Το Στέκι των Κιθαρωδών

Περι μουσικής => Μουσικά νέα και συζητήσεις => Μήνυμα ξεκίνησε από: Ο Νέος Κιθαρωδός στις 29/12/07, 13:01

Τίτλος: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: Ο Νέος Κιθαρωδός στις 29/12/07, 13:01
Ένα άρθρο που βρήκα πολύ ενδιαφέρον, σχετικά με το πώς σιγά-σιγά η ποιότητα του ήχου χειροτερεύει, καθώς οι περισσότεροι ακούνε πλέον την μουσική τους από τον υπολογιστή και το mp3 player και όχι από το στερεοφωνικό:

http://www.rollingstone.com/news/story/17777619/the_death_of_high_fidelity/print
Τίτλος: Απ: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: vangelis στις 29/12/07, 14:36
Δυστυχώς αληθεύει αυτό...και ευτυχώς υπάρχουν μερικοί που αντιστέκονται σε αυτο το RAT RACE. Από ότι ξέρω , οι εμπορικοί ραδιοφωνικοί σταθμοί έχουν σαν ένα κριτήριο το τι θα παίξουν την loudness  που αναφέρεται στο άρθρο. Αν ένα κατά τα άλλα εμπορικότατο τραγούδι δεν έχει αυτήν την ένταση, δεν παίζεται...στα άκρα έχουν φτάσει στην DANCE και HOUSE, εκει η δυναμκότητα, η οποία φαίνεται πολύ ωράια στο άρθρο ειναι κοντα στο μηδεν....κρίμα, η ποιότητα του ήχου έχει χαθεί αισθητά τα τελευταία χρόνια...

Τίτλος: Απ: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: schizm στις 30/12/07, 16:18
Δε με ενοχλεί και τόσο αυτή η πραγματικότητα. Σίγουρα οι άνθρωποι απολάμβαναν εξίσου (αν όχι περισσότερο) τη μουσική, ακόμα κι όταν άκουγαν μια κασέτα στο τριτοκοσμικό deck πριν από 2-3 δεκαετίες. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε πως πλέον με την παρουσία της αλγοριθμικής συμπίεσης του ήχου, ο μέσος ακροατής μπορεί να ακούσει περισσότερη μουσική και σε μέρη που πριν δεν είχε τη δυνατότητα, νομίζω πως τα θετικά που προκύπτουν, υπερβαίνουν τα αρνητικά. Άλλωστε η τεχνολογική πρόοδος είναι συνεχής και κάποια στιγμή είμαι βέβαιος πως θα απολαμβάνουμε υψηλή πιστότητα ακόμα και σε ένα μελλοντικό format κωδικοποίησης.
Τίτλος: Απ: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: Ax_Wield στις 31/12/07, 18:45
Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η υψηλή πιστότητα αλλα οτι σε λίγο καιρο (και ιδίως οι επόμενες γενιές) αντί να δημιουργούν δισκοθήκες θα γεμίζουν mp3 τους σκληρούς τους με αποτέλεσμα να χάσουν τη πραγματική αίσθηση του να ακούς μουσική και να ταυτίζεσαι με το καλλιτέχνη και τη δουλειά του σαν σύνολο...πόσες φορές δεν έχετε ακούσει κάποιον στο δρόμο να λέει στο φίλο του 'το 3 (ή 4 ή 6 δεν έχει σημασία) απο αυτό το δίσκο φοβερό κομμάτι'΄; Η μουσική θα καταλήξει δυστυχώς να είναι και αυτή ένας αριθμός στο σκληρό μας...όσο για τη πιστότητα του ήχου μη ξεχνάμε οτι και με την εμφάνιση των CD έπεσε αρκετά σε σχέση με το βινύλιο...αλλά με το mp3 αν δε γίνει σωστά η κωδικοποίηση πραγματικά δεν ακούγονται!
Τίτλος: Απ: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: YmiRLinG στις 01/01/08, 20:15
Γιατι κανενας δεν σκεφτηκε το γεγονος οτι βλεπουν τις πωλησεις των cd τους οι μεγαλοεταιριες να πεφτουν λογω τον mp3 και προσπαθουν να εφευρουν δικαιολογιες για να παρουν πισω τα χαμενα?
Τίτλος: Απ: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: freemind στις 01/01/08, 22:17
Γιατι κανενας δεν σκεφτηκε το γεγονος οτι βλεπουν τις πωλησεις των cd τους οι μεγαλοεταιριες να πεφτουν λογω τον mp3 και προσπαθουν να εφευρουν δικαιολογιες για να παρουν πισω τα χαμενα?
Αρη, κακα τα ψεμματα, το συμπιεσμενο ειναι παντα κατι που διαφερει απο το καλο και ποιοτικο ασυμπιεστο. Δεν ειναι data μονο η μουσικη..Ειναι και η ιδια η αισθηση των συχνοτητων, του ηχου, της ποιοτητας! Και δεν ειμαι καμια εταιρια για να υποστηριξω αυτο το πραγμα. Σε καλα ηχεια τα 128Kbs ακουγονται "καμμενα" και δεν εινια δυσκολο να καταλαβεις τη διαφορα απο ενα wave αρχειο.
Τίτλος: Απ: Ο θάνατος της υψηλής πιστότητας (hi-fi)
Αποστολή από: TheVrachnoprofiter στις 01/01/08, 22:48
όσο για τη πιστότητα του ήχου μη ξεχνάμε οτι και με την εμφάνιση των CD έπεσε αρκετά σε σχέση με το βινύλιο...

Αχ, αυτό το βινύλιο... Ως νέος σε ηλικία ανήκω στη γενιά του CD και του mp3 και δεν είχα ποτέ επαφή με δίσκους βινυλίου. Ώσπου μόλις χθες πήγα στο σπίτι ενός φίλου και έβαλα στο πικ-απ το Aqualung των Jethro Tull... Το CD to έχω λιώσει σε όλες τις συσκευές αναπαραγωγής CD που έχω, αλλά μετά από αυτό που άκουσα χθες δεν ξέρω αν θα το ξανακούσω μέχρι να πάρω κι εγώ πικ-απ...