Το Στέκι των Κιθαρωδών
Καλλιτεχνικές μας δημιουργίες => Δικοί μας στίχοι και ποιήματα => Μήνυμα ξεκίνησε από: Fusalida στις 27/05/06, 03:16
-
"Προσοχή στο κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας."
Ήμουν κρυμμένη μέσα στο αβέβαιο βήμα,
Μέσα στο αδιόρατο και αφελές πέταγμα πάνω
Απ'το κενό αποβάθρας και συρμού.
Ήμουν παιδί μέσα στο τρεμούλιασμα του χρόνου,
Μέσα στην ανείπωτη προσμονή για την υπόσχεση που του'δώσαν.
Η καρδιά μου φτιαγμένη λες, από γιασεμιά και αιθάλη
Έψαχνε λιγάκι ήλιο μονάχα να ξανοίξει το χάος.
Κι έφτανε μόνο μια σιωπηλή αγκαλιά,
Ένα ψηλάφισμα, δροσιά, σαν αεράκι.
Άλαλος μισεμός απ'το κόσμο. Προορισμός:ο κόσμος.
Χέρια συνθέτες, αρπίσματα στο σώμα,
Χτίστες για το νέο μου δέρμα.
Χείλια που μάτωσαν μεσ'το ασίγαστο πάθος
Να νικήσουν μια φορά, το Χρόνο σμηλευτή.
Συνθήματα στα θρανία, στους τοίχους, στη καρδιά.
Λόγια δίχως ήχο, μάτια αχόρταγα, άπληστα,
Μπλεγμένα όνειρα με μουσκεμένα μαλιά,
Υπόστεγα φιλιών, στίχοι και ήχοι για'μένα,
Ξάγρυπνα κρεβάτια κι ο δρόμος για την Λήθη.
"Ερωτικά παλέματα". Αιμάτινα σ'αγαπώ.
Τέλος.
Ηττήθηκα; Ηττήθηκες; Ηττηθήκαμε!
Σε ρούφηξε ο ανυπόφορος συριγμός του τρένου
Ή σάπισες μέσα στην ανύποπτη υγρασία της συνήθειας.
Και άλλο, τώρα πια, δεν έχεις, παρά να πορεύεσαι
Με μια ηρεμία στο πρόσωπο και μια απουσία στο βλέμμα.
Την απουσία όλων αυτών που λαχτάρησες για μένα.
Εγώ...δε ρωτας, το ξέρω, μα είμαι καλά.
Γυναίκα με μια διάφανη νεκρή νεραίδα στους ώμους.
Παιδί που αθέτησαν την υπόσχεση που του'χαν δώσει.
Ίκαρος ανέμυαλος, που θέλησε να πετάξει ψηλά
Μα προσέκρουσε σκληρά στο κενό μεταξύ αποβάθρας και συρμού,
μεταξύ αλήθειας και παραμυθιού,
στο πουθενά σου που'ταν το δικό μου παντού.
Υ.Γ. "Ερωτικά παλέματα" : Από την μετάφραση του Χειμωνά στην τραγωδία "Ηλέκτρα" του Σοφοκλή.
-
Διαπερνάς με τέχνη εσωτερικά τείχη με ποιητικό λόγο άξιο θαυμασμού. Αποτυπώνεις τον άνεμο του έρωτα και την απώλεια δυνατά.
-
με φράσεις και εικόνες βγαλμένες από της ποίησης τον ωκεανό... καταθέτω τον θαυμασμό μου!
σε ευχαριστώ πολύ Γιώτα...
μια ερώτηση... πόσο καιρό το δούλεψες? εννοώ επί χάρτου...
-
Καταθέτω κι εγώ το θαυμασμό μου Γιώτα! Εξαιρετικό!!!!!!!!!!!!! :)
[το συνημμένο έχει διαγραφεί από τον Διαχειριστή]
-
Με τιμούν απίστευτα τα λόγια σας...
Εγώ θα πρεπει να καταθέσω το θαυμασμό μου και τις ευχαριστίες μου για την υπομονή σας και το χρόνο που αφιερώσατε για τούτο το εντελώς αδούλευτο και αντιποιητικό γραπτό...
Χρειάζεται κάποιες αλλαγές...πραγματικά μερικές φορές ξεφεύγω και θα έπρεπε ό,τι γράφω να το διαβάζω και απ'την οπτική γωνία του αναγνώστη....όπως με συμβούλεψε προσφάτως ένας ποιητής...
-
Παρακαλώ δέξου και τον δικό μου θαυμασμό γιά τον
ποιητικό σαγηνευτικό σου λόγο.
-
...το εντελώς αδούλευτο και αντιποιητικό γραπτό...
Χρειάζεται κάποιες αλλαγές...πραγματικά μερικές φορές ξεφεύγω και θα έπρεπε ό,τι γράφω να το διαβάζω και απ'την οπτική γωνία του αναγνώστη....όπως με συμβούλεψε προσφάτως ένας ποιητής...
Φυσαλιδούλα μου θα διαφωνήσω και οριζοντίως και καθέτως μαζί σου :)
Αδούλευτο θα είναι για να το λες εσύ αλλά αντιποιητικό γιατί;
Πως ορίζεται το ποιητικό ή όχι ; Μεγάλη συζήτηση θα πεις και πως να αναπτυχθεί με μεσολαβητή το πληκτρολόγιο ;)
Η γραφή πάντως ,κι αυτό αποτελεί καθαρά προσωπική μου άποψη ,είναι μια ''εγωιστική'' διεργασία αν είναι αυθεντική και όχι κατόπιν παραγγελίας και με την οπτική του επαγγελματικού οίστρου.
Αν ''βγεις'' από σένα και γίνεις αναγνώστρια θα έχεις τελείως διαφορετική οπτική, θα πάψεις να είσαι εσύ, αντικειμενική - όσο είναι δυνατόν αυτό - πάλι δεν θα είσαι όμως άρα ποιό το ''όφελος'';
Με μάγεψε το ποίημά σου...είναι απλά υπέροχο! ;)
-
kuiper, Pinelopi.... ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου για τα λόγια και το χρόνο σας...
Πηνελόπη μου...έχεις δίκιο νομίζω. Ίσως έπρεπε να βάλω σε ειγαγωγικά τη λέξη "αντιποιητικό". Είναι όντως μια μεγάλη συζήτηση για το τι είναι ποιητικό ή όχι.
Όσο για τα υπόλοιπα νομίζω, ότι όσο καλύτερα και πιο απλά αποδώσω αυτό που θέλω να πω τόσο πιο ικανοποιητικό και κατανοητό για μένα και για τον κάθε αναγνώστη θα είναι, με τον όρο βέβαια να μην επιρεάζεται καθόλου το περιεχόμενο.
Πάντως σίγουρα είναι αυτό που ήθελα να πω....
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον...με τιμά ιδιαίτερα από μια ποιήτρια σαν κι εσένα!
Γιώτα.
-
Οταν ενας Ποιητης δημοσιευει την Ψυχη του αμεσως μετα ΣΙΩΠΑ κι αφηνεται να παρακολουθει και να ακουει τους ψιθυρους γυρω του.
Αυτα για τις απαντησεις σου Γιωτα μου.
Τωρα για την Ποιηση σου εξακολουθω να πιστευω πως ο ελευθερος στιχος σου δινει Φτερα ωστε να πεταξεις ΟΧΙ σαν τον Ικαρο αλλα σαν τον καλο Αγγελο Ποιητη που αρμονικα και σιγουρα μας καταφθανει. Τον θαυμασμο μου και τα πολλα μου χαμογελα για την ικανοτητα σου να χειριζεσαι αυτη τη μαγικη ελληνικη γλωσσα για την ηλικια σου με μαεστρια. Πολλα μπραβο απο καρδιας. :) :) :)
-
Χαρισματική η γραφή σου , χαρισματική κι η οπτική σου που βουτάει στα ''βαθιά''.
Ο τίτλος του ποιήματος σου από μόνος του ''μιλάει''. Μπράβο
-
Μπράβο!
Γιώτα Μπράβο!
Μπράβο Γιώτα μπράβο!
Γιώτα? Μπράβο ρε Γιώτα μπράβο!
Μπράβο! Γιώτα μπράβο, και το το ράβω... :-X
-
"...Παιδί που αθέτησαν την υπόσχεση που του' χαν δώσει.
Ίκαρος άμυαλος, που θέλησε να πετάξει ψηλά
Μα προσέκρουσε σκληρά στο κενό μεταξύ αποβάθρας και συρμού,
μεταξύ αλήθειας και παραμυθιού,
στο πουθενά σου που ήταν το δικό μου παντού..."
Γιώτα , καλή μου , συνέχισε να γράφεις .
Όλη την ψυχούλα σου τη βγάζεις όμορφα και καθαρά . :)
-
Ευχαριστώ πολύ, όλους σας για το χρόνο και τα πολύτιμα σχόλιά σας...
Είναι σημαντικό για μένα...
Ευχαριστώ...
-
Εναν δρασκελισμό χρειάζεσαι για να περάσεις στην άλλη πλευρά, κι έτσι να φύγεις ή να μείνεις... ανάλογα την πλευρά... Αλλά ακόμα κι αν σκοντάψεις μην απελπίζεσαι. Περίμενε το επόμενο τρένο, ή τον επόμενο σταθμό... ανάλογα την πλευρά...
Ποτέ δεν είχα φανταστεί οτι το κενό μεταξύ συρμού και αποβάθρας μπορεί να κρύβει μια σκέψη, μια ιστορία, έναν έρωτα. Την επόμενη φορά θα το παρατηρήσω καλύτερα!
-
ε, εσυ εισαι το κατι αλλο!!Εχω πει αρκετα, καμια φορα και τα λογια περιττευουν.
Απο τα λιγα που θα αποθηκευσω,κι εγω με τη σειρα μου,στα "ενδοτερα" μου.Περαν ολων των αλλων εισαι γεματη νεες ιδεες!!
-
εκεί είναι όλη η ουσία! μεταξύ συρμού και αποβάθρας.
μπορεί να περάσει όλη μας η ζωή και να παραμείνουμε μονάχα στο να κοιτάμε ένα κενό.
το απόλυτο κενό της ζωής μας.
μπορεί και όχι! προσωπικά ξαναψηφίζω υπέρ του σάλτου με περισσότερη προσοχή!
:)
Φυσαλίδα ή Φουσαλίδα ( ;D ) σε χαιρετίζω κι όταν ξαναβρεθώ κοιτώντας το κενό,θα΄μαι αλλιώς...
-
Bασίλη, Geni, Monaliza....τι παραπάνω μπορώ να πω παρά ένα μεγάλο ευχαριστώ!
Τα λόγια σας μου δίνουν απίστευτη δύναμη.....
Ευχαριστώ για το χρόνο σας και το ενδιαφέρον σας....
Είναι τιμή μου!
Μοναλίζα...συμφωνώ μαζί σου...νομίζω πως ό,τι κι αν λέμε τελικά επιλέγουμε ξανά και ξανά το σάλτο στο κενό....