Το Στέκι των Κιθαρωδών
Καλλιτεχνικές μας δημιουργίες => Δικοί μας στίχοι και ποιήματα => Μήνυμα ξεκίνησε από: atzolina στις 18/02/05, 01:42
-
Διαδρομές
ασήμαντες,μικρές
τα χρόνια μου σπατάλη
σ'ατέλειωτες σιωπές.
Ίχνη του χθες
που δε τα σβήσαν οι βροχές
και συνεχώς μια πάλη
να κλείσουν οι ρωγμές.
Μες του Σεπτέμβρη,τα δρομάκια τα στενά
σωπάσαν τα τραγούδια
μα η δική μου η ψυχή,ρίζωσε εκεί
και δε μου ξεκινά ζωή καινούργια.
Διαδρομές
ανούσιες,φθηνές
οι μέρες μου ξυπνάνε
μα μένουνε μισές.
Εικόνες του χθες
που δε τις ξεθωριάσαν αγκαλιές
όμηρο με κρατάνε
σε κείνες τις στιγμές.
-
Aπλά πάρα πολύ καλό!!!!
Δυνατή επιστροφή βλέπω Atzolina.......MΠράβο!!!!!
Και αν σε ενδιαφέρει είναι ήδη μελοποιημένο!!!! 8)
-
Δυνατό!
μπραβο σου...
Καθε στιχος καταθεση ψυχής δεν θα μπορουσε να περιγραφεί καλυτερα... ;)
-
...Τι να πω; Δυνατό και γεμάτο νόημα. Μπράβοοοοο σου Ατζολινάκι!!!
Συνέχισε έτσι....
-
Υπεροχο...
-
Θα συμφωνήσω κι εγώ. Μπράβο σου.
-
Είχα να γράψω πολύ καιρό...αλλά νομίζω ότι ξαναπήρα μπρος !!! ;)
Σας ευχαριστώ όλους για τα σχόλια !!! :)
Να'στε καλά...
-
Πολυ καλο Ατζολινα
Μπραβο σου! ;)
-
[Μες του Σεπτέμβρη,τα δρομάκια τα στενά
σωπάσαν τα τραγούδια
μα η δική μου η ψυχή,ρίζωσε εκεί
και δε μου ξεκινά ζωή καινούργια.
M αρέσει γενικά αλλά αυτή τη στροφή μπορώ να τη νιώσω.....
Μπράβο!
-
Οντως ξαναπηρες μπρος...Μια-δυο μανιβελιες ηθελες... ;D
Πολυ ωραιο...Περιεργο μεν αλλα ωραιο, ξεχωριστο...Μπραβο σου!! ;)