Θα σας πω την ιστορία απ' την αρχή.
Ο υπολογιστής μου, είναι ένας Pentium 4, στα 2,4 GHz, με 2GB RAM. Στους εσωτερικούς σκληρούς, υποστιρίζει το σύστημα IDE και όχι το σύστημα SATA.
Είχα δύο εσωτερικούς. Ο ένας, ήταν 80άρης, στον οποίο έβαζα μόνο λειτουργικό και προγράμματα κι ο άλλος 300άρης, στον οποίο έβαζα μόνο δεδομένα.
Στον 80άρη, είχα βάλει όλα τα προγράμματα. Ακόμη και τα μουσικά. Κάποια στιγμή, τον χώρισα σε δύο παρτίσιον, στο ένα έβαλα Ubuntu, στο άλλο Windows κι όλα πήγαιναν ωραία και καλά.
Κάποια στιγμή όμως, φούλαρα τον 80άρη στα προγράμματα και δε μπορούσα να κάνω αντιγραφή επικόλληση και τον 80άρη, καθώς επίσης και τον 300άρη στα δεδομένα. Έχω έναν εξωτερικό 500άρη, που δεν τον έχω γεμίσει παραπάνω απ' τη μέση, τον οποίο όμως, τον θέλω άδειο γιατί κάνω φορμάτ κατά καιρούς σε άλλους υπολογιστές και αυτό είναι και πηγή εσόδων.
Άρα, αγόρασα ένα σκληρό 1TB, όπου υποστίριζε SATA, καθώς επίσης κι ένα τσιπ, για να μετατρέπει από SATA σε IDE. Μετά από επίπονες διαδικασίες και σκέψη, πέρασα όλα τα δεδομένα στον 1ΤΒ και στον 300άρη, έβαλα λειτουργικό και προγράμματα. Ακριβώς μα ακριβώς τα ίδια που είχα βάλει και στον 80άρη. Θυμίζω, ότι ο 300άρης συνδέεται απευθείας με IDE, χωρίς πλακέτα, ενώ ο 1TB, με την πλακέτα που λέγαμε.
Τι πρόβλημα έχω. Απ' τη στιγμή που ξεκινάω και όλα πάνε μια χαρά, κάθε φορά που ο CPU λειτουργεί, όλο το σύστημα παγώνει για μια στιγμή και μετά συνεχίζει κανονικά. Αυτό, είναι κάτι που παρατηρείται απ' το ακίνητο ποντίκι, όπου ενώ το κουνάω, αυτό παραμένει ακίνητο, καθώς επίσης κι από παράσιτα που ακούγονται την ώρα που συμβαίνει αυτό, όταν ακούω μουσική. Αυτό παλιά δεν μου το έκανε. Παλιά, μπορεί να ήταν φορτωμένος 100% ο CPU, όμως τέτοιο πρόβλημα δεν είχα. Άκουγα κανονικά τη μουσική μου κι ο υπολογιστής λειτουργούσε. Τώρα, γίνεται αυτό.
Τι μπορεί να συμβαίνει; το έχει πάθει κανένας άλλος από 'σας; νομίζω ότι έχει να κάνει με το ρεύμα. Πάντως, πάει πίσω τη δουλειά μου. Έρχονται άνθρωποι εδώ που τους κάνω παραγωγές και ζω απ' αυτό. Δε λέω, μια χαρά πάνε οι παραγωγές τους, όμως μέχρι να κάνω τη δουλειά, έχω ξοδέψει τον τετραπλάσιο χρόνο απ' αυτόν που θα ξόδευα κι έχω εκνευριστεί. Κι ο χρόνος, δεν είναι για χάσιμο. Δεν έχω μπόλικο να ξοδέψω, γιατί συνέχεια έχω δουλειά κι ο χρόνος που θα 'μενε για να κοντοσταθώ ν' αράξω λίγο, ν' αφιερώσω τον εαυτό μου, εξαφανίζεται.