Καλλιτεχνικές μας δημιουργίες > Δικοί μας στίχοι και ποιήματα

Αδιέξοδα (Τι 'ναι η πατρίδα μας)

(1/1)

Πέτροc:
Αυτό πρώτα λεγόταν : "Τι ΄ναι η Πατρίδα μας.." αλλά το άλλαξα σε : Αδιέξοδα

Είναι οι κάμερες που λάμπουν και φωτίζουν την αρένα
‘κεινο το νεύμα που τελειώνει τη δουλειά
των μονομάχων που παλεύουν να πεθάνουν στα χαμένα
είναι ο Καίσαρας που βγαίνει ζωντανά

Άνυδρες πόλεις φυτρωμένες σ’ ένα ξένο περιβάλλον
είναι ο Θεούλης μας που τρέφεται με αίμα
Είναι το όχι των μικρών είναι το πρέπει των μεγάλων
είναι η αλήθεια μα κυρίως ειν’ το ψέμα

(Ρεφραίν 1)
Είναι το σούρουπο που φτύνει και θολώνει την ημέρα
είναι η νύχτα που το σούρουπο σκορπά
είναι της νύχτας η κραυγή σου που ξεσκίζει τον αέρα
είναι η σιωπή που τώρα ξεκινά

(Ρεφραίν 2)
Είναι οι αγάπες που ξυπνάνε από τα άχρωμα γραπτά σου
Είναι οι αγάπες που θεριεύουνε σε μάχες
Είναι οι αγάπες που κοιμούνται μεσ΄ στα γυάλινα όνειρά σου
Στα όνειρά σου που μοιάζουν με εφιάλτες

Είναι της μόδας τα χαρούμενα πολύβουα τραγούδια
είναι τα σικ, τα καθώς πρέπει μαγαζιά
είναι οι φονιάδες είναι οι αθώοι κι άλλα τέτοια αγγελούδια
ορδές επώνυμων που σκάνε σε νησιά

Είναι οι φίρμες που φυτρώνουν κάθε μέρα στο γυαλί μας
είναι τα πρότυπα που θρέφουν τα παιδιά
Είναι τα έργα της ντροπής είναι τα λόγια της ξεφτίλας
για να βρισκόμαστε μονίμως σε δουλειά

Ρεφραίν 1
Ρεφραίν 2

Είναι στημένη μηχανή φτιαγμένο ζάρι και παιχνίδι
είναι μια τράπουλα καλά σημαδεμένη
είναι κλειστός ενισχυτής, σάπιο και έρημο σανίδι
είναι ψευδαίσθηση πως κάποιος σε προσμένει

Είναι οι αγάπες που ξυπνάνε από τα άχρωμα γραπτά σου
Είναι οι αγάπες που θεριεύουνε σε μάχες
Είναι οι αγάπες που κοιμούνται στα βελούδινα όνειρά σου
Στα όνειρά σου που γίνονται εφιάλτες

Είναι το σούρουπο που φτύνει και θολώνει την ημέρα
είναι η νύχτα που το σούρουπο σκορπά
είναι της νύχτας η κραυγή σου που ξεσκίζει τον αέρα
είναι η σιωπή που μόλις τώρα ξεκινά ...

Βραζίλης:
Κάπου το έχω ακούσει αυτό... Το έπαιξες σε καμμιά συνάντηση;

Πλοήγηση

[0] Λίστα μηνυμάτων

Μετάβαση στην πλήρη έκδοση
Mobile View