Το Στέκι των Κιθαρωδών
Καλλιτεχνικές μας δημιουργίες => Δικοί μας στίχοι και ποιήματα => Μήνυμα ξεκίνησε από: ΠΟΙΟΣ στις 13/07/15, 23:30
-
ΩΣΑΝΝΑ
ακομα η ηχω των "ωσαννα " δεν εχει σβησει
κρατω ακομα ενος φοινικα κλαδι
και πριν ακομα ο αλεκτωρ να λαλησει
εχω προδωσει αλλα και εχω προδωθει
στον Γολγοθα σε ενα σταυρο σ εχουν κρεμασει
φτωχη πατριδα μου και σβηνεις προδωμενη
και ο Πιλατος να παλευει να μοιρασει
στεφανι αγκαθινο και ενος στρατιωτη χλαινη
ουτε τα ψεματα μα ουτε κι αληθεια
φανερωθηκαν μες στις λεξεις τις χιλιαδες
ποσοι χαρηκαν οταν φωναζες βοηθεια
καθως σε οδηγησα σε πετρες συμπληγαδες
εγω σε αγαπησα και εγω σε εχω σκοτωσει
σε καταδικασα για τα δικα μου παθη
ολου του κοσμου την σοφια μου εχεις δωσει
μα εγω συνεχεια ξανακανω τα ιδια λαθη
Α.Π.
-
Αγαπητέ συνφορουμιτη
Μου αρέσουν ,σε γενικές γραμμές, οι αναρτησεις σου (κυρίως στιχουργικά). Έχω κάποιες μικρές ενστάσεις. Θα σε συμβούλευα (αν μου επιτρεπεις βεβαίως) να ξαναχτενιζεις τους στίχους σου προσέχοντας περισσότερο χρόνους, επίθετα κλπ. Πχ επί του σημερινού.
Κρατώ ακομα ΕΝΟΣ φοίνικα κλαδί
Στεφάνι ακάνθινο κι ΕΝΟΣ στρατιώτη χλαινη
Φυσικά μπορεί να κάνω και λάθος . Σε κάθε περίπτωση ήμουν καλοπροαίρετος.
Γιωργος
-
ευχαριστω φιλε μου εχεις δικιο.το διορθωσα