Λέω να κάτσω
Μάνα φόνισσα νύχτα μην με αφήσεις μακριά σου
μη μου δόσεις τους πόνους που δε θέλω να δω
κάνε κάτι για εμένα στράγγιξε την ψυχή μου
άφησε με να ζήσω όπως θέλω εγώ
ψεύτη κόσμε πατέρα τα δεσμά μου να λύσεις
χρόνια τώρα προσμένω μακριά να χαθώ
και εσυ σώμα μου δέξου την αλήθεια του χρόνου
μεγαλώνεις και αλλάζεις πρέπει εγώ να στο πω ;
(ρ)
Γιατί να μην καταστρέψω πες μου ότι αγαπώ
ποιος στον κόσμο το αξίζει πιο πολύ από ότι εγώ
γιατί να μην διαλύσω ότι έχτισα
όλα όσα έχω μόνος τα απέκτησα
Μάνα πες μου στα αλήθεια τι με κάνει να μένω
τι με κάνει να δείχνω πως ακόμα μπορώ
αντέχω τα πάντα και όλο μέρα τη μέρα
ψιθυρίζω σ’ εμένα δεν τελειώνει εδώ
Οι ανάγκες καλπάζουν στο βουνό της ευθύνης
και εγώ στέκω στην μέση σε τοπίο βουβό
Κάποιος είπε το αύριο είναι μια άλλη μέρα
λέω να τον πιστέψω και να κάτσω να δω.