Το Στέκι των Κιθαρωδών
Καλλιτεχνικές μας δημιουργίες => Δικοί μας στίχοι και ποιήματα => Μήνυμα ξεκίνησε από: mementos στις 20/01/05, 14:47
-
Κατι στιχοι που μελωποιησα κιολας και που μου βγηκαν αυθορμητα χωρις ωστοσο να αντικατοπτριζουν την ψυχοσυνθεση μου.Περιμενω σχολια σας.
Σακατεμενος στο παρον,πεσμενος απο χρονια
στης θλιψης το ναο μετελαβα τον πονο
κι ηταν σαν να επινα τα αντιο της σε χρυσο κουταλι
Την υποσχεση σου μανα πως ολα θα'ναι καλα
την φυλαω ακομα κατω απ'το τρυπιο μαξιλαρι
μα το καραβι μου αφημενο στις ορεξεις του αερα
και των λαιμαργων πειρατων,σαπιζει εξω απ'το λιμανι
Ετσι μοναχος εμεινα εδω ,να ξεσκονιζω το ραφι με τις μνημες
μνημες φαντασματα΄ισοβιοι κρατουμενοι στις φυλακες του νου μου
που ξυπνανε τους εφιαλτες σερνοντας τις βαριες αλυσιδες τους
σε ενα τοπιο αναρχο,ερημικο,που πινω απ'το αιμα μου για να ζησω
-
Πολύ καλό! Δεν ξέω να στο αιτιολογήσω αλλα μου άρεσε... ;)
-
Eχεις πολύ ενδιαφέροντα στίχο.Μου άρεσεις.Ειδικά ο τριτος και τέταρτος στιχος της δευτερης στροφής έχουν πολλά να πουν.
Μια παρατηρηση μονο (αν θες βεβαια) ή μάλλον δυο μικρές παρατηρήσεις.
Βγάλε το ''που'' από τον τελευταιο στίχο και στο ''που'' του προτελευταιου στίχου βάλε ''να''.
Περιμένω και αλλους στίχους σου!
-
Μπορει να φανει ιεροσυλια αλλα μου θυμησες Αγγελακα....(καλα...μην βαρατε...).Περιμενουμε κι αλλους...
-
Ευχαριστω για τα λογια σας.Chcome οι παρατηρησεις σου μου φαινονται πολυ σωστες,ευχαριστω.Τζοτζος μακαρι να φτασω εστω στο 1/10 αυτων που εχει κανει.Παντως με τιμα αυτο που λες.Εχω μια φιλη που ειπε οτι μοιαζουν οι φωνες μας...