποκλίνομαι!!!!!!!!!!!!!

Δεν το πιστεύω, ανατρίχιασα!

.............Ποιητά μου...

Κυρία μου πως να κοιμηθώ απόψε με την ονειρική σου ποίηση να με πνίγει στο λαιμό.

22 φατσούλες,
(Μα δίχως μια λέξη.)
Η απάντηση: Να λείπουν οι ειρωνείες αη στο δ....

Ανατρίχιασα και κλαίω...
(Και τα δυο μαζί δηλαδή.)

Πανέμορφο, με ταξιδεύει με ταξιδεύει στα ουράνια, υποκλίνομαι κυρία μου.
(Σιγά, σιγά. Οσφυοκάμπτη... )

Ωραίο. Γράφε, γράφε μη σταματάς μη σταματάς γράφε, συνέχισε.
(Αυτό το μη σταματάς δεν μετριέται, ο δάσκαλος δηλαδή στο μαθητή)

Μελαγχόλησα σ’ ευχαριστώ.
(Άλλο πάλι κι’ αυτό, ευχαριστεί γιατί μελαγχόλησε)

Μου άρεσε συνέχισε, συνέχισε...

......είσαι αριστούργημα.

Μεγαλειώδες - Πανέμορφο. – Φοβερό.
(Καλά αυτές τις λέξεις τις ζαχαρένιες, έτσι μια, μια, τις βρίσκεις σ’ όλες σχεδόν τις σελίδες.)

Αυτά που λέτε διαβάζουν στη γειτονιά και μας κουτσομπολεύουν.
Δηλαδή δεν είναι μόνο αυτά, εκατοντάδες είναι κι’ αυτό το ξέρουμε όλοι μας αφού το ζούμε κάθε μέρα.

Είναι και το άλλο, γαρίδα το μάτι μη ξεφύγει κάποιο και δεν πω τα καλά μου λόγια. Πέντε έχω δικαίωμα και τα πέντε θα χρησιμοποιήσω έτσι για να φαίνομαι, μακάρι να ήταν κι’ άλλα. Μέσα σ’ ένα εξάμηνο πέρασα τα χίλια μηνύματα. Αμ πως!

Μα το άλλο? Τόλμησες να βρεις κάποιο ψεγάδι στο σημερνό μου ποίημα και το λες έτσι χωρίς την άδεια μου; Αυτό είναι απαράδεχτο, δεν φέρονται έτσι σε έναν ποιητή!

Εγώ πάλι σχολιάζω μόνο αυτά τα θέματα που έχω να πω ένα καλό λόγω, γιατί να γίνω κακός; Όλο γλύκα είμαι και μ’ αρέσει. Ξέρω και τα ονόματα σας, λίγο το έχεις;

Μα και το ψάξιμο στις σελίδες τις πολύ πίσω, άλλο κι’ αυτό, για να βρω λέει κάποιο ποίημα να το επαναφέρω μα για τον συγκεκριμένο (ποιητή - ποιήτρια) να πω δυο καλά λόγια έτσι για να με συμπαθήσει και μη μου πείτε πως δεν είναι έτσι.

Σε ποιον τα λέω; 
Μα στον εαυτό μου τα λέω.
Αν τώρα κρυφακούγατε δεν φταίω εγώ.


ΥΓ

Έτσι που λέτε είναι τα πράγματα, το αποτέλεσμα, αυτή η σελίδα με τη μεγαλύτερη αναγνωσιμότητα στο φόρουμ γίνεται όλο και ποιο φτωχή.
Φτωχή και στην ποιότητα των γραπτών μας και στους ένοικους.

Μπορούμε να βελτιώσουμε την όλη κατάσταση αν το θέλουμε.
Στο χέρι μας είναι.

Να κόψουμε τα γλειψίματα και τις τρίχες. Ναι τις τρίχες.
Να σοβαρευτούμε πρέπει.
Να  συνομιλήσουμε με τον δημιουργό, να πούμε τη γνώμη μας, μα μέσα σε επιτρεπτά όρια. Μη ξεχνάμε πως σ’ αυτό το σπίτι ήμαστε φιλοξενούμενοι.

kuiper:
Τώρα θα μου πείτε, ποια πράγματα δηλαδή πρέπει ν’ αλλάξουν δεν μπορώ να γράφω ότι θέλω;

Να σου πω.
Δυο άνθρωποι βγάζουν τα σκυλιά τους για βόλτα. Ο ένας σκύλος άφησε τις ακαθαρσίες του στο γκαζόν, ε και τι έγινε σκύλος είναι στην τουαλέτα θα πάει; Δημοκρατία έχομε, ας πρόσεχες να μη τα πατήσεις. 
Μα κι’ ο άλλος σκύλος το ίδιο έκανε μόνο που εδώ το (αφεντικό) του, μάζεψε τις ακαθαρσίες σε κάποια σακούλα.

Να μπει μια τάξη λένε άλλοι με δυναμικό τρόπο.

Μα αυτό δεν είναι σωστό λένε μερικοί, τι θα πει  (αποφασίζομεν και διατάσομεν)

Ακόμα και τώρα ρίξτε μια ματιά σ’ αυτή την τρέχουσα σελίδα, μονολεκτικές απαντήσεις θαυμασμού, όχι για τα γραφόμενα του (Ποιητή) μα για τον ίδιο τον δημιουργό.

kuiper:
Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα, γι' αυτό και είπα να το κατεβάσω λίγο παρακάτω.
Επειδή ορισμένοι με π.μ. με ρωτούν εκτός από τα ζαχαρωτά και τα τσιγάρα αν και το κρασάκι βλάπτει, θέλω να πω πως όχι, να  το πίνουμε όμως με ρέγουλα, όχι να μας πίνει.

Λοιπόν πρέπει να τελειώνουμε με τα ζαχαρωτά, τα φιλιά και τις απαράδεχτες συμπεριφορές, καιρός να μπει μια τάξη.
Μην περιμένετε π.μ. και εξηγήσεις, που πήγαν δηλαδή οι απαντήσεις σας αν είχαν κάποιο επίθετο από τα παραπάνω, θα έχουν φύγει. 
Πείτε ελεύθερα τη γνώμη σας, επιβάλλεται, μα πολιτισμένα, πρέπει να αποφεύγουμε τις ακρότητες στους σχολιασμούς μας.


   

kuiper:
Αναγκάζομαι για το καλό όλων μας, να σας δώσω - φυσικά ανώνυμα – Π.Μ. που στέλνετε εσείς οι ίδιοι σε μένα και όχι δημόσια για τους λόγους που ήδη διαβάζετε.
_______________________________________________________________________________ ____________________________

Καλημέρα σου "kuiper" , - δεν ξέρω το όνομά σου -
στην αρχική σελίδα τού Κιθάρα είδα αναρτημένο επί δύο ημέρες ένα κείμενό σου για τα όσα γίνονται στην ενότητα "Ποίηση κλπ" . Με το γάντι , που λένε , καυτηρίασες με σάτιρα - θα έλεγα - αυτά που είδα κι εγώ στο μικρό χρονικό διάστημα που είμαι εδώ ως μέλος.
Όπως καταλαβαίνεις είναι φυσιολογικό όταν μπαίνεις σε κάποιο site που σε "τραβάει" να περιδιαβαίνεις τα διάφορα τμήματα και τις ενότητές του . Αυτό έκανα κι εγώ .
Ομολογώ ότι η συγκεκριμένη ενότητα με απώθησε , όχι επειδή δεν αγαπώ ή μισώ την ποίηση αλλά επειδή μέσα στις λίγες ώρες που αφιέρωσα στο να διαβάζω τι γράφουν εκεί τα διάφορα μέλη είδα ξεκάθαρα ένα είδος "ψώνιου" στα περισσότερα άτομα που γράφουν εκεί ,
με αποτέλεσμα το θέμα τής ποίησης να καταντάει "ποίηση" μέσα σε εισαγωγικά .
Δε θέλησα δημόσια να σχολιάσω κι επιβραβεύσω τα όσα έγραψες για να μην παρεξηγηθώ κι εγώ κι αρχίσουν να με βάζουν στη μπούκα τα διάφορα άτομα εκεί που τρέφονται και ζουν από την κολακεία κι όχι από την ποίηση. Το κάνω εδώ προσωπικά και μεταξύ μας .


Lo.Lee.Ta:
    Να με συγχωρείτε αγαπητέ κύριε/κυρία άγνωστε/η. Μα όταν ένας δημιουργός γράφει ένα έργο, γράφει για όλο το κόσμο, ακόμη και για τα ψώνια, γι' αυτό και δίνετε σε κάποιο δημόσιο χώρο, που μπορεί να το δει και να το σχολιάσει ο οποιοσδήποτε. Σε αντίθετη περίπτωση λοιπόν, ο δημιουργός, θα είχε επιλέξει να εκθέτει το έργο του σε μια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων.
    Στη περίπτωση λοιπόν του kithara.gr, όσοι ακούνε τους κανόνες του Site και δεν τους παραβιάζουνε, μπορούνε να τριγυρνάνε μέσα στα θέματα του και να τα σχολιάζουνε ακόμη και αν είναι ψώνια.Αυτοί οι οποίοι σχολιάστηκαν παραπάνω ως ψώνια, δεν είναι αντικειμενικά ψώνια, αλλά υποκειμενικά. Το αν θεωρεί λοιπόν κάποιος εμάς από εδώ κάποιους άλλους ψώνια, ας το κρατήσει για όταν θα φτιάξει ένα δικό του Site με δικούς του κανόνες και να τους κρατήσει στην απέξω.
Το ότι δεν είναι εδώ σπίτι μας, το έχουμε ξαναπεί. Εδώ φιλοξενούμαστε.Οφείλουμε να σεβόμαστε αυτούς που μας φιλοξενούν και αυτούς που φιλοξενούνε.

Το δε σημαντικότερο θέμα, στα παραπάνω που έθιξες, πολύ σημαντικότερο, είναι το εξής. Εδώ μέσα, έρχεσαι να ασχοληθείς με το έργο και με τον δημιουργό και όχι με αυτούς που ασχολούνται με το έργο και με τον δημιουργό. Θες να σχολιάσεις το έργο ? Σχολίασε το. Θες να μιλήσεις με τον δημιουργό ? μίλησε με τον δημιουργό.
Ασχολήσου λοιπόν με τα ποιήματα, με τους στιχουργούς και τους ποιητές και το πόσο ψώνια είναι κάποιοι γι αυτόν το συγκεκριμένο χώρο, θα το κρίνουν αυτοί οι οποίοι είναι υπεύθυνοι και θα πράξουν ανάλογα. Γι' αυτό και ο χώρος λέγεται "δικοί μας στίχοι και ποιήματα" και όχι "δικά μας σχόλια στους δίκους μας στίχους και ποιήματα". Όταν μας δείχνουν το φεγγάρι, να σχολιάζουμε το φεγγάρι και όχι το δάχτυλο.

Έαν λοιπόν κάποιος έχει πρόβλημα με τους Δημιουργούς και την ποιότητα των στίχων και των ποιημάτων, να το δηλώσει άμεσα και επώνυμα στους administrator του Site και όπως κρίνουν οι ίδιοι ας πράξουν. Ο καθένας μπορεί να σχολιάσει όπως γουστάρει και αγαπά. Έαν αυτό είναι αντίθετο σε κανονισμούς του Site, οι administrator θα επέμβουν. Έαν δεν πιστεύεις κάτι τέτοιο, πολύ απλά, στείλε τους εσύ ένα π.μ., ή αν ενδιαφέρεσαι τόσο γι' αυτό το site, στείλε τους ένα άλλο πμ με τις δικές σου προτάσεις, αλλά και κάποια πρόταση να γίνεις Συντονιστής, έαν αυτό γίνεται.

   Γύρω από πολλά διάσημα σημαντικά και ποιοτικά έργα δημιουργών, μαζεύονται ένα κάρο ψώνια. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Σε όλους τους τομείς της τέχνης. Αυτό δεν σημαίνει όμως, ότι δεν υπάρχει ένα πολύ μεγάλο ποσοστό ανθρώπων και μάλιστα επιστημόνων σχετικά με την τέχνη, που ενδιαφέρονται γι αυτά τα έργα. Αυτό γιατί ενδιαφέρονται πραγματικά για το έργο και όχι για κουτσομπολιό.

Η ποιότητα και ουσία της κατηγορίας "δικοί μας στίχοι και ποιήματα" βρίσκεται ακριβώς πάνω από τα σχόλια που κοιτάς. Πιστεύω ότι είμαι κατατοπιστικότατος.
Έαν εσένα σου αρέσει να κοιτάς από κάτω, είναι πρόβλημά σου. Εκεί που βλέπεις από κάτω μπορείς να προσθέσεις το σχόλιο σου ή όχι. Δεν υπάρχει για κάποιον άλλο λόγο. Οτιδήποτε άλλο, έχει κάθε δικαίωμα ο Δημιουργός, να συνενοηθεί με τον Συντονιστή της κατηγορίας και τον Σχολιαστή και να το σβήσει.

Η ποίηση λοιπόν που λες, ποτέ δεν κατέντησε "ποίηση" λόγω των σχόλιων. Εσύ για κάποιο λόγο παράλογο, συγκρίνεις το έργο κάποιων ανθρώπων, με τους ανθρώπους που προσελκύει το έργο τους. Η ποίηση είναι τα ποιήματα και οι στίχοι και όχι τα σχόλια και αυτοί που τα κάνουν. Μετά από τόσες φορές, ελπίζω να έγινα κατανοητός. 

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

[#] Επόμενη σελίδα

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση
Mobile View