Το Στέκι των Κιθαρωδών
Καλλιτεχνικές μας δημιουργίες => Δικοί μας στίχοι και ποιήματα => Μήνυμα ξεκίνησε από: ilianthos-Kanlis στις 03/09/08, 20:50
-
Το σύνδρομο της Στοκχόλμης.
Της Στοκχόλμης το σύνδρομο
χρόνια σε διακατέχει
και παιδεύσαι ατέρμονα,
γι΄αυτό έχεις γεράσει.
Σου αρέσαν οι τύραννοι,
οι σατράπηδες άνδρες,
τα διαμάντια τα πέταξες,
τα ΄ριξες μες τις λάσπες.
Τη ζωή σου τη ξόδεψες
στων ανδρών τα έτσι θέλω
και ζεϊμπέκικα χόρεψες
στων βιτσιόζων τα θέλω.
Ένα όχι αν έλεγες
στα παράλογα βίτσια,
ίσως κάτι να έσωνες
αν μιλούσες στα ίσια.
Τόσες τύχες σου πέσανε
παληκάρια διαμάντια,
όλους όχι τους έλεγες
και μαζεύεις κομμάτια.
Τώρα να γυρίσεις πίσω,
δεν γίνεται,
τα χρόνια περάσανε
και οι ρυτίδες δεν επουλώνονται...
Είναι αργά , πολύ αργά !...
Τη ζωή σου τη σκόρπισες...
-
Το σύνδρομο της Στοκχόλμης κατά πως φαίνεται, τρώει τις ωραίες γυναίκες του, όπως η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της. Καμιά ελπίδα κανένα περιθώριο για γυρισμό; Είναι τόσο αργά;
-
Ηλίανθε, φοβερή η παρομοίωση.
Ένα σύνδρομο, που παίρνει μέρος μάλλον σε πολλούς τομείς της ζωής.
Ενώ είναι τόσο παράλογο σαν ιδέα, είναι τόσο λογικό για την ανθρώπινη ψυχολογία.
Γι αυτό πολλές φορές απορούμε, γιατί συμβαίνει όλη αυτή η αδικία γύρω μας.
Δεν είναι που κάποιοι είναι "μαύροι", αλλά το σύνδρομο της Στοκχόλμης που μαυρίζει πολλούς από αυτούς που δύναται να φωτίσουν.
Η ανθρώπινη ψυχολογία δυστυχώς, έχει παραθυράκια τέτοια, που αν χρησιμοποιηθούνε αναλόγως, χάνει ο άνθρωπος τον εαυτό του.Κρίμα μεγάλο.
Έτυχε να διαβάσω πριν μερικές βδομάδες ακριβώς γι αυτό.
Σαν έννοια το ήξερα εδώ και 8 χρόνια από μία φίλη κοινωνιολόγο, ως: το μεγαλύτερο μέρος κακοποιημένων, προσκολόνται στο άτομο που κακοποιήθηκαν.
Εδώ και 8 χρόνια λοιπόν το σκέφτομαι καθαρά ποιητικά, ως προς τον έρωτα, ως προς την σεξουαλική πράξη.
Πόσο αυτό το Σύνδρομο της Στοκχόλμης, χωρίς την βαριά έννοια της κακοποίησης, παίρνει μέρος σε αυτό που λέμε "συνουσία"-"κρεβάτι".
Ίσως να γίνομαι γραφικός. Μα εμένα ετούτο μου βασανίζει το μυαλό και μου το βασανίζει πολύ.
Πολύ δυνατό το ποίημά σου!
Τρυπώνει στα τρίσβαθα του λογικού και του παραλόγου, του έρωτα και του θάνατου.
Ξέρω ότι καταλαβαίνεις.Ξέρω ότι και εσύ και εγώ απορούμε.
Αλλά σε ένα βιβλίο που διάβασα πρόσφατα, λέει, έαν πιάσει ο λύκος το κουνελάκι, θα το ξεσκίσει και θα πεθάνει το κουνελάκι...... έαν ξεφύγει το κουνελάκι, θα πεθάνει ο λύκος από την πείνα. Φύση.
-
Αγαπητέ Γιώργο
Σε συγχαίρω για το θέμα που επέλεξες μα και γιατί αυτά που ήθελες να πεις τα χώρεσες μέσα σε λίγους στίχους, αν κι’ εγώ θα προτιμούσα- για ένα τόσο δύσκολο θέμα- πεζογράφημα πιο πλατιά δομημένο μέσα από την εμπειρία σου.
Καλό σου βράδυ.
-
Καλησπέρα. Πιστεύω πως επέλεξες ένα απο τα, δύσκολα θέματα...
Χαίρομαι ομως που δεν πλάτιασες...ισως να το ανέπτυξες και πολύ...
Απο μένα συγχαρητήρια.
-
Ipea καλησπέρα ! Κάπως έτσι είναι ! Οι δυνάστες τρώνε τις ωραίες γυναίκες και η Ελλάδα τα παιδιά της !
Σ΄ευχαριστώ θερμά !
Παναγιώτη έκανες εμπεριστατωμένη ανάλυση του θέματος !
Σ΄ευχαριστώ κι εσένα θερμά !
Γιάννη σ΄ευχαριστώ ! Ήμουν βέβαιος πως θα σου άρεσε το θέμα σαν ειδικός και όχι μόνο,καθώς γνωρίζω είσαι και δόκιμος πάνω στο πεζό λόγο !
Πιστεύω ακράδαντα αν το προσπαθήσεις θα το πετύχεις !
-
Λάμπρο,ευχαριστίες !